Розніца паміж версіямі "Краёўцы"

13 байтаў дададзена ,  1 год таму
др
→‎Сутнасць ідэй: вікіфікацыя
др (→‎Сутнасць ідэй: вікіфікацыя)
Жаданне аўтаноміі кіравання свайго «края» зыходзіла ад немажлівасці ў той час дабіцца карэннаму дваранству, якое праз усё [[XIX стагоддзе|XIX ст.]] перадавала ад пакалення да пакалення і пранесла ідэю адраджэння былой федэратыўнай польска-літоўскай [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], большага — поўнай незалежнасці зямель былога [[ВКЛ]] ад расійскага панавання і уніі з Польшчай. Рэдка ў якіх публіцыстаў краёвасці назіралася жаданне не мець сувязі з Польшчай ([[Канстанцыя Скірмунт]] і інш.). Пасля задушэння [[Паўстанне ў Польшчы, Літве і Беларусі, 1863—1864|паўстання 1863—1864 гадоў]] і ўвядзення абмежавальных законаў супраць «дваран польскага паходжання» у Паўночна-Заходнім краі ідэі адраджэння дзяржаўнасці пераходзілі ў катэгорыю мар. З другога боку, патрабаванні аўтаноміі кіравання неслі за сабой разуменне, што ў гэтым выпадку ў адміністрацыі края будуць дамінаваць як раз уплывовыя асобы мясцовага паходжання — прадстаўнікі карэннага (каталіцкага і польскамоўнага) сярэднезаможнага і заможнага дваранства.
 
Прыкметна, што свая ідэалогія «краёвасці» у пачатку [[XX стагоддзе|XX ст.]] не ўзнікла сярод палякаў, якія жылі ў трох украінскіх губернях Расійскай Імперыі ([[Кіеўская губерня|Кіеўскай]], [[Падольская губерня|Падольскай]] і [[Валынская губерня|Валынскай]] — [[Паўднёва-Заходні край|Паўднёва-Заходнім краі]]), тэрыторыя якіх да [[1772]] г. уваходзіла ў склад [[Польскае каралеўстваКаралеўства, 1569—1793|Польскага каралеўства]].
 
== Плыні краёвасці ==
200

правак