Розніца паміж версіямі "Тамара Віктараўна Габрусь"

няма тлумачэння праўкі
{{навуковец}}
{{цёзкі2|Габрусь}}
'''Тамара Віктараўна ГабрусьГа́брусь''' (ннар. {{ДН|2|10|1945}}, [[Мінск]]) — беларускі гісторык архітэктуры і [[мастацтвазнавец]]. [[ДоктарКандыдат архітэктуры]] ([[1979]]), [[доктар мастацтвазнаўства]] ([[2002]]). [[Член-карэспандэнт]] [[Беларуская акадэмія архітэктуры|Беларускай акадэміі архітэктуры]].
 
Член [[Саюз архітэктараў СССР|Саюза архітэктараў СССР]] з [[1974]], [[Саюз мастакоў Беларусі|Саюза мастакоў Беларусі]] з [[1999]], [[Саюз пісьменнікаў Беларусі|Саюза пісьменнікаў Беларусі]] з [[2004]]<ref name="ХЕХ"/>.
 
== Біяграфія ==
У [[1968]] скончыла з адзнакай [[Архітэктурнае аддзяленне будаўнічага факультэта Беларускага політэхнічнага інстытута|архітэктурнае аддзяленне будаўнічага факультэта]] [[Беларускі нацыянальны політэхнічны ўніверсітэт|Беларускі політэхнічны інстытут]] (выкладчыкі [[У. М. Вараксін]], [[В. М. Волчак]], [[Н. М. Макляцова]], [[І. І. Боўт]])<ref name="ХЕХ"/>.
У [[1968]] скончыла [[Беларускі нацыянальны політэхнічны ўніверсітэт|Беларускі політэхнічны інстытут]], у [[1974]]—[[1980]] працавала ў [[Выдавецтва Беларуская Энцыклапедыя|выдавецтве «Беларуская Энцыклапедыя»]]. З [[1983]] старшы, а з [[2003]] — вядучы навуковы супрацоўнік [[Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя Кандрата Крапівы НАН Беларусі|Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору]] [[Нацыянальная Акадэмія навук Беларусі|НАНБ]]. З [[2003]] член Савета па манументальным мастацтве [[Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь|СМ РБ]].
 
У [[1968]]—[[1970]] гадах архітэктар, старэйшы архітэктар інстытута «[[Белпрампраект]]». У 1969—1973 гадах у аспірантуры [[ІМЭФ АН БССР]]. У [[1973]]—[[1974]] гадах старэйшы архітэктар-[[рэстаўратар]] [[Спецыяльныя навукова-рэстаўрацыйныя вытворчыя майстэрні Міністэрства культуры БССР|Спецыяльных навукова-рэстаўрацыйных вытворчых майстэрняў Міністэрства культуры БССР]]<ref name="ХЕХ"/>.
 
У [[1974]]—[[1980]] навуковы рэдактар па архітэктуры [[Выдавецтва Беларуская Энцыклапедыя|выдавецтва «Беларуская Энцыклапедыя»]]. У [[1979]]—[[1980]] гадах в. а. загадчыцы рэдакцыі культуры і мастацтва; з [[1980]] года старэйшы навуковы супрацоўнік, з [[2003]] вядучы навуковы супрацоўнік [[Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя Кандрата Крапівы НАН Беларусі|Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя Кандрата Крапівы НАНБ]]<ref name="ХЕХ"/>.
 
З [[1983]] старшы, а з [[2003]] — вядучы навуковы супрацоўнік [[Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя Кандрата Крапівы НАН Беларусі|Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору]] [[Нацыянальная Акадэмія навук Беларусі|НАНБ]]. Член рэдкалегій часопісаў [[Спадчына (часопіс)|«Спадчына»]] і [[Роднае слова (1988)|«Роднае слова»]]. У [[2003]]—[[2008]] гадах член [[Рэспубліканская мастацка-экспертная рада па манументальным мастацтве пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь|Рэспубліканскай мастацка-экспертнай рады па манументальным мастацтве пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь]]<ref name="ХЕХ"/>.
 
== Творчасць ==
Асноўныя працы: праекты інжынерных карпусоў шэрагу прамысловых прадпрыемстваў у [[Мінск]]у, [[Навагрудак|Навагрудку]], [[Брэст|Брэсце]] ([[1968]]—[[1970]], у аўтарскім калектыве); праекты кансервацыі [[Ружанскі палац|палаца ў Ружанах]] і рэстаўрацыі музея-запаведніка «[[Радзіма Якуба Коласа]]» ([[1973]]—[[1974]], у аўтарскім калектыве)<ref name="ХЕХ"/>.
 
== Навуковая дзейнасць ==
Даследуе мастацтвазнаўчыя праблемы [[беларускае дойлідства|беларускага дойлідства]] эпохі [[феадалізм]]у, мураваную архітэктуру і манументальнае мастацтва беларускага [[беларускае барока|беларускага барока]]. Разам з [[Г. Галенчанка]]м увяла ў навуковы ўжытак і атрыбутавала першыя на тэрыторыі [[Цэнтральная Еўропа|Цэнтральнай]] і [[Усходняя Еўропа|Усходняй Еўропы]] архітэктурна-праектныя чарцяжы [[XVI стагоддзе|XVI ст.]] з [[Нясвіж]]а. Аўтар навуковых прац, [[сцэнарый|сцэнарыяў]] да відэафільмаў, зборнікаў вершаў[[верш]]аў<ref>{{крыніцы/ЭВКЛ|1|Габрусь Тамара Віктараўна}}</ref>.
 
Аўтар 3-х [[манаграфія|манаграфій]] і больш за 300 [[артыкул]]аў і раздзелаў па гісторыі беларускага дойлідства ў айчынных і замежных навуковых зборніках і часопісах. Аўтарскія манаграфіі: «Страчаная спадчына», «Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока», «Ураджай», «Саборы помняць усё: готыка і рэнесанс у беларускім сакральным дойлідстве». Сааўтар калектыўных навуковых выданняў: «[[Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі]]» ([[1984]]—[[1987]]); «[[Гісторыя беларускага мастацтва (кніга)|Гісторыя беларускага мастацтва]]» ([[1987]]—[[1988]]); «Скарына і яго эпоха» ([[1990]]); «Барока ў беларускай культуры і мастацтве» ([[1998]]); «Архітэктура Беларусі: Нарысы эвалюцыі ва ўсходнеславянскім і еўрапейскім кантэксце» ([[2005]]—[[2006]]). Аўтар і навуковы кансультант па архітэктуры [[энцыклапедыя|энцыклапедычных]] выданняў<ref name="ХЕХ"/>.
== Працы ==
 
Публікавалася ў [[Польшча|Польшчы]], [[Італія|Італіі]], [[Германія|Германіі]], [[Расія|Расіі]], [[Украіна|Украіне]]<ref name="ХЕХ">{{крыніцы/Хто ёсць хто ў Беларусі. Архітэктары|Габрусь Тамара Викторовна}}</ref>.
 
== Узнагароды ==
Узнагароджана [[Ганаровая грамата Міністэрства культуры Беларусі|Ганаровымі граматамі Міністэрства культуры Беларусі]] (2005), [[Ганаровая грамата Міністэрства інфармацыі Беларусі|Міністэрства інфармацыі Беларусі]] (2005), Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры (1989, 1995, 2005)<ref name="ХЕХ"/>.
 
== Бібліяграфія ==
* Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Т. 1-7, 1979—1987 (у сааўтарстве)
* Гісторыя беларускага мастацтва. Т. 1-7, 1987—1994 (у сааўтарстве)
== Літаратура ==
* {{крыніцы/ЭВКЛ|1|Габрусь Тамара Віктараўна}}
* {{крыніцы/Хто ёсць хто ў Беларусі. Архітэктары|Габрусь Тамара Викторовна}}
 
{{Бібліяінфармацыя}}
{{DEFAULTSORT:Габрусь Тамара Віктараўна}}