Розніца паміж версіямі "Філіпа Тамаза Марынеці"

др
др
 
== Футурызм ==
<blockquote>"Мы будзем спяваць вялікім натоўпам, узбуджаным працай, задавальненнем ці бунтам: будзем спяваць рознакаляровыя і паліфанічныя прылівы рэвалюцый у сучасных сталіцах; мы будзем спяваць ажыўлены начны запал арсеналаў і будаўнічых пляцовак, падпаленых жорсткімі электрычнымі апаратамі" ''Футурыстычны маніфест'' </blockquote>Марынеці і Канстанцін Бранкучы былі ўдзельнікамі руху Абат дэ Крэтэль ([[Французская мова|франц.]]: ''L'Abbaye de Créteil''). Удзельнікамі з'яўляліся маладыя пісьменнікі Роджэр Алард (адзін з першых кубістаў), П'ер Жан Жуў і Пол Касціё, якія хацелі апублікаваць свае творы з дапамогай гэтага таварыства. Абат дэ Крэтэль — супольнасць, заснаваная восенню 1906 г. мастаком Альбертам Глізесам і паэтамі Рэнэ Аркосам, Анры-Марцінам Барзунам, Аляксандрам Мерсо і Чарльзам Вільдракам<ref>[https://archive.org/stream/lredudrameessa00barz#page/134/mode/2up☁ https://archive.org/stream/lredudrameessa00barz#page/134/mode/2up]</ref>. Рух узяў натхненне ў ''Abbaye de Thélème —'' элеменце творчасці [[Франсуа Рабле]] з яго рамана [[Гарганцюа і Пантагруэль]]. Гэты рух быў самаліквідаваны ў пачатку 1908 года.
 
''Футурыстычны маніфест'' </blockquote>Марынеці і Канстанцін Бранкучы былі ўдзельнікамі руху Абат дэ Крэтэль ([[Французская мова|франц.]]: ''L'Abbaye de Créteil''). Удзельнікамі з'яўляліся маладыя пісьменнікі Роджэр Алард (адзін з першых кубістаў), П'ер Жан Жуў і Пол Касціё, якія хацелі апублікаваць свае творы з дапамогай гэтага таварыства. Абат дэ Крэтэль — супольнасць, заснаваная восенню 1906 г. мастаком Альбертам Глізесам і паэтамі Рэнэ Аркосам, Анры-Марцінам Барзунам, Аляксандрам Мерсо і Чарльзам Вільдракам<ref>[https://archive.org/stream/lredudrameessa00barz#page/134/mode/2up☁ https://archive.org/stream/lredudrameessa00barz#page/134/mode/2up]</ref>. Рух узяў натхненне ў ''Abbaye de Thélème —'' элеменце творчасці [[Франсуа Рабле]] з яго рамана [[Гарганцюа і Пантагруэль]]. Гэты рух быў самаліквідаваны ў пачатку 1908 года.
 
Марынеці найбольш вядомы як аўтар Футурыстычнага маніфесту, які ён напісаў у 1909 г. Спачатку ён быў апублікаваны па-французску на галоўнай старонцы самай прэстыжнай французскай штодзённай газеты ''Le Figaro'' 20 лютага 1909 г. Марынеці заявіў, што "мастацтва сапраўды не можа быць нічым іным, як толькі гвалтам, жорсткасцю і несправядлівасцю". Жорж Сарэль, які паўплываў на ўвесь палітычны спектр ад анархізму да фашызму, таксама аргументаваў важнасць гвалту. Футурызм меў як анархісцкія, так і фашысцкія элементы. Пазней Марынеці стаў актыўным прыхільнікам [[Беніта Мусаліні]].
Яго драма "''La donna è mobile''", упершыню прадстаўленая ў Турыне, таксама не мела поспеху. У наш час п<nowiki>'еса запомнілася пазнейшай версіі, названай ''</nowiki>''Elettricità sessuale<nowiki>''</nowiki>'' (сэксуальная электрычнасць), і галоўным чынам па з'яўленні на сцэне чалавекападобных механічных істот за дзесяць гадоў да таго, як чэшскі пісьменнік [[Карал Чапек|Карэл Чапек]] вынайшаў тэрмін "робат".
 
У 1910 годзе з яго першага раману "''[[Футурыст Мафарка|Mafarka il futurista]]"'' былі зняты ўсе абвінавачанні па справе аб непрыстойнасці. У тым годзе Марынеці далучыўся да саюза трох маладых жывапісцаў (Умберта БочаніБачані, Карла КарраКара, Луіджы Русала), якія прынялі філасофію футурызму. Разам з імі (і з такімі паэтамі, як Альда Палажэшчы) Марынеці распачала серыю Футурыстычных вечароў, тэатралізаваных відовішчаў, падчас якіх футурысты дэкларавалі свае маніфесты перад натоўпам, які збольшага наведваў спектаклі, каб кінуць на іх агародніну.
 
Найбольш паспяховым "здарэннем" таго перыяду стала публікацыя ў [[Венецыя|Венецыі]] "Маніфеста супраць мінулай любові". Марынеці патрабуе "запоўніць невялікія смярдзючыя каналы", каб "падрыхтавацца да нараджэння індустрыяльнай і мілітарызаванай Венецыі, здольнай панаваць на вялікай [[Адрыятычнае мора|Адрыятыцы]], вялікім Італьянскім возеры".
157

правак