Розніца паміж версіямі "Мікалай Ільіч Красоўскі"

 
Прымаў удзел у арганізацыі друкавання і дастаўкі ў акупаваную Беларусь падпольнай літаратуры. Паводле ўспамінаў сына, Аляксандра Мікалаевіча Красоўскага, Мікалай Красоўскі ў тым ліку расказваў, што менавіта такім быў шлях у свет знакамітай кнігі паэзіі змагання [[Анатоль Астрэйка|Анатоля Астрэйкі]] «Слуцкі пояс».
[[Файл:Atestat.jpg|alt=Атэстат Мікалая Красоўскага аб завяршэнні Полацкага педагагічнага тэхнікума ў 1930 годзе|міні|Атэстат Мікалая Красоўскага аб завяршэнні Полацкага педагагічнага тэхнікума ў 1930 годзе]]
 
Пасля вызвалення [[Беларусь|Беларусі]] працаваў у [[1944]] годзе сакратаром Брэсцкага абкама КП(б)Б па прапагандзе. У першыя дні вызвалення на чыгунцы Брэста стаялі цягнікі з падрыхтаванымі да вывазу ў [[Германія|Германію]] кніжнымі скарбамі. У гэты час Мікалай Красоўкі асабіста удзельнічаў у вяртанні Беларусі яе кніжнай спадчыны.
 
 
Гэтак, у запісе ад 30 красавіка [[1942]] года гаворыцца: ''«Я снова не знаю, что творится с моими котятами'' [маюцца на ўвазе жана і дачушка] ''и как они живут. Живу надеждой скоро получить хоть «маленькую пісулечку», как говорил [[Якуб Колас|Колас]]. Помнится, когда он говорил про эту пісулечку, Купала, обижаясь на немцев заявил, что: «Гітлер хацеў зрабіць мне непрыемнасць. Ён назваў маім імем вуліцу Савецкую ў [[Мінск|Мінску]]. Хіба ж гэта не непрыемнасць»?''
[[Файл:Дзённік М.Красоўскага.jpg|міні|Старонкі з вайсковага дзённіка Мікалая Красоўскага са згадкаю пра Якуба Коласа і Янкі Купалы]]
На старонках дзённіка раскрываюцца некаторыя абставіны выдання агітацыйнай літаратуры проціфашысцкай скіраванасці, у тым ліку сатырычнай газеты [[«Партызанская дубінка»]], лістовак.
 
32

праўкі