Розніца паміж версіямі "Радыеактыўны распад"

Тэгі: Праўка з маб. прылады Праўка праз мабільную версію сайта
Тэгі: Праўка з маб. прылады Праўка праз мабільную версію сайта
'''Альфа-распадам''' называюць самаадвольны распад атамнага ядра на даччынае ядро ​​і [[Альфа-часціца|α-часціцу]] (ядро атама <math>^{4}He</math>).<ref>''Мухин К. Н.'' Экспериментальная ядерная физика. В 2 кн. Кн. 1. Физика атомного ядра. Ч. I. Свойства нуклонов, ядер и радиоактивных излучений. — М.: Энергоатомиздат, 1993. — С. 137.</ref>
 
Альфа-распад, як правіла, адбываецца ў цяжкіх ядрах з [[Масавы лік|масавым лікам]] <math>A \geqslant 140</math> (хоць ёсць некалькі выключэнняў). Унутры цяжкіх ядзер за кошт уласцівасці насычэння ядзерных сіл утвараюцца α-часціцы, якія складаюцца з двух пратонаў і двух нейтронаў.  Утвораная α-часціца схільная большаму дзеянню кулонаўскіх сіл адштурхванняадштурхоўвання ад пратонаў ядра, чым асобныя пратоны. Адначасова α-часціца адчувае меншае ядзернае прыцягненне да нуклонаў ядра, чым астатнія нуклоны. Утвораная альфа-часціца на мяжы ядра адлюстроўваецца ад патэнцыйнага бар'ера ўнутр, аднак з некаторай верагоднасцю яна можа пераадолець яго (гл. [[Тунэльны эфект]]) і вылецець вонкі. Са змяншэннем энергіі пранікальнасць альфа-часціцы патэнцыйнага бар'ера вельмі хутка (экспанентна) змяншаецца, таму час жыцця ядзер з меншай даступнай энергіяй альфа-распаду пры іншых роўных умовах больш.
 
Правіла зрушэння Содзі для α-распаду:
1 020

правак