Розніца паміж версіямі "Адам Храптовіч"

др
др
Сын [[Іахім Храптовіч|І. Храптовіча]]. Быў візітатарам школ Віленскай акругі, старшынёй Таварыства дабрачыннасці, намеснікам старшыні Друкарскага таварыства ў Вільні. Удзельнік [[Паўстанне 1794 года|паўстання 1794 года]].<ref name=":0">Мысліцелі і асветнікі Беларусі: Энцыклапедычны даведнік / Гал. рэд. Б. I. Сачанка. — Мн.: БелЭн, 1995.— 672 с. — ISBN 985-11-0016-1</ref>
 
У сваіх уладаннях адмяніў цялесныя пакаранні прыгонных сялян, зменшыў іх павіннасці. У яго [[Шчорсы|Шчорсаўскім маёнтку]] дзейнічала буйная пачатковая школа ўзаемнага навучання (г. зв. {{нп5|[[Бэл-Ланкастэрская сістэма|ланка­стэрская|ru|Белл-Ланкастерская система}}]]), дзе станам на 1822 год займалася 350 вучняў з прыгонных, якія разам з элементарнай адукацыяй набывалі пэўныя навыкі вытворчай, рамеснай працы. Значна памножыў [[Бібліятэка Храптовічаў|бібліятэку, заснаваную яго бацькам]]. Будучы апекуном [[Вільнюскі ўніверсітэт|Галоўнай Віленскай школы]], А. Xраптовіч ахвяраваў яе бібліятэцы калекцыю гравюр (каля 1100).<ref name=":0" />
 
Памёр і пахаваны ў Вішнёўцы (цяпер Смаргонскі раён).<ref name=":0" />