Антоні Казімір Сапега: Розніца паміж версіямі

др
няма тлумачэння праўкі
[недагледжаная версія][недагледжаная версія]
др (дапаўненне)
дрНяма тлумачэння праўкі
Пасля прысягі на вернасць каралю Аўгусту Моцнаму 24.03.1713 года Антоні Казімір Сапега атрымаў амністыю і змог вярнуцца ў Вялікае княства Літоўскае. Быў дэпутатам [[Трыбунал Вялікага Княства Літоўскага|Трыбунала ВКЛ]] і [[сеймік]]аў. У 1716 годзе актыўна браў удзел у [[Віленская канфедэрацыя (1716)|Віленскай канфедэрацыі]], падпісаў акт канфедэрацыі як камісар ад [[Троцкае ваяводства|Троцкага ваяводства]]. У 1723 годзе займаўся прыцягненнем [[Піяры|піяраў]] у [[Вільня|Вільню]], каб разбурыць манаполію [[Езуіты|езуітаў]] у адукацыі.
 
У 1726 годзе Антоні Казімір разам са стрыечным братам [[Ян Казімір Сапега|Янам Казімірам]] ездзіў у [[Санкт-Пецярбург]] на заручыны яго сына [[Павел Пётр Павел Сапега|Паўла Пятра Паўла Сапегі]] з [[Марыя Аляксандраўна Меншыкава|Марыяй Аляксандраўнай Меншыкавай]] і ўстанаўлення кантактаў з прадстаўнікампрадстаўнікамі расійскай эліты. У тым жа годзе ўзнагароджаны расійскім [[Ордэн Святога Аляксандра Неўскага|ордэнам Святога Аляксандра Неўскага]].
 
Абіраўся дэпутатам Трыбунала ВКЛ ў 1714, 1719 і 1724 гадах. У 1724 годзе абраны маршалкам Трыбунала ВКЛ. У 1729 годзе абраны паслом на сейм, дзе займаў антыкаралеўскую пазіцыю. Актыўна дзейнічаў на сеймах 1730 і 1732 гадоў, каб сарваць іх працу.
 
У 1733 годзе быў адным з кандыдатаў на маршалка [[канвакацыйны сейм|канвакацыйнага сейма]]. У тым жа годзе абраны паслом ад [[Слонімскі павет (Вялікае Княства Літоўскае)|Слонімскага павета]] на элекцыйны сейм. Разам з большасцю сваякоў падтрымаў абранне Станіслава Ляшчынскага на каралеўскі сталец Рэчы Паспалітай. Захоўваў вернасць С. Ляшчынскаму да яго зрачэння стальца ў 1736 годзе. У чэрвені 1734 года арыштаваны ў расійскім лагеры ў [[Прушч-Гданьскі|Прушчы-Гданьскім]] за адмову прынесці прысягу на вернасць карал. [[Аўгуст III Саксонскі|Аўгусту III Саксонскаму]]. Быў адным з аўтарам ліста да Папы Рымскага [[Клімент XII (Папа Рымскі)|Клімента XII]], дзе пералічваліся ўсе беззаконні прасаксонскай партыі.
 
У ліпені 1737 годзе атрымаў урад кашталяна троцкага, але па-ранейшаму падтрымліваў сувязь са Станіславам Ляшчынскім і абвінавачваўся ў антыкаралеўскіх інтрыгах. У 1738 годзе актыўна браў удзел у працы камісіі па павелічэнні колькасці вялікалітоўскага войска, беспаспяхова імкнуўся абкласці падаткам радзівілаўскіяна войсківойска ўрадзівілаўскія [[НойбурскіяНойбургскія маёнткі|«НойбургскіхНойбургскія маёнткахмаёнткі»]].
 
Памёр у [[Дрэздэн]]е 16 мая 1739.