Розніца паміж версіямі "Ірына Антонаўна Іода"

няма тлумачэння праўкі
== Біяграфія ==
Скончыла ў [[1952]] годзе [[Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум]]; у [[1959]] годзе [[Беларускі політэхнічны інстытут]].
Працавала ў інстытуце «[[Мінскпраект]]» (1959—1962); [[Інстытут будаўніцтва і архітэктуры АН БССР|Інстытуце будаўніцтва і архітэктуры АН БССР]] (1962—1964); загадчыца навуковага аддзела [[БелНДІПгорадабудаўніцтва]] (1981—1990); адначасова з 1968 — у [[Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт|Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце]] ([[архітэктурны факультэт БНТУ|архітэктурны факультэт]], кафедра «Горадабудаўніцтва», прафесар)<ref name="АБ">{{крыніцы/Архітэктура Беларусі (1993)|Іода Ірына Антонаўна}}</ref>. [[Кандыдат архітэктуры]] (1968), дацэнт (1970)<ref name="ХЕХ"/>.
 
Член [[Саюза архітэктараў СССР]] з [[1962]] года, у [[1980]]—[[1988]] гадах член Упраўлення і член Рэвізійнай камісіі Саюза архітэктараў<ref name="ХЕХ"/>.
 
У [[1982]]—[[1986]] гадах член [[Белсаўпраф БССР|Белсаўпрафа БССР]]<ref name="ХЕХ"/>.
 
== Дзейнасць ==
У складзе аўтарскіх калектываў удзельнічала ў распрацоўцы шэрагу праектных матэрыялаў: [[генеральны план Мінска]] (1963), праекты забудовы жылых раёнаў і гарадскіх цэнтраў у [[Мінск]]у, [[Жлобін]]е, [[Слуцк]]у, [[Брэст|Брэсце]], схемы і праекты раённай планіроўкі на тэрыторыі БССР<ref name="ХЕХ"/>, «Схема размяшчэння і развіцця гарадскіх і сельскіх паселішчаў БССР да 2000 года» ([[1975]]), «Генеральная схема комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыйарганізацыі БеларусіБССР» (1987)<ref name="АБ"/> і інш. Выконвала конкурсныя праекты па забудове Мінска і Брэста (адзначаны прэміямі)<ref name="ХЕХ">{{крыніцы/Хто ёсць хто ў Беларусі. Архітэктары|Иодо Ирина Антоновна}}</ref>.
 
Нацыянальны каардынатар і кіраўнік рабочай групы па падрыхтоўцы справаздачы пра чалавечае развіццё «Беларусь: Асяроддзе для чалавека» (ААН/[[ПРААН]], [[1996]]), член рэдакцыйных калегій перыядычных выданняў па архітэктуры; навуковы кансультант «[[Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Белapyci|Энцыклапедыі літаратуры i мастацтва Белapyci]]» (у 5 т., [[1984]]-[[1987]]). Член увесь час дзеючых навукова-тэхнічных і мастацкіх саветаў у Беларусі<ref name="ХЕХ"/>.
 
<!--У вобласці тэорыі, практыкі і метадалогіі выкладання ў ВНУ, а таксама ў вобласці планіроўкі і забудовы населеных месцаў выканана каля 300 прац. Апублікавана ў адкрытым друку больш 180 прац (у тым ліку аўтар і сааўтар 9 кніг); выдадзена 14 навучальна-метадычных прац, сярод іх 4 падручніка. Удзельнічала ў падрыхтоўцы закона аб асновах архітэктурнай і горадабудаўнічай дзейнасці ў Рэспубліцы Беларусь" (1993), у распрацоўцы Горадабудаўнічай Хартыі СНД (1997), Горадабудаўнічай дактрыны Рэспублікі Беларусь (2003), у падрыхтоўцы дакладаў Ураду краіны. Удзельнічала ў падрыхтоўцы 7 прававых і нарматыўных дакументаў, у распрацоўцы больш 30 праектна-практычных прац, каля 40 справаздач па навукова-даследчых тэмах міжнароднага, саюзнага, рэспубліканскага і ведамаснага значэння. Узначальвала савет па абароне кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый у вобл. архітэктуры (1996—2011). Асабіста падрыхтавала 10 кандыдатаў архітэктуры<ref name="ХЕХ"/>.
-->
У навуковых працах (больш за 100) даследуе тэарэтычныя і метадалагічныя асновы [[горадабудаўніцтва]], фарміраванне і развіццё [[сетка населеных месцаў|сеткі населеных месцаў]]. Адзін з аўтараў «Схемы размяшчэння і развіцця гарадскіх і сельскіх паселішчаў БССР да 2000 года» ([[1975]]), а таксама «Генеральнай схемы комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыі БССР» (1987)<ref name="АБ"/>.
 
Нацыянальны каардынатар і кіраўнік рабочай групы па падрыхтоўцы справаздачы пра чалавечае развіццё «Беларусь: Асяроддзе для чалавека» ([[ААН]]/[[ПРААН]], [[1996]]), член рэдакцыйных калегій перыядычных выданняў па архітэктуры; навуковы кансультант «[[Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Белapyci|Энцыклапедыі літаратуры i мастацтва Белapyci]]» (у 5 т., [[1984]]-[[1987]]). Член увесь час дзеючых навукова-тэхнічных і мастацкіх саветаў у Беларусі<ref name="ХЕХ"/>.
 
У навуковых працах даследуе тэарэтычныя і метадалагічныя асновы [[горадабудаўніцтва]], фарміраванне і развіццё [[сетка населеных месцаў|сеткі населеных месцаў]]<!--ref name="АБ"/>. У вобласці тэорыі, практыкі і метадалогіі выкладання ў [[ВНУ]], а таксама ў вобласці планіроўкі і забудовы населеных месцаў выканана каля 300 прац. Апублікавана ў адкрытым друку больш 180 прац (у тым ліку аўтар і сааўтар 9 кніг); выдадзена 14 навучальна-метадычных прац, сярод іх 4 падручніка[[падручнік]]і. Удзельнічала ў падрыхтоўцы закона аб«Аб асновах архітэктурнай і горадабудаўнічай дзейнасці ў Рэспубліцы Беларусь"» ([[1993]]), у распрацоўцы Горадабудаўнічай Хартыі СНД ([[1997]]), Горадабудаўнічай дактрыны Рэспублікі Беларусь ([[2003]]), у падрыхтоўцы дакладаў Ураду краіны. Удзельнічала ў падрыхтоўцы 7 прававых і нарматыўных дакументаў, у распрацоўцы больш 30 праектна-практычных прац, каля 40 справаздач па навукова-даследчых тэмах міжнароднага, саюзнага, рэспубліканскага і ведамаснага значэння. Узначальвала савет па абароне кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый у вобл.вобласці архітэктуры (1996—2011). Асабіста падрыхтавала 10 [[кандыдат архітэктуры|кандыдатаў архітэктуры]]<ref name="ХЕХ"/>.