Розніца паміж версіямі "Трэці рэйх"

81 байт дададзены ,  8 месяцаў таму
Bluelinking 1 books for verifiability.) #IABot (v2.1alpha3
др
(Bluelinking 1 books for verifiability.) #IABot (v2.1alpha3)
На цырымоніі адкрыцця Алімпійскіх гульняў прысутнічала больш за 110 тысяч чалавек. У першы ж дзень радасныя немцы віталі Ханса Вёльке, які заваяваў першую вышэйшую ўзнагароду ў штурханні ядра. Гэты спартсмен стаў першым у гісторыі немцам, якія атрымалі алімпійскае золата ў лёгкай атлетыцы. Вёльке і Герхард Шток, які заняў трэцяе месца, былі неадкладна запрошаныя ў ложу Адольфа Гітлера, каб прыняць асабістыя віншаванні фюрэра. У той жа дзень немка Цілі Флэйшар заваявала залаты алімпійскі медаль у спаборніцтвах па кіданні дзіды. Пасля таго як у другой палове дня тры амерыканца, Карнеліюс Джонсан, Дэйв Ольбрытан і Дэлас Турбер (двое апошніх былі чарнаскурымі) перамаглі ў спаборніцтвах па скачках у вышыню, Гітлер пакінуў стадыён: прадстаўнікі Алімпійскага камітэта нагадалі яму, што, прымаючы ў сваёй ложы спартсменаў-пераможцаў, ён павінен удастойвацца гэтага гонару ўсіх прызёраў без выключэння, а не толькі нямецкіх спартсменаў. Пасля гэтага прыёмы якіх бы там ні было пераможцаў у ложы Гітлера былі спыненыя.
 
Аналагічна паступіў Гітлер і ў дачыненні да Джэсі Оуэнса — лёгкаатлета з універсітэта Агаё — чатыры залатыя медалі якога зрабілі чарнаскурага амерыканца сапраўдным героем Алімпіяды. На трэці дзень спаборніцтваў Оуэнс ўсталяваў алімпійскі рэкорд у бегу на 100 м (10,3 с), а на наступную раніцу заваяваў другую вышэйшую ўзнагароду ў скачках у даўжыню, перамогшы нямецкага атлета Луца Лонга. Яшчэ праз дзень Оуэнс перакрыў яшчэ адзін алімпійскі рэкорд, прабегшы 200 м за 20,7 с. У гэты момант фюрэр прысутнічаў на трыбуне, але пакінуў стадыён перш, чым амерыканцу ўручылі трэці залаты медаль: прадстаўнікі алімпійскага камітэта папярэдзілі Гітлера, што ён павінен віншаваць альбо ўсіх узнагароджаных без выключэння, альбо нікога. Рэйхсканцлер аддаў перавагу апошняму<ref>Hyde Flippo, [http://german.about.com/library/blgermyth10.htm The 1936 Berlin Olympics: Hitler and Jesse Owens], German Myth 10, german.about.com</ref><ref>Rick Shenkman, [http://hnn.us/articles/571.html ''Adolf Hitler, Jesse Owens and the Olympics Myth of 1936''] February 13, 2002 from History News Network (article excerpted from Rick Shenkman’s ''Legends, Lies and Cherished Myths of American History'', William Morrow & Co, 1988 ISBN 0-688-06580-5)</ref>. Сам Оуэнс пасля сказаў, што расчараваў яго не Гітлер, а Рузвельт: прэзідэнт ЗША нават не паслаў тэлеграмы чатырохразоваму залатому медалісту (апошні залаты медаль спартсмен узяў у пераможнай эстафеце на 400 м); ні Рузвельт, ні Трумэн не прынялі спартсмена ў Белым Доме пасля Алімпіяды<ref>{{Cite book |first=Jeremy |last=Schaap |title=Triumph: The Untold Story of Jesse Owens and Hitler's Olympics |location=New York |publisher=Houghton Mifflin Harcourt |year=2007 |isbn=9780618688227 |url-access=registration |url=https://archive.org/details/triumphuntoldsto00jere }}</ref>.
 
Поспехі Оуэнса і яшчэ дзясятка чарнаскурых амерыканскіх спартсменаў паставілі Адольфа Гітлера ў цяжкае становішча. Пераможцамі спаборніцтваў апынуліся другагатунковыя, па арыйскай расавай тэорыі, людзі. Іх нядаўнія продкі, як лічылася, вялі ў джунглях першабытнае жыццё, аднак іх фізічныя дадзеныя апынуліся вышэй, чым у «цывілізаваных белых спартсменаў». Гітлер неафіцыйна намякнуў, што спаборніцтвы на самай справе былі несправядлівымі, і што чарнаскурых варта не дапускаць на наступныя Алімпійскія гульні. Ён з непадробнай натхненнем і асалодай сачыў за тымі спаборніцтвамі, у якіх у ліку пераможцаў аказваліся нямецкія спартсмены.