Розніца паміж версіямі "Сагаўнікавыя"

Аб’ём не змяніўся ,  3 гады таму
няма тлумачэння праўкі
др
 
}}
'''Сагаўнікавыя''', сагаўнікі (''Cycadales'') — [[парадак, біялогія|парадак]] голанасенных раслін.
 
== Пашырэнне ==
Апісана каля 300 сучасных [[від]]аў. Сустракаюцца ў трапічных і субтрапічных абласцях.
 
Сагаўнікі з'яўляюцца рэшткамі некалі шырока распаўсюджанай групы раслін. Выкапнёвыя рэшткі сагаўнікаў (лісты і насенне) сустракаюцца ў адкладаннях раннепермскага перыяду. Па апошніх дадзеных сагаўнікавыя з‘явіліся ў познім карбоне, дасягнулі росквіту ў юрскім і мелавым перыядах і звязаны ў сваім паходжанні з насеннымі папарацямі, якіх яны нагадваюць многімі прыкметамі сваёй знешняй і ўнутранай арганізацыі.
 
== Апісанне ==
Корань сагаўнікаў доўгі, разгалінаваны. Для каранёвай сістэмы характэрным з'яўляецца наяўнасць бакавых паверхневых каранёў, якія растуць уверх. Паблізу паверхні зямлі ці крыху вышэй яны моцна разгаліноўваюцца, утвараюць каралападобныя ці клубне-падобныя скапленні, якія размяшчаюцца каля асновы ствала. У пратадэрме гэтых каранёў былі выяўлены [[сіне-зялёныя водарасці]] (''Nostok punctiforme'', ''Anabaena cycadae'' і інш.), азотфіксавальныя бактэрыі (''Bacterium radicicola'' i ''Azotobacter sp.'') і, нарэшце, гіфы слаба патагенных грыбоў, утвараючых фікаміцэтную эндатрофную мікарызу. Роля гэтых каранёў, верагодна, заключаецца ў забяспячэнні расліны азоцістымі злучэннямі.
Спарангіяфоры сабраны ў стробілы.
 
== Пашырэнне ==
Апісана каля 300 сучасных [[від]]аў. Сустракаюцца ў трапічных і субтрапічных абласцях.
 
Сагаўнікі з'яўляюцца рэшткамі некалі шырока распаўсюджанай групы раслін. Выкапнёвыя рэшткі сагаўнікаў (лісты і насенне) сустракаюцца ў адкладаннях раннепермскага перыяду. Па апошніх дадзеных сагаўнікавыя з‘явіліся ў познім карбоне, дасягнулі росквіту ў юрскім і мелавым перыядах і звязаны ў сваім паходжанні з насеннымі папарацямі, якіх яны нагадваюць многімі прыкметамі сваёй знешняй і ўнутранай арганізацыі.
 
== Асаблівасці біялогіі ==