Розніца паміж версіямі «Жан Батыст Русо»

др
арфаграфія
др
др (арфаграфія)
'''Жан Баты́ст Русо́''' ({{lang-fr|Jean-Baptiste Rousseau}}; [[6 красавіка]] [[1670]], [[Парыж]] — [[17 сакавіка]] [[1741]], [[Брусель]]) — [[француз]]скі [[паэт]].
 
Сын шаўца, вучань [[Езуіты|езуітаў]], ён рана пачаў пісаць вершы, якія прыцягнулі ўвагу [[Нікаля Буало-Дэпрэё|Н. Буало-Дэпрэё]], палымяным прыхільнікам якога быў аўтар. Увойдучы ў кола маладых марнатраўцаў жыцця з вышэйшага грамадства, Русо атрымаў вядомасць непрыстойнымі вершамі. Яго [[Драма, жанр|драматычныя]] творы не мелі поспеху. У [[1712]] годзе, за ананімныя нападкі на некаторых вучоных і нез'яўленне ў суд на разгляд справы, ён быў прысуджаны да пажыццёвага выгнання. З гэтага часу пачынаюцца яго тулянні: спачатку ён жыў у [[Швейцарыя|Швейцарыі]], затым [[Яўген Савойскі]] ўзяў яго з сабой у [[Вена|Вену]]. У [[Брусель|Бруселі]] ён сышоўся з [[Мары-Франсуа Вальтэр|Вальтэрам]], але сяброўства іх неўзабаве перайшло ў лютую нянавісць. Усе просьбы Русо аб пераглядзе яго працэсу былі дарэмнымі, і ён памёр на чужыне. Духоўныя і свецкія оды Русо доўга лічыліся ўзорам класічнай лірыкі французаў. Цяпер ён зусім забыты, і нават гісторыя літаратуры надае яму вельмі малаважнаенязначнае месца нароўні з іншымі прадстаўнікамі «паэзіі без паэзіі» першай паловы [[XVIII]] стагоддзя — [[Тама]], [[Лебрэн]]а, [[Жан-Жак Лефран|Лефран-дэ-Пампіньяна]] і іншых. Яго паэтычныя перакладанні псаломаўпсалмоў шэрыя, оды перапоўнены міфалагічнымі вобразамі, рэлігійнае пачуццё не шчырае і напышлівае. Пасланні і эпіграмы Русо вельмі з'едлівыя. Самая вядомая яго камедыя — « {{lang-fr|«Le flatteur»}}». Сачыненні Русо выдадзены Амарам ([[1820]]) і Латурам ([[1868]]).
 
{{ЭСБЕ}}