Залацістыя водарасці: Розніца паміж версіямі

дапаўненне
дрНяма тлумачэння праўкі
(дапаўненне)
'''Залацістыя водарасці''' (''Chrysophyceae'') — аддзел [[водарасці|водарасцей]]; прадстаўнікі [[фітапланктон]]у.
 
== Апісанне ==
Каля 120 [[Род, біялогія|родаў]]. Больш за 400 [[Від, біялогія|відаў]]. Пашыраны ўсюды, пераважна ў прэсных водах; характэрны для кіслых вод сфагнавых [[Балота|балот]]; жывуць у [[мора]]х і салёных [[Возера|азёрах]], зрэдку ў [[Глеба|глебе]]. [[Планктон]]ныя, эпіфітныя, [[бентас]]ныя арганізмы. З'яўляюцца важным звяном трафічнага цыкла [[вадаём]]аў (першасныя прадуцэнты арганічных рэчываў). На [[Беларусь|Беларусі]] 21 род, каля 50 відаў, напр., гіялобрыян, [[дынобрыян]], кефірыян, [[маламонас]], [[сінура]], стэнакалікс, ураглена, [[урагленопсіс]], [[хрызідаліс]], тылахрызіс і інш.
 
Аднаклетачныя, каланіяльныя, радзей шматклетачныя арганізмы рознай формы. Рухомыя, плаваюць свабодна або прымацоўваюцца. [[Колер]] залаціста-жоўты, часам буравата-зялёны, радзей зеленавата-жоўты з-за [[хларафіл]]у, жоўтых [[пігмент]]аў (караціноідаў, фукаксанціну). [[Клетка|Клеткі]] рознай формы, аднаядравыя, без цвёрдай абалонкі, некаторыя ў крэменязёмным лускавінкавым панцыры з іголкамі, шыпамі або ў «хатцы» (своеасаблівы панцыр). Маюць 1—2 (3—4) жгуцікі, скарачальныя вакуолі і вочка. Хларапластаў 1-2, пасценныя, карытападобныя. Запасныя рэчывы — хрызаламінарын і алей.
 
== Арэал і віды ==
Размнажэнне ў асноўным ажыццяўляецца шляхам дзялення мацярынскай асобіны на 2 даччыныя, а таксама шляхам распада калоній і плазмодыяў на часткі. У выніку бінарнага дзялення, не даведзенага да канца, утвараюцца калоніі пераважна шарападобнай і дрэвападобнай формы. Бясполае размнажэнне адбываецца таксама [[зааспоры|зааспорамі]] і аўтаспорамі. Палавое размнажэнне (іза-, гола-, аўтагамія) вядома толькі ў нешматлікіх відаў і вывучана недастаткова.
 
Каля 120 [[Род, біялогія|родаў]]. Больш за 400 [[Від, біялогія|відаў]]. Пашыраны ўсюды, пераважна ў прэсных водах; характэрны для кіслых вод сфагнавых [[Балота|балот]]; жывуць у [[мора]]х і салёных [[Возера|азёрах]], зрэдку ў [[Глеба|глебе]]. [[Планктон]]ныя, эпіфітныя, [[бентас]]ныя арганізмы. З'яўляюццаЗ’яўляюцца важным звяном трафічнага цыкла [[вадаём]]аў (першасныя прадуцэнты арганічных рэчываў). На [[Беларусь|Беларусі]] 21 род, каля 50 відаў, напр.напрыклад, {{bt-bellat|гіялобрыян|Hyalobryon}}, [[{{bt-bellat|дынобрыян]]|Dinobryon}}, {{bt-bellat|кефірыян|Kephyrion}}, [[{{bt-bellat|маламонас]]|Mallomonas}}, [[{{bt-bellat|сінура]]|Synura}}, {{bt-bellat|стэнакалікс|Stenokalyx}}, {{bt-bellat|ураглена|Uroglena}}, [[{{bt-bellat|урагленопсіс]]|Uroglenopsis}}, [[{{bt-bellat|хрызідаліс]]|Chrisydalis}}, {{bt-bellat|тылахрызіс|}} і інш.
 
== Экалогія ==
 
Размнажэнне ў асноўным ажыццяўляецца шляхам дзялення мацярынскай асобіны на 2 даччыныя, а таксама шляхам распада калоній і плазмодыяў на часткі. У выніку бінарнага дзялення, не даведзенага да канца, утвараюцца калоніі пераважна шарападобнай і дрэвападобнай формы. Бясполае размнажэнне адбываецца таксама [[зааспоры|зааспорамі]] і аўтаспорамі. Палавое размнажэнне (іза-, гола-, аўтагамія) вядома толькі ў нешматлікіх відаў і вывучана недастаткова.
 
Большасць відаў [[аўтатрофы]], ёсць гетэратрофы. Пры неспрыяльных умовах утвараюць крамяністыя цысты.
== Літаратура ==
* {{Крыніцы/БЭ|6}}
* Протисты: Руководство по зоологии / под ред. академика РАН А.  Ф.  Алимова.  — СПб.: Наука, 2000.  — Т. 1.  — 679 с. ISBN 5-02-025864-4
 
{{Бібліяінфармацыя}}
 
[[Катэгорыя:Залацістыя водарасці| ]]