Розніца паміж версіямі "Наталля Радзіна"

clean up з дапамогай AWB
(clean up з дапамогай AWB)
{{асоба}}
'''Наталля Радзіна''' (нар. {{ДН|3|5|1979}}, {{МН|Кобрын}}) — журналістка і галоўны рэдактар апазыцыйнагаапазіцыйнага сайта [[Хартыя'97|charter97.org]].
 
== Біяграфія ==
Наталля Радзіна нарадзілася 3 мая 1979 года ў Кобрыне Брэсцкай вобласці. Бацька — вайсковецваенны ваенна-паветраных сіл, маці працавала ў дзіцячым садку.
 
З 1979 па 1985 год пражывала ў Польшчы, дзе служыў бацька.
 
У 1996 годзе скончыла сярэднюю школу ў Кобрыне, у 2001 — факультэт журналістыкі [[Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт|Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта]]. З 1997 года працавала ў такіх незалежных выданнях, як газэтагазета [[Имя (газета)|«Имя»]], [[Народная Воля|«Народная воля»]], [[Навіны (газета)|«Навіны»]], [[Наша Свабода|«Наша Свабода»]].
 
З 2001 года — галоўны рэдактар сайта [[Хартыя'97|«Хартыя-97»]]<ref>[http://www.svaboda.org/a/24946828.html НатальляНаталля Радзіна] </ref>.
 
Неаднаразова падвяргалася арыштам і збіццю ў час асвятлення акцый апазыцыіапазіцыі<ref>[https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina НатальляНаталля Радзіна]</ref>. [[Палітычныя зняволеныя|Палітвязень]], [[Вязень сумлення|вязень сумлення.]]
 
== Пераслед за журналісцкую дзейнасць ==
У 2010 годзе супраць Н.Радзінай ўзбуджанаузбуджана некалькі крымінальных спраў за публікацыі на сайце «Хартыя-97»<ref>[http://www.svaboda.org/a/24946828.html НатальляНаталля Радзіна] </ref>.
 
16 сакавіка 2010 г. ў рамках расследавання крымінальнай справы аб паклёпе, узбуджанай па заяве былога начальніка УКДБ Гомельскай вобласці Івана Каржа, супрацоўнікі міліцыі і людзі ў цывільнымграмадзянскім уварваліся ў кватэру, якую рэдактар афіцыйна арэндавала ў Мінску, і дзе размяшчаўся офіс сайта www.charter97.org. У выніку вобшуку супрацоўнікі праваахоўных органаў канфіскавалі 8 кампутараўкамп'ютараў, адзін з супрацоўнікаў спецслужбаў у цывільнымграмадзянскім ударыў Н.Радзіну ў твар<ref>[http://www.belaruspartisan.org/bp-forte/?page=100&backPage=13&news=75633&newsPage=0 Мать Натальи Радиной: Я горжусь своей дочерью (фото)]</ref>.
 
Падчас сілавога разгона [[Плошча 2010|Плошчы-2010]] Н.Радзіна была збітаязбіта, ёй разбілі галаву<ref>[https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina НатальляНаталля Радзіна]</ref>.
 
У гэтуюгэту ж ноч 20 снежня была затрымана ў рэдакцыі сайта charter97.org і змешчаная пад варту ў СІЗА [[Камітэт дзяржаўнай бяспекі|КДБ]]. Напрыканцы снежня 2010 г. ёй прад’яўленае абвінавачаньнеабвінавачанне па крымінальнай справе, узбуджанай следчым упраўленнем папярэдняга расследавання ГУУС Мінгарвыканкама па чч. 1 і 2 арт. 293 КК (масавыя беспарадкі)<ref>[https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina НатальляНаталля Радзіна] </ref>.
 
Міжнародная Амністыя назвала Н.Радзіну вязнем сумлення і запатрабавала яе вызвалення<ref>[https://amnesty.org.ru/node/1677/ ПРЕСС-РЕЛИЗ] </ref>.
 
Правяла 1,5 месяца ў турме КДБ. 28 студзеня 2011 г<ref>[http://www2.polskieradio.pl/eo/dokument.aspx?iid=148326 НатальляНаталля Радзіна выйшла зьз СІЗА КДБ] </ref>. журналістку вызвалілі да суда з умовай абмежавання перамяшчэнняў, і яна мусіла знаходзіцца па месцы сваёй рэгістрацыі ў г. Кобрын<ref>[http://www2.polskieradio.pl/eo/dokument.aspx?iid=148326 НатальляНаталля Радзіна выйшла зьз СІЗА КДБ]</ref>.
 
Скарыстаўшыся выклікам з Кобрына уў Мінск да следчага КДБ, Н.Радзіна пакінула Беларусь. 1 красавіка яна была ў Маскве, але без дакумэнтаўдакументаў, якія засталіся ў КДБ.
 
Атрымаць дакументы Н. Радзіна змагла з дапамогай Упраўлення Вярхоўнага камісарыята ААН па справах бежанцаў у Расіі. Пасля прызнання Радзінай бежанцам па лініі ААН, першай дзяржавай, якая аказала ёй міжнародную падтрымку, сталі Нідэрланды. 28 ліпеня, пасля афармлення праязных дакументаў, яна вылецела з Масквы ў Амстэрдам, а праз тры дні паехала ў ЛетувуЛітву. У гэтай краіне пасля прэзідэнцкіх выбараў быў зарэгістраваны сайт charter97.org. 4 жніўня Радзіна папрасіла палітычнага прытулку ў ЛетувеЛітве<ref>[http://www.radyjo.net/4/28/Artykul/53058 НатальляНаталля Радзіна папрасіла палітычнага прытулку ў ЛетувеЛітве] [https://charter97.org/ru/news/2011/8/8/41330/ Крутой маршрут]</ref>.
 
У верасні 2012 года Н.Радзіна адкрыла офіс рэдакцыі сайту «Хартыя-97» у Варшаве<ref>[http://www.svaboda.org/a/24946828.html НатальляНаталля Радзіна] </ref>. На сённяшні дзень журналістка жыве і працуе ў гэтым горадзе<ref>[https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina НатальляНаталля Радзіна]</ref>.
 
== Узнагароды ==
* У 2010 годзе Н.Радзіна намінаваная вядучай брытанскай праваабарончай арганізацыяй «Індэкс цэнзуры» на прэмію «Свабода слова» ў намінацыі «За барацьбу супраць рэпрэсіяўрэпрэсій і за дзейнасць, накіраваную на змяненне палітычнага клімату»<ref>[https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina НатальляНаталля Радзіна] </ref><ref>[Адзін дзень палітвязня 2009—2011 гг. Бібліятэка Свабоды. ХХІXXІ стагодзьдзестагоддзе.) — Радыё Свабодная Еўропа / Радыё Свабода, 2011. 328 с. C. 161. ISBN 978-0-929849-42-3]</ref>.
 
* У кастрычніку 2011 г. Наталля Радзіна стала лаўрэатам прэміі Міжнароднага камітэта абароны журналістаў «За свабоду прэсы»<ref>[https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina НатальляНаталля Радзіна] [http://www.svaboda.org/a/24349072.html НатальляНаталля Радзіна атрымае прэмію Свабоды Прэсы]</ref>.
* У 2015 г. атрымала прэмію «Свабода прэсы» міжнароднай арганізацыі «Рэпарцёры без межаў» за 2015 год<ref>[https://baj.by/ru/content/natalya-radina-i-egor-martinovich-stali-laureatami-premii-svoboda-pressy-organizacii Наталья Радина и Егор Мартинович стали лауреатами премии «Свобода прессы» организации «Репортеры без границ»]</ref>.
== Літаратура ==
* За права на выбар. Партрэты асуджаных. Плошча-2010. / Рэд. А.Лапцёнак. Праваабарончы цэнтр «Вясна» / —Вільнюс: Gudas, 2011. — 142 c. (ст.130-131)
* Адзін дзень палітвязня 2009—2011 гг. Бібліятэка Свабоды. ХХІXXІ стагодзьдзестагоддзе.) — Радыё Свабодная Еўропа/ Радыё Свыбода, 2011. 328 с. C. 161. ISBN 978-0-929849-42-3
 
{{DEFAULTSORT:Радзіна Наталля}}
[[Катэгорыя:Асобы]]
[[Катэгорыя:Вязні сумлення]]
[[Катэгорыя:Палітвязні Беларусі]]
169 296

правак