Розніца паміж версіямі "Ваенная медыцына"

139 байтаў дададзена ,  1 год таму
няма тлумачэння праўкі
др (- {{ізаляваны артыкул}})
 
[[File:MFST exercises advance trauma life support 140227-F-AM664-003.jpg|thumb|right|282px|<center> {{PAGENAME}} </center>]]
'''Ваенная медыцына''' — сістэма навуковых ведаў і практычная дзейнасць, мэта якіх умацаванне [[здароўе|здароўя]] асабістага складу войскаў, папярэджанне і лячэнне баявых паражэнняў і [[захворванне|захворванняў]]. Тэарэтычнай асновай ваеннай медыцыны з'яўляецца ваенна-медыцынская навука — галіна ведаў, якая абапіраецца на навуковыя дадзеныя агульнай медыцыны і ваеннай навукі. Практычны бок ваеннай медыцыны прадстаўлены сістэмай і метадамі медыцынскага забеспячэння ўзброеных сіл, якія ён ажыццяўляе ў дачыненні да ўмоў мірнага і ваеннага часу. Адным з асноўных элементаў ваеннай медыцыны з'яўляецца ваенна-медыцынская адукацыя — сістэма першапачатковага фарміравання і наступнага ўдасканалення ваенна-медыцынскіх кадраў і планамернага папаўнення падрыхтаванымі для нясення ваеннай службы ўрачамі, фельчарамі і іншымі катэгорыямі медыцынскага складу. Стан ваеннай медыцыны і канкрэтныя формы яе развіцця вызначаюцца эканамічным ладам грамадства, яго палітычнай структурай і галоўным чынам арганізацыяй узброеных сіл, станам ваеннага мастацтва і ўзроўнем развіцця медыцынскай навукі. У Старажытнай Індыі, згодна кнігамі Аюрведы, параненых выносілі з поля бою і аказвалі ім дапамогу ў спецыяльных намётах. У старажытнагрэчаскіх полісах урачы служылі як ваяры, але падчас бітвы пераходзілі да выканання сваіх прафесійных абавязкаў. Адзін з заснавальнікаў ваеннай медыцыны — [[Джон Прынгл]].
 
'''Ваенная медыцына''' — сістэма навуковых ведаў і практычная дзейнасць, мэта якіх умацаванне [[здароўе|здароўя]] асабістага складу войскаў, папярэджанне і лячэнне баявых паражэнняў і [[захворванне|захворванняў]].
 
'''Ваенная медыцына''' — сістэма навуковых ведаў і практычная дзейнасць, мэта якіх умацаванне [[здароўе|здароўя]] асабістага складу войскаў, папярэджанне і лячэнне баявых паражэнняў і [[захворванне|захворванняў]]. Тэарэтычнай асновай ваеннай медыцыны з'яўляецца ваенна-медыцынская навука — галіна ведаў, якая абапіраецца на навуковыя дадзеныя агульнай медыцыны і ваеннай навукі. Практычны бок ваеннай медыцыны прадстаўлены сістэмай і метадамі медыцынскага забеспячэння ўзброеных сіл, якія ён ажыццяўляе ў дачыненні да ўмоў мірнага і ваеннага часу. Адным з асноўных элементаў ваеннай медыцыны з'яўляецца ваенна-медыцынская адукацыя — сістэма першапачатковага фарміравання і наступнага ўдасканалення ваенна-медыцынскіх кадраў і планамернага папаўнення падрыхтаванымі для нясення ваеннай службы ўрачамі, фельчарамі і іншымі катэгорыямі медыцынскага складу. Стан ваеннай медыцыны і канкрэтныя формы яе развіцця вызначаюцца эканамічным ладам грамадства, яго палітычнай структурай і галоўным чынам арганізацыяй узброеных сіл, станам ваеннага мастацтва і ўзроўнем развіцця медыцынскай навукі. У Старажытнай Індыі, згодна кнігамі Аюрведы, параненых выносілі з поля бою і аказвалі ім дапамогу ў спецыяльных намётах. У старажытнагрэчаскіх полісах урачы служылі як ваяры, але падчас бітвы пераходзілі да выканання сваіх прафесійных абавязкаў. Адзін з заснавальнікаў ваеннай медыцыны — [[Джон Прынгл]].
 
{{ВС}}
 
[[Катэгорыя:Ваенная медыцына]]