Розніца паміж версіямі "Міхаіл Вінцэнтавіч Мялешка"

выпраўленне спасылак, стыль.
(выпраўленне спасылак, стыль.)
{{пісьменнік}}
{{Цёзкі2|Мялешка}}
'''Міхаіл Вінцэнтавіч Мялешка''' ({{ДС|9|5|1892|27|4}}, в. [[Скары]], [[Вілейскі павет, Расійская імперыя|Вілейскі павет]], [[Віленская губерня]], цяпер [[Мядзельскі раён]], [[Мінская вобласць]] — {{ДС|19|4|1941}}, [[Самара]]; Псеўданімы: ''Міхалка Скарэўскі'', ''Міхалка С.''; крыптанімы: ''М.-о'', ''М. М-о'', ''N.'') — беларускі [[Гісторыя|гісторык]], [[пісьменнік]], [[Публіцыстыка|публіцыст]].
 
== Біяграфія ==
З 1911 года працаваў на фабрыках у [[Санкт-Пецярбург|Пецярбургу]]у. Удзельнічаў у гуртку [[Б.Браніслаў Ігнатавіч Эпімах-Шыпіла|Б.Браніслава ЭпімахЭпімаха-Шыпілы]]. У 1914—1918 гадах у [[РасійскаяРуская імператарская армія|расійскай арміарміі]]і. З 1917 года член [[БСГБеларуская сацыялістычная грамада|Беларускай сацыялістычнай грамады]]. З 1918 года працаваў у Віцебскім аддзяленні [[БелнацкамБеларускі нацыянальны камісарыят|Белнацкама]]а. У 1918—1921 гадах вучыўся ў [[Віцебскае аддзяленне Маскоўскага археалагічнага інстытута|Віцебскім аддзяленні]] [[Маскоўскі археалагічны інстытут|Маскоўскага археалагічнага інстытута]]. Працаваў у Віцебскім археалагічным інстытуце і губернскім архіве. У 1920—1921 гадах служыў у Віцебскім губернскім ваенкамаце. З лістапада 1922 года ў [[Мінск|Менск]]у.
 
Працаваў у [[Цэнтрархіў БССР|Цэнтрархіве БССР]]; з 1927 года ў Цэнтральным архіўным упраўленні БССР. З 1923 года член [[ІнбелкультІнстытут беларускай культуры|Інбелкульта]]а. У 1923—1924 гадах чытаў лекцыі па этнаграфіі ў [[Віцебскі педінстытутдзяржаўны ўніверсітэт імя П. М. Машэрава|Віцебскім педінстытупедінстытуце]]це. У 1926—1928 — выкладаў гісторыю Беларусі ў [[Камуністычны ўніверсітэт Беларусі|Камуністычным універсітэце Беларусі]]. Арыштаваны [[Дзяржаўнае палітычнае ўпраўленне пры ЦВК Беларусі|ДПУ БССР]] 18.7. ліпеня 1930 года па сфабрыкаванай справе [[Саюз вызвалення Беларусі, (справа)|«Саюза вызвалення Беларусі»]]. Пастановай Калегіі АДПУ ад 10.4. красавіка 1931 года сасланы ў [[Самара|Самар]]у на 5 гадоў. Паўторна арыштаваны 16.2. лютага 1938 года. Вызвалены з-пад следства 4.3. сакавіка 1940 года. Рэабілітаваны па першым прыгаворы ў 1957, па другім — у 1962 годзе.
 
=== Нашчадкі ===
Дачка М.Міхаіла Мялешкі — Людміла Сакалова, пражывае ў Санкт-Пецярбургу. Яго ўнучка — Наталля Спічко, кампазітар, аўтар вакальнага цыклу «Самарский туесок», які гучаў па ўсесаюзным радыё ў выкананні народнага артыста СССР [[Артур Эйзен|Артура Эйзен]]а.
 
== Дзейнасць ==
Даследаваў праблемы [[прыгоннае права|прыгоннага права]], падзеі 1863—1864 і 1905—1907 гадоў у Беларусі. Аўтар працы пра [[М.Мялецій Сматрыцкі|М.Мялеція СматрыцкСматрыцкага]]ага. Таксама вывучаў беларускую этнаграфію і архіўную справу. Удзельнічаў у арганізацыі архіўнай справы, этнаграфічных і краязнаўчых даследаванняў.
 
== Творчасць ==
У 1913 годзе апублікаваў першае апавяданне «Родныя абразкі» ў альманаху «[[Маладая Беларусь]]». Друкаваўся ў газетах «[[Наша ніва (1906)|Наша ніва]]», «[[Вольны шлях]]», «[[Дзянніца]]», «[[Савецкая Беларусь (газета)|Савецкая Беларусь]]» з публіцыстычнымі артыкуламі пад псеўданімам ''Міхалка Скарэўскі''.
 
== Бібліяграфія ==
* З. Жылуновіч як гісторык // Полымя. 1928, № 10;
* Дзённік Міхаіла Мялешкі // Шляхам гадоў: Гісторыка-літаратурны зборнік. Мн., 1994.
 
{{зноскі}}
 
== Літаратура ==
8 102

праўкі