Розніца паміж версіямі "Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін"

няма тлумачэння праўкі
Тэгі: Праўка з маб. прылады Праўка праз мабільную версію сайта
Тэгі: Праўка з маб. прылады Праўка праз мабільную версію сайта
| папярэднік_4 = [[Сяргей Вадзімавіч Сцяпашын]]
| пераемнік_4 = [[Міхаіл Міхайлавіч Касьянаў]]
| пасада_5 = [[Савет бяспекі Расійскай ФедэрацыіФедэрацыЯк мі|Сакратар Савета бяспекі Расійскай Федэрацыі]]
| сцяг_5 = Emblem_Security_Council_of_Russia.png|30px
| перыядпачатак_5 = [[29 сакавіка]]
|маці = Марыя Іванаўна Шэламава
|жонка = [[Людміла Аляксандраўна Пуціна|Людміла Аляксандраўна Пуціна (Шкрэбнева)]] (з 1983 да 2013)<ref name=autogenerated8>[http://runews24.ru/politics/divorce-putin-family.html Уладзімір і Людміла Пуціны афіцыйна паведамілі пра развод]</ref>
|дзеці = '''дочкі:''' Кацярына і Марыя
|званне = [[палкоўнік]]
|гады службы = [[1975]]—[[1991]]
'''Уладзі́мір Уладзі́міравіч Пу́цін''' ({{lang-ru|Влади́мир Влади́мирович Пу́тин}}; нар. {{ДН|7|10|1952}}, [[Горад Санкт-Пецярбург|Ленінград]]) — прэзідэнт [[Расійская Федэрацыя|Расійскай Федэрацыі]] ([[2000]]—[[2008]] і з [[2012]]), прэм'ер-міністр Расійскай Федэрацыі ([[1999]]—[[2000]] і 2008—2012).
 
Скончыў юрыдычны факультэт [[Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт|ЛГУ імя Жданава]] (1975). Член [[КПСС]]. У [[1975]]—[[1990]] працаваў у [[КДБ]] (у [[1985]]—[[1990]] — у [[Дрэздэн]]е, [[ГДР]], фармальна займаючы пост дырэктара Дома сяброўства СССР-ГДР). З 1991 — старшыня Камітэта па знешніх сувязях мэрыі Санкт-Пецярбурга, з [[1994]] — першы намеснік старшыні ўрада Санкт-Пецярбурга. З 1996 — намеснік кіраўніка справамі прэзідэнта Расіі. У 1997 годзе прызначаны намеснікам (у 1998 — першым намеснікам) старшыні Адміністрацыі прэзідэнта РФ.
 
== Біяграфія ==
[[25 ліпеня]] [[1998]] стаў старшынёй [[Федэральная служба бяспекі Расійскай Федэрацыі|Федэральнай службы бяспекі]], адначасова з [[24 сакавіка]] [[1999]] — старшынёй Савета бяспекі. [[9 жніўня]] [[1999]] прызначаны выконваючым абавязкі старшыні ўрада Расійскай Федэрацыя ([[16 жніўня]] зацверджаны на гэтай пасадзе Дзярждумай).
Нарадзіўся ў [[Ленінград]]зе (цяпер [[Санкт-Пецярбург]]). У кнізе «От первого лица» («''Ад першае асобы''»), біяграфіі Пуціна паводле ягоных інтэрвію ў расійскай прэсе, распавядаецца пра бедныя гады дзяцінства будучага прэзідэнта, праведзеныя ў камунальнай кватэры.
 
У 1975 годзе скончыў юрыдычны факультэт [[Санкт-Пецярбурскі дзяржаўны ўніверсітэт|Ленінградзкага дзяржаўнага універсітэта]] і паступіў на службу ў [[Камітэт дзяржаўнай бяспекі]], з 1985 па 1990 год працаваў аґентам савецкае выведкі ў [[НДР]] (Усходняй [[Нямеччына|Нямеччыне]]). Пад прыкрыццём займаньня пасады кіраўніка Дома савецка-нямецкага сяброўства ў [[Дрэздэн]]е загадваў у КДБ сачэньнем за савецкімі студэнтамі ў НДР<ref>{{Артыкул|аўтар=[[Глеб Лабадзенка]].|загаловак=150 тысячаў людзей на вуліцах — і ніводнай пабітай вітрыны|спасылка=http://old.zviazda.by/ru/archive/article.php?id=48623|выданьне=[[Звязда]]|тып=[[Газэта]]|год=4 снежня 2009|нумар=[http://old.zviazda.by/ru/archive/?idate=2009-12-04 230 (26588)]|старонкі=[http://old.zvпапярэднік2ttachments/48628/4sne-4.indd.pdf 4]|issn=1990-763x}}</ref>.
 
У 1990 годзе вярнуўся ў Расію, працаваў памочнікам рэктару Ленінградзкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту па міжнародных пытаньнях, потым — дарадцам старшыні Ленінградзкага Савету (месцкі заканадаўчы сход) вядомага расейскага дэмакрата [[Анатоль Сабчак|Анатоля Сабчака]].
 
У чэрвені 1991 году Пуцін быў прызначаны старшынём Камітэту па Зьнешніх Сувязях мэрыі (бурмістарства) Санкт-Пецярбургу. На гэтай пасадзе ён займаўся прыцягненьнем у горад замежных інвэстыцыяў, адкрыцьця сумесных прадпрыемстваў. Пуцін быў куратарам стварэння ў Пецярбургу валютнае біржы, пры яго судзеяньні (як кажуць, з дапамогаю яго кантактаў ў былым савецкім КГБ і ўсходненямецкай [[Stasi]]) было адчыненае прадстаўніцтва BNP-[[Dresdner Bank]]. Адначасова з 1994 году Пуцін быў першым намеснікам старшыні ўраду Санкт-Пецярбурґу.
 
У жніўні 1996 пачалася «маскоўская» кар’ера Уладзіміра Пуціна — ён быў прызначаны намесьнікам упраўляючага справамі прэзыдэнта Расеі. У сакавіку 1997 году Пуцін прызначаны намесьнікам кіраўніка адміністрацыі прэзыдэнта, начальнікам галоўнага кантрольнае ўправы прэзыдэнта РФ. З траўня 1998 году Пуцін — першы намесьнік кіраўніка адміністрацыі прэзыдэнта Расеі.
 
Наступным моцным узьлётам пецярбурскага палітыка было прызначэньне яго дырэктарам [[Фэдэральная Службы Бясьпекі Расейскае Фэдэрацыі|ФСБ]] — расейскае спэцслужбы. З сакавіку 1999 году Пуцін стаў сакратаром Рады Бясьпекі Расеі.
 
=== Прэм’ер-міністарства і першы прэзыдэнцкі тэрмін ===
У жніўні 1999 году прэзыдэнт Расеі [[Барыс Ельцын]] прызначыў Уладзімера Пуціна прэм’ер-міністрам Расеі. 31 сьнежня 1999 году Ельцын сышоў у адстаўку, Пуцін стаўся выканаўчым абавязкі прэзыдэнта да наступных выбараў.
 
26 сакавіка 2000 году былі праведзеныя прэзыдэнцкія выбары, у якіх Пуцін перамог у першым туры.
 
Уладзімер Пуцін з самога пачатку дасягнуў шалёнае папулярнасьці ў расейскім грамадзтве дзякуючы свайму іміджу маладога, энэрґічнага прэзыдэнта-спартоўцы на фоне старога й хворага Барыса Ельцына. З пункту гледжаньня сваёй палітычнае плятформы Пуцін здолеў аб’яднаць вакол сябе прыхільнікаў часам дыямэтральна супрацьлеглых ідэй. Для дэмакратаў ён быў колішнім сябрам і паплечнікам Анатолія Сабчака і, мяркуючы па прамовах маладога прэзыдэнта, прыхільнікам далейшых і больш радыкальных дэмакратычных і рынкавых рэформ. Для кансэрватараў і нацыяналістаў Пуцін быў сымбалем адраджаючаеся «Вялікае Расеі», новым «водцам».
 
Вялікадзяржаўніцкі складнік пуцінскага курсу апынуўся больш яскравым. Разам з Пуціным да ўлады прыйшлі г. зв. «сілавікі» — нацыяналістычныя этатысцкія элемэнты з шэрагаў спэцыяльных службаў і войска. Пачалася палітыка па рэабілітацыі савецкага рэжыму. Адным зь першых рашэньняў Пуціна было прыняцьце новага [[Гімн Расеі|гімну]] на музыку гімну [[СССР]] і зацьверджаньне чырвонае савецкае харугвы для расейскага войска. У 2004 годзе Пуцін назваў распад Савецкага Зьвязу «буйнейшаю геапалітычнаю катастрофаю стагодзьдзя».
 
 
Скончыў юрыдычны факультэт [[Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт|ЛГУ імя Жданава]] (1975). Член [[КПСС]]. У [[1975]]—[[1990]] працаваў у [[КДБ]] (у [[1985]]—[[1990]] — у [[Дрэздэн]]е, [[ГДР]], фармальна займаючы пост дырэктара Дома сяброўства СССР-ГДР). З 1991 — старшыня Камітэта па знешніх сувязях мэрыі Санкт-Пецярбурга, з [[1994]] — першы намеснік старшыні ўрада Санкт-Пецярбурга. З 1996 — намеснік кіраўніка справамі прэзідэнта Расіі. У 1997 годзе прызначаны намеснікам (у 1998 — першым намеснікам) старшыні Адміністрацыі прэзідэнта РФ.
[[25 ліпеня]] [[1998]] стаў старшынёй [[Федэральная служба бяспекі Расійскай Федэрацыі|Федэральнай службы бяспекі]], адначасова з [[24 сакавіка]] [[1999]] — старшынёй Савета бяспекі. [[9 жніўня]] [[1999]] прызначаны выконваючым абавязкі старшыні ўрада Расійскай Федэрацыя ([[16 жніўня]] зацверджаны на гэтай пасадзе Дзярждумай).
[[31 снежня]] [[1999]] года ў сувязі з добраахвотным сыходам [[Б. Ельцын]]а ў адстаўку У. Пуцін становіцца выконваючым абавязкаў прэзідэнта Расійскай Федэрацыі. З [[26 сакавіка]] [[2000]] года абраны прэзідэнт Расіі. Уступіў на пасаду [[7 мая]] [[2000]] года. У [[2004]] пераабраны на другі тэрмін. [[8 мая]] [[2008]] пасля заканчэння прэзідэнцкіх паўнамоцтваў зноў стаў прэм'ер-міністрам Расіі. Атрымаў перамогу на прэзідэнцкіх выбарах 2012 г. і ў трэці раз заступіў на пасаду Прэзідэнта Расіі.
 
 
{{Бібліяінфармацыя}}
 
== Спасылкі ==
 
{{DEFAULTSORT:Пуцін Уладзімір Уладзіміравіч}}
8 673

праўкі