Розніца паміж версіямі "Зборная Швейцарыі па футболе"

няма тлумачэння праўкі
}}
 
'''Зборная Швейцарыі па футболе''' ({{lang-de|Schweizer Fussballnationalmannschaft}}, {{lang-fr|L’équipe de Suisse de football}}, {{lang-it|Nazionale di calcio della Svizzera}}, нефармальная мянушка Nati) прадстаўляе [[Швейцарыя|Швейцарыю]] на міжнародных матчах і турнірах нацыянальнаяпа [[футбол]]ьнаяе камандаз 1905 года. Кіруецца і кантралюецца [[ШвейцарыяШвейцарская футбольная асацыяцыя|ШвейцарыіШвейцарскай футбольнай асацыяцыяй]], якая знаходзіццаз’яўляецца пададным кіраваннемз Швейцарскай55 футбольнайчленаў асацыяцыі[[УЕФА]] і(Саюз прадстаўляееўрапейскіх краінуфутбольных наасацыяцый) міжнародныхі спаборніцтвахўваходзіць у [[ФІФА]].
 
Свой першы міжнародны матч зборная Швейцарыі згуляла ў [[1905]] годзе супраць [[Зборная Францыі па футболе|зборнай Францыі]] і прайграла ў ім з лікам 0:1. Найвышэйшым поспехам у яе гісторыі было заваёва сярэбраных медалёў на Алімпіядзе 1924 года ў Парыжы і перамога ў юніёрскім (да 17 гадоў) чэмпіянаце свету 2002 года. У перыяд 1930—1960-х гадоў у станаўленні зборнай і ў швейцарскім футболе ў цэлым вызначальную ролю гуляў аўстрыйскі трэнер [[Карл Рапан]], які вынайшаў тактычную схему verrou (правобраз будучага катэнача) і кіраваў зборнай падчас фінальных розыгрышаў трох сусветных чэмпіянатаў (1934, 1938 і 1954; апошні праходзіў у самой Швейцарыі). У 1960-х гадах у гісторыі зборнай Швейцарыі пачаўся перыяд няўдач, які працягваўся амаль 30 гадоў. Толькі ў пачатку 1990-х гадоў англійскаму трэнеру [[Рой Ходжсан|Рою Ходжсану]] атрымалася вярнуць Швейцарыю ў эліту сусветнага футбола, вывеўшы яе ў фінальную частку чэмпіянату свету 1994 і чэмпіянату Еўропы 1996. Пад кіраўніцтвам [[Якаб Кун|Якаба Куна]], папярэдніка [[Отмар Хіцфельд|Хіцфельда]], каманда дасягала фінальнай стадыі чэмпіянату Еўропы 2004 і чэмпіянату свету 2006; на гэтым сусветным першынстве яна змагла выйсці з групы і ў 1/8 фіналу прайграла [[Зборная Украіны па футболе|зборнай Украіны]] па выніках серыі пасляматчавых пенальці (0:0 у асноўны і дадатковы час). Швейцарыя выбыла са спаборніцтваў, не прапусціўшы ні ў адным матчы ніводнага мяча ў асноўны час, што ў гісторыі чэмпіянатаў свету здараецца не так часта.