Розніца паміж версіямі "Аляксандр Іванавіч Слупскі"

няма тлумачэння праўкі
(афармленне, шаблон)
{{вучоны}}
{{цёзкі2|Слупскі}}
'''Аляксандр Іванавіч Слупскі''' ({{ДН|16|4|1864|4}}, {{МН|Слуцк||}} — пасля {{ДН|8|9|1907}}, [[Аса (горад)|Аса]]) — беларускі і расійскі [[гісторык]] i [[археолаг]].
 
== Біяграфія ==
Скончыў [[Мінская губернская гімназія|Мінскую гімназію]], [[Пецярбургскі ўніверсітэт]] (1887). У 1880—90-я гады друкаваў гісторыка-краязнаўчыя i літаратурнакрытычныя артыкулы ў перыядычных выданнях Мінска. У «Паўночна-Заходнім календары на 1888 год» апублікаваў гістарычны нарыс «Ізяслаўль i Тураў...». Пад яго рэдакцыяй у Мінску выдадзены «Паўночна-Заходні каляндар» на 1892 i 1893 год, дзе Слупскі змясціў i свой «Народны каляндар», складзены на аснове беларускіх народных прыкмет, абрадавых песень i прыпевак, артыкулы «Гісторыя Мінска» i «Легенда пра Магілёў». У артыкуле «Стары Мінск» (1890) прывёў біяграфічныя звесткі пра [[В. Дунін-Марцінкевіч|В. Дуніна-Марцінкевіча]]. 3 1893 працаваў на [[Урал]]е. У 1901—05 член Пермскай губернскай архіўнай камісіі. Вывучаў архітэктуру i археалогію [[Паўночны Урал|Паўночнага Урала]] («Архітэктурныя помнікі Салікамска», 1902; «Падземныя хады Салікамска», 1904; «Да пытання аб маскоўскім i ноўгарадскім уплыве ў архітэктурных помніках Салікамска i Чэрдыні», 1905). Памёр 8 верасня 1907 у горадзе [[Аса (горад)|Аса]] [[Пермская губерня|Пермскай губерні]], пахаваны там жа.<ref>Субботин Е. П., Серов М. И. Пермь.
Жители и гости. 1723-1924. – Пермь, 2006. – Т. 2. С. 352.</ref>
 
{{зноскі}}
2 467

правак