Розніца паміж версіямі "Руска-візантыйская архітэктура"

няма тлумачэння праўкі
'''Руска-візантыйская архітэктура''' ('''Руска-візантыйскі стыль''') — кірунак у архітэктуры і дэкаратыўна-прыкладным мастацтве ў рамках [[Гістарызм|гістарызму]], заснаваны на інтэрпрэтацыі формаў візантыйскага і старажытнарускага дойлідства<ref name=bigenc>''Печёнкин И. Е.'' [https://bigenc.ru/fine_art/text/3522234 Русско-византийский стиль] // Большая российская энциклопедия. Том 29. Москва, 2015, стр. 76</ref>.
 
Стыль зарадзіўся ў [[Расійская імперыя|Расійскай імперыі]] ў першай палове XIX стагоддзя. Заснавальнікам дадзенага стылю прынята лічыць [[Канстанцін Андрэевіч Тон|Канстанціна Тона]]. Аформіўся ў пачатку 1830-х гадоў як цэласны кірунак, руска-візантыйскі стыль быў непарыўна звязаны з ідэалагічным паняццем «''народнасці''» і ставіў мэтай выказванне ідэі культурнай самадастатковасці Расіі, а таксама яе «''палітычнай і канфесійнай пераемнасці ў адносінах да Візантыі''»<ref name=bigenc/>. У вузкім сэнсе руска-візантыйскім стылем называюць менавіта стыль Канстанціна Тона, распаўсюджаны ў другой траціне XIX стагоддзя, а пазнейшыя пабудовы, больш падобныя на архітэктуру Візантыі, называюць неавізантыйскім стылем<ref name=problema-stilya>''Н. В. Лайтарь'' [https://cyberleninka.ru/article/n/problema-stilya-v-sovremennoy-hramovoy-arhitekture-rossii Проблема стиля в современной храмовой архитектуре России —] тема// научнойИзвестия статьиРоссийского поГосударственного строительствуПедагогического иУниверситета архитектуреим. читайтеА. И. Герцена. бесплатно№ 36 текст(77): научно-исследовательскойНаучный работыжурнал. — вСПб., электро…]2008. С. 120—126.</ref>.
 
== У Беларусі ==