Розніца паміж версіямі "Фаўн"

1 байт выдалена ,  2 гады таму
Тэгі: Праўка з маб. прылады Праўка праз мабільную версію сайта
 
== Лад жыцця ==
Падобна [[Сільван]]у, Фаўн, як лясны бог, жыве ў нетрах, абасобленых пячорах, дзе ён прадказвае будучыню, ловіць птушак і пераследуе [[німфы|німф]]. З чалавекам ён гаворыць ці ў сне, ці здалёк, пугаючы ці перасцерагаючы яго ляснымиляснымі галасамі. Ён таксама выклікае так званы «панічны жах» як у падарожнікаў, так, зрэдку, падчас вайны ў ворагаў. Ён ходзіць у гушчарах нябачным духам: у сувязі з гэтым сабака, якой прыпісвалі здольнасць бачыць духаў, была прысвечана Фаўну. Яўляючыся чалавеку ў сне, Фаўн часта мучыць яго [[кашмар]]ам: супраць гэтага выкарыстоўваліся асаблівыя карані і мазі, асабліва корань лясной [[пивоняпівоня|пивоніпівоні]]. Асабліва сцерагліся Фаўна жанчыны, якіх бог пераследваў сваімі заляцаннямі, адсюль і яго эпітэт - «Incubus».
 
Асаблівым заступніцтвам Фаўна карысталіся статкі: ён спрыяў іх расплоджванню і аберагаў ад ваўкоў. У гэтым сэнсе ён называўся ''Lupercus'' - імём, з якім звязана і назва, адбываўшагася ў [[старажытны Рым|Рыме]] ў гонар Фаўна свята ''[[Луперкаліі|Луперкалій]]''. Акрамя Луперкалій, у гонар Фаўна былі ўсталяваны два святы: вясеннія [[Фаўналіі]], прыходзіўшыясяякія прыпадалі на 13 лютага, і зімнія Фаўналіі, якія здзяйсняліся 5 снежня. У вёсках у гонар Фаўна штомесяц здзяйснялі [[ахвярапрынашэне|ахвярапрынашэнні]].
 
Як вешчы бог, фаўн даваў свае прадказанні ў сне: у гэтым сэнсе ён называўся ''Fatuus'' ці ''Fatuelus''. [[Аракул]]ы Фаўна знаходзіліся ў гаях. Судзячы па апісанню, якое дае [[Авідзій]] (Metamorph, IV, 644 і наступныя), [[Нума Пампілій|Нума]], жадаючы атрымаць прароцтва Фаўна і папярэдне ачысціўшы сябе ўстрыманнем, ідзе ў гай і тут прыносіць у ахвяру двух авечак - адну Фаўну, другую - богу сна. Потым, двойчы акрапіўшы сабе галаву вадой з крыніцы, сплёўшы два вянка з [[бук]]авых ліcтоў і памаліўшыся, ён кладзецца на расцягнутыя шкуры ахвярных жывёл і ноччу ў сне атрымлівае жадаемае прароцтва. Падобныя ж звесткі дае і [[Вергілій]] у VII кнізе «[[Энэіда|Энэіды]]» (75-95). Як бог прадказанняў, Фаўн лічыўся родапачынальнікам песні, адчаго нават памер старажытнейшых рымскіх вершаў называецца Сатурнавым ці Фаўнавым.
1 019

правак