Розніца паміж версіямі "Канстанцін Васілевіч Вераніцын"

няма тлумачэння праўкі
| Сайт =
}}
'''Канстанцін Васілевіч Верані́цын''' ({{ДН|13|6|1834}}, {{МН|Астраўляны|ў Гарадоцкім раёне|Астраўляне (Гарадоцкі раён)}} [[Віцебскі павет (Расійская імперыя)|Віцебскага павета]] [[Віцебская губерня|Віцебскай губерні]], цяпер [[Гарадоцкі раён]] — верагодна{{ДС|26|8|1903}}, [[1904]]Лясны ўчастак, [[Пецярбург]]) — удзельнік літаратурнага жыцця ў Беларусі сярэдзіны ХІХ ст., адзін з заснавальнікаў новай [[беларуская літаратура|беларускай літаратуры]]. Найбойльш верагодны аўтар сатырычна-гумарыстычнай паэмы «[[Тарас на Парнасе]]».
 
== Біяграфія ==
У 1863—1874 жыў і працаваў у Пецярбургу ў губернскай па сялянскіх справах установе і Галоўным таварыстве расійскіх чыгунак.
 
У 1874—1879 працаваў выкладчыкам прыродазнаўства, геаграфіі і гісторыі ў [[Маладзечанская настаўніцкая семінарыя|Маладзечанскай настаўніцкай семінарыі]]. З 1880 служыў у Пецярбургу ў апараце [[Міністэрства шляхоў зносін Расійскай імперыі|Міністэрства шляхоў зносін]]. Жыў у доме па адрасу Поварскі завулак, 12, у якім у розныя часы жылі вядомыя рускія літаратары А. Някрасаў, М. Чарнышэўскі, І. Тургенеў. У 1900 выйшаў у адстаўку ў чыне [[стацкі саветнік|стацкага саветнік]]а. Дакладная дата смерці невядомая.
 
Памёр 13 (26) жніўня 1903 у Лясным участку (цяпер Выбаргскі раён Санкт-Пецярбурга) ад наступстваў кровазліцця ў мозг і быў пахаваны на Мітрафаніеўскіх могілках. Яго ўдава Елізавета Аляксееўна працягвала жыць у Санкт-Пецярбургу да сваёй смерці ў студзені 1914.<ref>А. Ф. Брыль. Некралог Канстанціна Вераніцына ў газеце “Новое время”
/ Роднае слова, №11/2019, с. 23.</ref>
 
== Творы ==
2 470

правак