Розніца паміж версіямі "Мікалай Вяршынін (консул БНР)"

няма тлумачэння праўкі
 
{{Значэнні|Спасылка=Мікалай Вяршынін}}
'''Мікалай (Мікола) Вяршынін''', сапр. '''Верамей''' ({{ДН|||1878}}, [[вёска Налібокі|в. Налібокі]] Навагрудскага павета — {{ДС|6|5|1934}}, [[Горад Прага|Прага]]) — консул [[БНР]] у [[Чэхаславакія|Чэхаславакіі]], упаўнаважаны БНР у справах ваеннапалонных беларусаў у Чэхаславакіі (1918—1925). Прафесар<ref name="Жук-Грыш">Жук-Грышкевіч Р. Жыцьцё Вінцэнта Жук-Грышкевіча. 1993.</ref>.
[[File:Bnr4 130322.jpg|thumb|Кіраўнікі беларускіх прадстаўніцтваў i місій у еўрапейскіх краінах. Сядзяць (злева направа): [[Яўген Ладноў]], [[Васіль Захарка]], Мікола Вяршынін, [[Леанард Заяц]]; стаяць: [[Лявон Вітан-Дубейкаўскі]], [[Янка Чарапук]], [[Яўхім Бялевіч]]. Кастрычнік [[1919]] г. ([[БДАМЛіМ]]).]]
 
== Біяграфія ==
У 1921 годзе Мікалай Вяршынін, як консул БНР, дамогся ад чэхаславацкага ўраду больш за 100 стыпендый для студэнтаў-беларусаў<ref>Кiпель В. Беларусь паміж Усходам і Захадам: Праблемы міжнацыян., міжрэлігійн. і міжкультур. ўзаемадзеяння, дыялогу і сінтэзу. Ч. 1 / Рэд. Ул. Конан і інш. — Мн.: ННАЦ імя Ф. Скарыны. 1997. — 356 с. (Беларусіка—Albaruthenica; Кн. 6).</ref><ref>У 1922—1926 годзе ў Празе вучылася каля 350 беларусаў, у асноўным з Польшчы і краін Прыбалтыкі, яны стварылі некалькі студэнцкіх арганізацый і арганізацыю моладзі «Беларускі Сокал» (Гл.: Кіпель В. …)</ref>. Удзельнічаў у жыцці беларускай эміграцыі — з 1925 года старшыня [[Беларуская грамада ў Празе|Беларускай грамады ў Празе]]. У 1928 годзе ў Празе заснаваў і кіраваў [[Беларускі замежны архіў|Беларускім замежным архівам]]<ref>Юрэвіч Л. Гісторыя заснавання Беларускага інстытуту навукі й мастацтва ў дакумэнтах і паведаіленнях // Запісы БІНіМ № 29/2004.</ref>.
[[File:Bnr4 130322.jpg|thumb|злева|Кіраўнікі беларускіх прадстаўніцтваў i місій у еўрапейскіх краінах. Сядзяць (злева направа): [[Яўген Ладноў]], [[Васіль Захарка]], Мікола Вяршынін, [[Леанард Заяц]]; стаяць: [[Лявон Вітан-Дубейкаўскі]], [[Янка Чарапук]], [[Яўхім Бялевіч]]. Кастрычнік [[1919]]  г. ([[БДАМЛіМ]]).]]
 
У [[1921]] годзе Мікалай Вяршынін, як [[консул]] [[БНР]], дамогся ад [[Чэхаславакія|чэхаславацкага ўраду]] больш за 100 стыпендый для студэнтаў-беларусаў<ref>Кiпель[[В. Кіпель|Кіпель В.]] Беларусь паміж Усходам і Захадам: Праблемы міжнацыян., міжрэлігійн. і міжкультур. ўзаемадзеяння, дыялогу і сінтэзу. Ч. 1 / Рэд. Ул. Конан і інш. — Мн.: ННАЦ імя Ф. Скарыны. 1997. — 356 с. (Беларусіка—Albaruthenica; Кн. 6).</ref><ref>У 1922—1926[[1922]]—[[1926]] годзе ў Празе вучылася каля 350 беларусаў, у асноўным з [[Польская Рэспубліка (1918—1939)|Польшчы]] і краін [[Прыбалтыка|Прыбалтыкі]], яны стварылі некалькі студэнцкіх арганізацый і арганізацыю моладзі «Беларускі Сокал» (Гл.: Кіпель В. …)</ref>. Удзельнічаў у жыцці беларускай эміграцыі — з 1925 года старшыня [[Беларуская грамада ў Празе|Беларускай грамады ў Празе]]. У 1928 годзе ў Празе заснаваў і кіраваў [[Беларускі замежны архіў|Беларускім замежным архівам]]<ref>Юрэвіч Л. Гісторыя заснавання Беларускага інстытуту навукі й мастацтва ў дакумэнтах і паведаіленнях // Запісы БІНіМ № 29/2004.</ref>.
М. Вяршынін быў жанаты з чэшкай, якая разам з ім дапамагала новапрыбылым беларускім студэнтам. Меў дачку Вольгу, жонку інжынера А. Калошы. У 1948 годзе А. Калоша арыштаваны і 20.1.1949 года перададзены Чэхаславакіяй у СССР, дзе быў асуджаны. Пасля адбыцця лагераў А. Калоша вярнуўся ў Прагу, але да гэтага часу Вольга скончыла жыццё самагубствам, іхныя дзеці (дзве дачкі) выхоўваліся ў кагосьці з беларускіх эмігрантаў<ref>Генiюш Л. Споведзь. — Мн., 1993.</ref>.
 
== Сям’я ==
М. Вяршынін быў жанаты з чэшкай[[чэшка]]й, якая разам з ім дапамагала новапрыбылым беларускім студэнтам. Меў дачку Вольгу, жонку інжынера [[А. КалошыКалоша|А. Калош]]ы. У [[1948]] годзе А. Калоша арыштаваны і [[20.1. студзеня]] [[1949]] года перададзены Чэхаславакіяй у СССР, дзе быў асуджаны. Пасля адбыцця лагераў А. Калоша вярнуўся ў Прагу[[Прага|Праг]]у, але да гэтага часу Вольга скончыла жыццё самагубствам[[самагубства]]м, іхныя дзеці (дзве дачкі) выхоўваліся ў кагосьці з беларускіх эмігрантаў<ref>Генiюш[[Л. Геніюш|Геніюш Л.]] Споведзь. — Мн., 1993.</ref>.
 
{{зноскі}}
== Літаратура ==
* Календарыюм // [[Czasopis (1990)|«Czasopis»]] № 05/2004
* Генiюш[[Л. Геніюш|Геніюш Л.]] Споведзь. Мн., 1993.
* Кiпель[[В. Кіпель|Кіпель В.]] Беларусь паміж Усходам і Захадам: Праблемы міжнацыян., міжрэлігійн. і міжкультур. ўзаемадзеяння, дыялогу і сінтэзу. Ч. 1 / Рэд. Ул. Конан і інш. — Мн.: ННАЦ імя Ф. Скарыны. 1997. — 356 с. (Беларусіка—Albaruthenica; Кн. 6).
* [[Р. Жук-Грышкевіч|Жук-Грышкевіч Р.]] Жыцьцё Вінцэнта Жук-Грышкевіча. 1993.
* Юрэвіч Л. Гісторыя заснавання Беларускага інстытуту навукі й мастацтва ў дакумэнтах і паведаіленнях // Запісы БІНіМ № 29/2004.