Розніца паміж версіямі "Хрысціян Вольф"

24 байты дададзена ,  1 год таму
вікіфікацыя
(вікіфікацыя)
| Узнагароды і прэміі =
}}
'''Хрысціян Вольф''' ({{lang-de|Christian Freiherr von Wolff}}; {{ДН|24|1|1679}}, {{МН|Брэслау|ва Уроцлаве|Горад Брэслау}}, [[Сілезія]], [[Свяшчэнная Рымская імперыя]]  — {{ДС|9|4|1754}}, {{МС|Гале|у Гале (Саксонія-Ангальт)|Гале (Саксонія-Ангальт)}}, [[Курфюрства Саксонія|Саксонія]], [[Свяшчэнная Рымская імперыя]])  — нямецкі [[вучоны]]-[[энцыклапедыст]], [[філосаф]], [[юрыст]] і [[матэматык]], адзін з найбольш прыкметных філосафаў у перыяд пасля [[Лейбніц]]а і да [[Імануіл Кант|Канта]], заснавальнік мовы нямецкай філасофіі.
 
Вольф выступіў галоўным чынам як папулярызатар і сістэматызатар ідэй [[Лейбніц|Г. Лейбніца]], на аснове якіх імкнуўся распрацаваць адзіную і ўсеабдымную сістэму ведаў. Вольф лічыў, што фізіка вывучае цела — - "«простыя субстанцыі"», рух якіх тлумачыцца механічнай прычыннасцю, пнеўматалогія - — дзейнасць духаў, [[матэматыка]]  — велічыні рэчаў, [[этыка]], натуральнае права і палітыка - — волю як уласцівасць душы. Задача "«першай філасофіі"» (ці "«анталогіі"») - — зразуменне ўсеагульнай сувязі ўсіх духоўных і цялесных сутнасцей, якую Вольф разумеў як вызначаную богам мэтазгоднасць існага. Псіхалогію Вольф падзяляў на эмпірычную і рацыянальную: першая разглядае душу з боку яе сувязі з целам, другая ж займаецца нязменнай, несмяротнай душой. Вольф быў прыхільнікам асвечанага абсалютызму. Паслядоўнік [[Гуга Гроцый|Г. Гроцыя]], адстойваў тэорыю натуральнага права; Вольфу належыць шэраг прац па міжнароднаму публічнага праве, філасофія Вольфа і яго школы панавала ў нямецкіх універсітэтах да з'яўленняз’яўлення "«крытычнай філасофіі"» Канта і атрымала распаўсюджванне таксама ў іншых краінах. Творы Вольфа, напісаныя на нямецкай мове, шмат у чым вызначылі нямецкую філасофскую тэрміналогію.
 
{{зноскі}}