Павел Аляксандравіч Прымак: Розніца паміж версіямі

няма тлумачэння праўкі
Няма тлумачэння праўкі
Няма тлумачэння праўкі
{{пішу||}}{{Ваенны дзеяч
|імя = Павел Аляксандравіч Прымак
|
|арыгінал імя = Павел Александрович Примак
|дата нараджэння = 1911
|месца нараджэння = {{МН|Благавешчанск|у Благавешчанску}}, [[Амурская вобласць]], [[Расійская імперыя]]
|дата смерці = 27.09.1943
|месца смерці = каля вёскі Дземарка, {{МС|Камарынскі раён|у Брагінскім раёне}}, [[Палеская вобласць]], [[БССР]]
|выява =
|шырыня =
|мянушка =
|прыналежнасць = {{Сцягафікацыя|СССР}}
|гады службы = [[1943]]
|званне = {{СССР, Малодшы сяржант}}
|род войскаў = [[стралковыя войскі]]
|пасада =
|частка =
|бітвы = [[Вялікая Айчынная вайна]]
|узнагароды = {{{!}}
{{!}} {{Медаль Залатая Зорка}}
{{!}}}
{{{!}}
{{!}} {{Ордэн Леніна}}
{{!}}}
|сувязі =
|у адстаўцы =
}}
'''Павел Аляксандравіч Прымак''' (1911-1943) — савецкі вайсковец. Удзельнік [[Вялікая Айчынная вайна|Вялікай Айчыннай вайны]]. [[Герой Савецкага Саюза]] (1944 г., пасмяротна). [[Савецкая гвардыя|Гвардыі]] [[малодшы сяржант]].
Павел Аляксандравіч Прымак нарадзіўся ў 1911 годзе ў горадзе [[Благавешчанск|Благавешчанску]], адміністрацыйным цэнтры Амурскай вобласці [[Расійская імперыя|Расійскай імперыі]] (цяпер горад, адміністрацыйны цэнтр [[Амурская вобласць|Амурскай вобласці]] [[Расія|Расійскай Федэрацыі]]) у сялянскай сям'і. [[Рускія|Рускі]]. Адукацыя няпоўная сярэдняя. Да вайны працаваў рознарабочым на розных прадпрыемствах Благавешчанска. Перад прызывам на вайсковую службу працаваў грузчыкам у краме.
 
У шэрагі [[Рабоча-сялянская Чырвоная армія|Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі]] П. А. Прымак быў прызваны Благавешчанскім раённым ваенкаматам у лютым 1943 года. Скончыў палкавую школу малодшых камандзіраў, атрымаў вайсковую спецыяльнасць кулямётчыка станковага кулямёта. У баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі малодшы сяржант П. А. Прымак зса жніўня 1943 года на [[Бранскі фронт|Бранскім фронце]] на пасадзе кулямётчыка 2-й кулямётнай роты 218-га гвардзейскага стралковага палка 77-й гвардзейскай стралковай дывізіі [[61-я армія (СССР)|61-й арміі]]. Баявое хрышчэнне прыняў у баях за горад [[Болхаў]] падчас [[Арлоўская наступальная аперацыя|Арлоўскай наступальнай аперацыі]]. Пасля завяршэння аперацыі 61-я армія была выведзена ў рэзерв і 6 верасня 1943 года была ўключана ў склад [[Цэнтральны фронт|Цэнтральнага фронту]]. Гвардыі малодшы сяржант П. А. Прымак удзельнічаў у [[Чарнігаўска-Прыпяцкая аперацыя (1943)|Чарнігаўска-Прыпяцкай аперацыі]], у складзе свайго падраздзялення фарсіраваў раку [[Дзясна|Дзясну]], вызваляў горад [[Чарнігаў]]. Асабліва вызначыўся пры фарсіраванні ракі [[Дняпро]] і ў баях за ўтрыманне [[Плацдарм|плацдарма]] на яго правым беразе.
 
Пераадолеўшы з баямі за 30 дзён больш за 300 кіламетраў, 77-я гвардзейская дывізія 26 верасня выйшла да Дняпра ў раёне вёскі Неданчычы [[Рыпкынскі раён|Рыпкынскага раёна]] [[Чарнігаўская вобласць|Чарнігаўскай вобласці]] [[Украінская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка|Украінскай ССР]]. У ноч з 26 на 27 верасня 1943 года перадавыя атрады 218-га гвардзейскага стралковага палка пад лютым агнём праціўніка фарсіравалі раку і захапілі плацдарм ля вёскі Дземарка [[Камарынскі раён|Камарынскага раёна]] [[Палеская вобласць|Палескай вобласці]] [[Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка|Беларускай ССР]]. Падчас пераправы кулямётчык Прымак, размясціўшыся на носе дэсантнай лодкі, падаўляў агнявыя кропкі праціўніка. Пасля высадкі на правы бераг Павел Аляксандравіч са сваім кулямётам зайшоў у фланг контратакующей нямецкай пяхоце і адкрыў шквальны агонь, чым забяспечыў прасоўванне сваіх стралковых частак. У баі за ўтрыманне плацдарма 27 верасня. П. А. Прымак высунуў кулямёт на пазіцыю наперадзе сваёй пяхоты і кінжальным агнём адбіў чатыры варожыя контратакі. Быў паранены, але не пакінуў поля бою. Знішчыў дзве агнявыя кропкі, і да 20 нямецкіх салдатсалдатаў і афіцэраў. Загінуў смерцю храбрых, забіты асколкам варожага снарада. За ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання па фарсіраванні ракі Дняпро і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад [[15 студзеня]] 1944 года гвардыі малодшаму сяржанту Прымаку Паўлу Аляксандравічу было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза пасмяротна. Пахаваны П. А. Прымак ў брацкай магіле савецкіх воінаў у вёсцы Неданчычы Рыпкынскага раёна Чарнігаўскай вобласці [[Украіна|Украіны]].
 
== Узнагароды ==
 
* {{Крыніцы/Героі Савецкага Саюза|2}}
* {{Кніга|год=1984}}
|аўтар =
* {{Кніга|год=1970}}
|загаловак = Навечно в сердце народном
|выданне = 3-е изд., доп. и испр.
|спасылка =
|адказны =
|месца = Минск
|выдавецтва = Белорусская Советская энциклопедия
|год = 1984
|том =
|старонкі = 607
|старонак = 424
|isbn =
}}
* {{Кніга|год=1970}}
|аўтар = Сергиенко А. М.
|загаловак = Амурцы — Герои Великой Отечественной: об амурцах — Героях Советского Союза: очерки и биогр. справки
|выданне =
|спасылка =
|адказны =
|месца = Благовещенск
|выдавецтва = Хабаровское книжное издательство. Амурское отделение
|год = 1970
|том =
|старонкі = 272
|старонак = 190-195
|isbn =
}}
 
== Дакументы ==
* {{Cite web|url=http://www.rg.ru/2011/05/12/mogila.html|title=Могилу героя-амурца искала вся Беларусь}}
 
{{DEFAULTSORT:Прымак, Павел Аляксандравіч}}