Розніца паміж версіямі "Міхаіл Аляксандравіч Шолахаў"

др
няма тлумачэння праўкі
др
др
 
У [[1920]]—[[1921]] гадах Міхаіл Шолахаў жыў з сям'ёй у станіцы [[Каргінская|Каргінскай]]. Пасля сканчэння растоўскіх падатковых курсаў атрымаў прызначэнне на пасаду харчовага інспектара ў станіцу Буканоўскую, потым уступіў у харчатрад, браў удзел у харчразвёрстцы. У 1920 годзе харчатрад на чале з 15-гадовым Шолахавым трапіў у палон да [[Махно]]. Тады ён думаў, што яго расстраляюць, але яго адпусцілі.
 
31 жніўня [[1922]] года, падчас працы станічным падаткавым інспектарам, М. А. Шолахаў быў арыштаваны і знаходзіўся ў раённым цэнтры пад вынікам. Ён быў прысуджаны да расстрэлу. «Я вёў крутую лінію, дый час было крутое; шпарка я камісарыў, быў асуджаны рэўтрыбуналам за перавышэнне ўлады… — расказваў пазней пісьменнік. — Два дні чакаў смерці… А потым прыйшлі і выпусцілі…». Да 19 верасня 1922 года Шолахаў знаходзіўся пад вартай. Бацька даў за яго буйны грашовы заклад і ўзяў на парукі да суда дахаты. На суд бацькі прывезлі новую [[Сведчанне пра нараджэнне|метрыку]], і яго вызвалілі як непаўналетняга (па новай метрыцы ўзрост зменшыўся на 2,5 гады). Гэта было ўжо ў сакавіку 1923 года. Судзілі тады «тройкі», прысуды выносілі строгія. Паверыць у тое, што ён быў непаўналетнім, было няцяжка, бо Міхал быў маленькага ўзросту і выглядаў хлапчуком. Расстрэл быў заменены іншай карай — трыбунал прыняў да ўвагі яго непаўналецце. Яму далі адзін год выпраўленчых прац у калоніі для непаўналетніх і адправілі ў Болшава (пад Масквой).
 
У Маскве Шолахаў спрабаваў працягнуць адукацыю, а таксама спрабаваў свае сілы ў пісьменніцкай працы. Аднак паступіць на падрыхтоўчыя курсы [[працоўны факультэт|рабфака]] не ўдалося з-за адсутнасці патрабаваных для паступлення працоўнага стажу і кірунку камсамола. Паводле адным дадзеных працаваў грузчыкам, рознапрацоўным, мулярам. Паводле іншых — працаваў у домакіраўніцтве працоўнага жыллёва-будаўнічага кааператыва «Бярыце прыклад!», старшынём якога быў Л. Г. Мірумаў (Мірумян). Займаўся самаадукацыяй, браў удзел у працы літаратурнай групы «Маладая гвардыя», наведваў навучальныя заняткі, якія вялі [[Віктар Барысавіч Шклоўскі|В. Б. Шклоўскі]], [[Восіп Максімавіч Брык|В. М. Брык]], [[Мікалай Мікалаевіч Асееў|М. М. Асееў]]. Уступіў ува [[УЛКСМ]]. Актыўную дапамогу ў ладзе штодзённага маскоўскага жыцця М. А. Шолахава і ў пасоўванні ў святло першых літаратурных твораў з яго аўтографам зрабіў кадравы супрацоўнік ЭКУ ДПУ, бальшавік з дарэвалюцыйным стажам — Лявон Галуставіч Мірумаў (Мірумян), з якім М. А. Шолахаў пазнаёміўся ў станіцы Вёшанская яшчэ до прыезду ў Маскву.
 
У верасні [[1923]] года за подпісам «Міх. Шолох» у камсамольскай газеце «Юнацкая праўда» («Малады ленінец») (цяпер — «[[Маскоўскі камсамолец]]») быў надрукаваны фельетон — «Выпрабаванне», праз месяц з'явіўся другі фельетон — «Тры», а потым і трэці — «Рэвізор». У снежні [[1923]] года М. А. Шолахаў вярнуўся ў Каргінскую, а потым — у станіцу Буканаўскую, дзе і пасватаўся да Лідыі Грамаслаўскай — адной з дачок былога станічнага атамана Пятра Якаўлевіча Грамаслаўскага. Але былы атаман сказаў: «Бяры Марыю, і я зраблю з цябе чалавека». [[11 студзеня]] [[1924]] года М. А. Шолахаў жаніўся са старэйшай дачкой — Марыяй Пятроўнай Грамаслаўскай ([[1901]]—[[1992]]), якая працавала настаўніцай пачатковай школы (у 1918 годзе М. П. Грамаслаўская вучылася ва Усць-Мядзведзіцкай гімназіі, дырэктарам якой у той час быў [[Фёдар Дзмітрыевіч Крукаў|Ф. Д. Крукаў]]).
 
Першы аповед «Звяры» (пасля «Прадкамісар»), адпраўлены М. А. Шолахавым у альманах «Маладагвардзеец», не быў прыняты рэдакцыяй. 14 снежня 1924 года ў газеце «Малады ленінец» выйшаў аповед «[[Радзімка (аповед)|Радзімка]]», што адкрыў цыкл данскіх аповедаў: «Пастух», «Ілюха», «Жарабя», «Блакітны стэп», «Сямейны чалавек», «Смяротны вораг», «Двумужняя» і інш. Яны былі апублікаваны ў камсамольскай перыёдыцы, а потым склалі тры складанкі, што выйшлі адна за адной: «Данскія аповеды», «Блакітны стэп» (абодва ў выдавецтве «Новая Масква» — 1926) і «Пра Калчака, крапіву і іншае» (1927).
 
У сярэдзіне 1925 года Міхал Шолахаў пазнаёміўся з [[Аляксандр Серафімавіч Серафімовіч|Аляксандрам Серафімовічам]]. Аўтар «[[Жалезны струмень (аповесць)|Жалезнага струменя]]» высока ацаніў талент маладога аўтара — першая кніга аповедаў Шолахава выйшла з прадмовай Серафімавіча.
 
== Творчасць ==
35 455

правак