Розніца паміж версіямі "Удзельнік:Чаховіч Уладзіслаў/Лондан"

clean up з дапамогай AWB
(clean up з дапамогай AWB)
(clean up з дапамогай AWB)
[[Файл:Credit-cards.jpg|міні|Прыклады дзьвюх [[Крэдытная картка|крэдытных картак]]]]
{{Coord|53|54|48|N|27|35|56|E|display=title}}
[[Файл:CCardFront.svg|міні|225пкс|Авэрс тыповае [[Дэбэтавая картка|дэбэтавай карткі]]:
{{Кампанія
<ol>
|назва = «Прамсувязь»
<li>Лягатып банку
|арыгінальная_назва =
<li>[[EMV|EMV-чып]]
|лагатып =
<li>[[Галаграма]]
|выява =
<li>[[Нумар крэдытнай карткі|Нумар]]
|тып = [[адкрытае акцыянернае таварыства]]
<li>Лягатып брэнду
|лістынг =
<li>Тэрмін сканчэньня
|дэвіз =
<li>Імя ўладальніка
|заснавана = {{Дата|13|9|1931|1}}
</ol>]]
|закрытая =
'''Аплатная картка''' — картка, якая можа выкарыстоўвацца для аплаты розных тавараў і/ці паслугаў.
|заснавальнікі = Беларускае кіраўніцтва сувязі
|уласнікі =
|краіна = Беларусь
|размяшчэнне = Мінск
|адрас = [[Савецкі раён (Мінск)|Савецкі раён]], [[Вуліца Петруся Броўкі (Мінск)|вул. П. Броўкі]], д. 18<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Кантакты|спасылка=http://promsvyaz.by/contacts|выдавец=ААТ «Прамсувязь»|мова=ru|дата публікацыі=2020|дата доступу=21 лютага 2020}}</ref>
|ключавыя постаці = Андрэй Юніцын, Анатоль Алпатаў
|галіна = [[прамысловасць]]
|прадукцыя = [[мадэм]], радыёперадатчык, [[радыёпрыёмнік]], счытвальнік, [[Сервер (апаратнае забеспячэнне)|сервер]], тэлеантэна, [[тэлефон]], тэрмінал аплаты, чуйніка-ахоўная прылада
|паслугі =
|абарот = {{Падзенне}}190,724 млрд [[Беларускі рубель|рублёў]] (2015 г.; $11,734 млн)<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Справаздача аб дзейнасці ААТ за 2015 год|спасылка=http://minfin.gov.by/upload/depcen/oao/otchet2015.zip|выдавец=[[Міністэрства фінансаў Рэспублікі Беларусь]]|мова=ru|дата публікацыі=2016|дата доступу=21 лютага 2020}}</ref>
|аперацыйны прыбытак = {{Падзенне}}28,234 млрд руб (2015 г.; $1,737 млн)
|чысты прыбытак = {{Падзенне}}20,704 млрд руб (2015 г.; $1,274 млн)
|лік супрацоўнікаў = 253 (2016 год)
|матчына кампанія = [[Міністэрства сувязі і інфарматызацыі Рэспублікі Беларусь]]
|даччыныя кампаніі =
|аўдытар =
|сайт = [http://promsvyaz.by/ promsvyaz.by]
}}
'''«Прамсувязь»''' — дзяржаўнае прамысловае прадпрыемства Беларусі, заснаванае ў верасні 1931 года ў якасці электрамеханічнай майстэрні.
 
== Віды ==
На 2020 год ААТ «Прамсувязь» вырабляла:
Звычайна аплатная картка зьвязаная з разьліковым рахункам, які прыналежыць уладальніку карткі. Рахунак можа ўтрымоўваць уласныя сродкі ўладальніка альбо сродкі банка, прадстаўленыя ўласьніку рахунку (і карткі) ў крэдыт. У залежнасьці ад гэтага адрозьніваюць дэбэтавыя альбо крэдытныя карткі аплаты.
* радыёперадатчыкі [[Лічбавае тэлебачанне|лічбавага тэлебачання]] РТЛ-1000М-Т2 і РТЛ-2000М-Т2 магутнасцю 1000 і 2000 [[ват]] адпаведна<ref>{{cite web|author=|title=Радыёперадавальнік тэлевізійны лічбавы РТЛ-2000М-Т2|url=http://promsvyaz.by/catalog-item/39|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>;
* высокачастотныя радыёперадатчыкі ў дыяпазоне 87,5-108 М[[Герц (адзінка вымярэння)|Герц]] магутнасцю 10 кілават<ref>{{cite web|author=|title=Перадатчыкі радыёвяшчальныя стацыянарныя ВВЧ дыяпазону|url=http://promsvyaz.by/catalog-item/37|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>;
* серверы захоўвання звестак СЗД5500Т з 4 кантролерамі па 16 Гбайт кешу і магутнасцю сілкавання 650 ват<ref>{{cite web|author=|title=Сервер захоўвання дадзеных СЗД5500Т|url=http://promsvyaz.by/catalog-item/109|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>;
* [[Сервер (апаратнае забеспячэнне)|серверныя]] плятформы ПС2288Н з двума 24-ядравымі працэсарамі з частасцю па 3500 МГерц, хуткасцю 1866 МГерц і сілкаваннем 800 ват<ref>{{cite web|author=|title=Платформа серверная ПС2288Н|url=http://promsvyaz.by/catalog-item/108|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>;
* рэгенератары лічбавых сігналаў ADSL і [[радыёпрыёмнік]]ы «Мэта» М-205 і 212;
* шнуравыя [[тэлефон]]ы М335 і М337;
* ахоўная прылада «Разумны дом» з 7 чуйнікамі — адкрыцця дзвярэй, руху, [[Тэмпература|тэмпературы]], працёку, [[дым]]у, сігналізацыі і відэа<ref>{{cite web|author=|title=Сістэма кіравання і маніторынгу «Разумны дом»|url=http://promsvyaz.by/catalog-item/32|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>;
* счытвальнікі біяметрычных дакументаў і кантактных картак (СКК-1);
* аптычныя кросы і разеткі (ПЮРК);
* аплатна-даведкавыя тэрміналы ТПД-1 і касавыя тэрміналы аплаты;
* оптавалаконныя вузлы сувязі ([[мадэм]]ы) і паліцы;
* [[спадарожнік]]авыя і тэлевізійныя антэны, поштаматы<ref>{{cite web|author=|title=Каталог прадукцыі|url=http://promsvyaz.by/catalog|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>.
 
=== ГісторыяКрэдытная ===
{{Асноўны артыкул|Крэдытная картка}}
13 верасня 1931 годзе Беларускае кіраўніцтва сувязі адчыніла электрамеханічную майстэрню [[тэлеграф]]най апаратуры і тэлефонных [[камутатар]]аў. На чале слесараў стаяў брыгадзір, якім у лютым 1932 года стаў Анатоль Александровіч. 19 мая 1939 года Загадам [[Народны камісарыят сувязі СССР|Народнаму камісарыяту сувязі СССР]] № 296 майстэрню пераўтварылі ў [[рамонт]]ны завод тэхнікі сувязі № 22. 10 лютага 1966 года Загадам Мінсувязі СССР № 11 прадпрыемства пераўтварылі ў саюзны завод «Прамсувязь», на якім сталі выпускаць электронныя рэле і прылады сувязі ЧВТ-2, КПП-10 і СУС-54. Узвялі 4 участкі: фарбавальны, гальванапакрыцця, мантажу друкаваных платаў і настройкі абсталявання. 27 снежня 1973 годзе згодна з Загадам Мінсувязі СССР № 690 завод стаў доследным. У 1978 годзе завод «Прамсувязь» узнагародзілі Дыпломам 1-й ступені на [[Выстава дасягненняў народнай гаспадаркі|Выставе дасягненняў народнай гаспадаркі]] ў Маскве. 14 снежня 1989 года Загадам Мінсувязі СССР № 376 завод пераўтварылі ў вытворчае аб'яднанне<ref>{{cite web|author=|title=Пра нас|url=http://promsvyaz.by/about|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}</ref>.
 
Крэдытная картка — частка аплатнае сыстэмы, названая ад маленькае плястыкавае карткі, якая выдаецца карыстальнікам гэтае сыстэмы. Такая картка дае права яе ўладальніку набываць тавары і паслугі ўзамен на абавязаньне ўласьніка разьлічыцца пазьней<ref>{{Кніга|аўтар = Arthur O'Sullivan|частка = |загаловак = |арыгінал = Economics: Principles in action|спасылка = http://www.pearsonschool.com/index.cfm?locator=PSZ3R9&PMDbSiteId=2781&PMDbSolutionId=6724&PMDbCategoryId=&PMDbProgramId=12881&level=4|адказны = Steven M. Sheffrin|выданьне = |месца = Upper Saddle River, New Jersey 07458|выдавецтва = Pearson Prentice Hall|год = 2003|том = |старонкі = |старонак = 261|сэрыя = |isbn = 0-13-063085-3|тыраж = }}</ref>. Выдавец карткі адчыняе спажыўцу паслугі (карыстальніку) [[Крэдытная лінія|крэдытную лінію]], зь якое спажывец пазычае грошы для разьліку з прадаўцом альбо атрымоўвае іх [[гатоўка]]й.
1 студзеня 1992 года вытворчае аб'яднанне «Прамсувязь» стала прадпрыемствам [[Міністэрства сувязі і інфарматызацыі Рэспублікі Беларусь]]. 28 чэрвеня 2001 года «Прамсувязь» стала [[Унітарнае прадпрыемства|ўнітарным прадпрыемствам]]. «Прамсувязь» стала 1-м у Беларусі прадпрыемствам, што пачало выпускаць бесправадныя [[тэлефон]]ы з гучнай сувяззю. Пазней наладзілі вытворчасць пластыкавых картак для гарадскіх тэлефонаў-аўтаматаў. 23 лютага 2009 года прадпрыемства пераўтварылі ў [[адкрытае акцыянернае таварыства]]. У 2012 годзе на прадпрыемстве стварылі канструктарскае падраздзяленне, службу галоўнага тэхнолага і аддзел тэхнічнага кантролю. Замянілі каля паловы металаапрацоўчых станкоў савецкага часу на 2 новыя. У выніку для вырабу металічных скрынак замест 4-х стала ставаць аднаго станка. Новыя машыны для ліцця, якія выпусціў завод «Атлант» у [[Баранавічы|Баранавічах]] (Брэсцкая вобласць), задзейнічалі ў вырабе [[пластмаса]]вых карпусоў для [[мадэм]]аў, [[радыёпрыёмнік]]оў і тэлепрыставак. На 2013 год прадпрыемства было найбольшым у Беларусі вытворцам прылад [[Сувязь (тэхніка)|сувязі]]. Найбольшымі пакупнікамі былі УП «[[Белпошта]]» і УП «[[Белтэлекам]]». Для «Белпошты» выраблялі аплатна-даведкавыя тэрміналы для безнаяўнага разліку [[Аплатная картка|аплатнай карткай]]. Будаўнічым прадпрыемствам прадавалі оптавалаконнае абсталяванне для шматпавярховых дамоў. «Прамсувязь» налічвала каля 300 супрацоўнікаў і выпускала спадарожнікавыя антэны і хатнія тэлефоны, тэлевізійныя антэны і прыстаўкі (лічбавыя радыёперадатчыкі), а таксама кліматычныя шафы. Прылады сувязі экспартавалі ў Літву, Расію і Сінгапур<ref name="а">{{артыкул|аўтар=Леанід Тугарын, Аляксандр Фурсаў.|загаловак=Стаўка на выпуск інавацыйнай прадукцыі|спасылка=http://zviazda.by/be/news/20131112/1384232099-stauka-na-vypusk-inavacyynay-pradukcyi|выданне=[[Звязда]]|тып=газета|год=12 лістапада 2013|нумар=212 (27577)|старонкі=[http://zviazda.by/wp-content/uploads/2013/11/1384231874_5.pdf 5]|issn=1990-763x}}</ref>.
 
Большасьць крэдытных картак выпускаюцца мясцовымі [[банк]]амі ці [[Крэдытны каапэратыў|крэдытнымі каапэратывамі]], і іхнія памеры і форма рэглямэнтуюцца стандартам [[ISO/IEC 7810]] як ID-1. Для іх вызначаны памер 85,60 × 53,98&nbsp;мм.
{{Зноскі}}
 
=== СпасылкіДэбэтавая ===
{{Асноўны артыкул|Дэбэтавая картка}}
* {{cite web|author=|title=Арэнда памяшканняў (план-схема)|url=http://promsvyaz.by/rent|publisher=ААТ «Прамсувязь»|language=ru|date=2020|accessdate=21 лютага 2020}}
Дэбэтавая картка (таксама завецца ''банкаўская картка'' ці ''чэкавая картка'') — плястыкавая картка, якая дае магчымасьць альтэрнатыўнага мэтаду аплаты пры зьдзяйсьненьні купляў. У адрозьненьне ад аплаты гатоўкай пры аплаце дэбэтавай карткай грошы здымаюцца непасрэдна з разьліковага рахунку ў банку ці з астатку на самой картцы. У некаторых выпадках карткі распрацоўваюцца выключна для аплаты праз сэціва, і фізычна яны не выпускаюцца.
 
Дэбэтавыя карткі распаўсюдзіліся ў шматлікіх краінах і пераўзышлі квіткі, а ў некаторых выпадках і гатоўку па аб’ёме транзакцыяў. Падобна да [[Крэдытная картка|крэдытных картак]], дэбэтавыя карткі шырока выкарыстоўваюцца для набываньняў па тэлефоне ці праз інтэрнэт. Адрозьненьне ад крэдытавых картак заключаецца ў тым, што грошы пераводзяцца з банкаўскага рахунку ўладальніка, а не ва ўлік яго будучых пагашэньняў пазыкі.
{{Стаб|Беларусь}}
 
[[Катэгорыя:Вытворцы электронікі]]
Дэбэтавыя карткі таксама могуць выкарыстоўвацца для зьняцьця гатоўкі ў [[банкамат]]ах.
[[Катэгорыя:Прадпрыемствы Мінску]]
 
[[Катэгорыя:Вытворчыя кампаніі Беларусі]]
=== Выдаткавая ===
[[Катэгорыя:Савецкі раён (Мінск)]]
{{Асноўны артыкул|Выдаткавая картка}}
[[Катэгорыя:Прамысловыя прадпрыемствы]]
 
[[Катэгорыя:Савецкія прадпрыемствы]]
Выдаткавая картка — кароткатэрміновы (звычайна 1 месяц) сродак крэдыту на набыцьцё. Яна падобная да [[Крэдытная картка|крэдытнае карткі]], акрамя таго, што па кантракце з выдаўцом карткі яе ўладальнік мусіць штомесяц сплочваць пазыку цалкам. Спазьненьне з аплатай альбо няпоўная аплата караецца пеняй (напрыклад, 5% ад балянсу) і можа выклікаць поўную забарону ўсіх будучых транзакцыяў.
[[Катэгорыя:З'явіліся ў 1931 годзе]]
 
=== Папярэдняе аплаты ===
{{Асноўны артыкул|Картка папярэдняе аплаты}}
 
Картка папярэдняе аплаты — плястыкавая картка, на якой захоўваецца пэўная сума грашовых сродкаў, а таксама неабходныя зьвесткі, у адрозьненьне ад дэбэтавых картак, дзе грошы захоўваюцца на банкаўскім рахунку, а інфармацыя — аддалена на кампутарах, прыналежных да арганізацыі-выдаўца карткі. Акрамя таго, дэбэтавыя карткі звычайна выдаюцца на імя канкрэтнае асобы, а карткі папярэднае аплаты звычайна няйменныя.
 
Сума аплаты з дапамогаю адмысловае счытвальнае прылады здымаецца альбо з магнітнай паласы, альбо з дапамогай радыёчастотнае ідэнтыфікацыі ([[RFID]]), альбо шляхам набору надрукаванага на картцы коду на тэлефоне ці іншай лічбавай клявіятуры.
 
Часта ўжываецца сынонім тэрміну «электронны кашалёк».
 
=== Паліўная ===
{{Асноўны артыкул|Паліўная картка}}
Паліўная картка — аплатная картка, якая выкарыстоўваецца для аплаты за [[бэнзін]], [[Дызэльнае паліва|дызэльнае]] і іншыя віды [[паліва]] на заправачных станцыях. Гэтыя карткі таксама могуць ужывацца для аплаты за абслугоўваньне транспартнага сродку. Выкарыстаньне такіх картак таксама зьмяншае неабходнасьць выкарыстаньня гатоўкі, што павялічвае ўзровень бясьпекі кіроўцаў транспартных сродкаў і памяншае разыку махлярства.
 
=== Іншыя ===
Іншыя віды аплатных картак:
* [[Падарункавая картка]]
* [[Электронны кашалёк]]
 
== Тэхналёгіі ==
=== Картка з магнітнай паласой ===
{{Асноўны артыкул|Картка з магнітнай паласой}}
[[Файл:CCardBack.svg|міні|225пкс|Рэвэрс тыповае [[Дэбэтавая картка|дэбэтавае карткі]]:
<ol>
<li>[[Магнітная паласа]]
<li>Паласа для [[подпіс]]у
<li>[[Код абароны карткі]]
</ol>]]
Картка з магнітнай паласой — від карткі, якая дазваляе захоўваць [[дадзеныя]] шляхам зьмяненьня [[Магнэтызм|намагнічаньня]] дробных намагнічаных часьцінак на аснове жалеза, зьмешчаных на паласе з магнітнага матэрыялу. Магнітная паласа счытваецца пры фізычным кантакце са счытвальнай галоўкай. Магнітныя палоскі выкарыстоўваюцца ў [[Крэдытная картка|крэдытных]], [[Ідэнтыфікацыйная картка|ідэнтыфікацыйных картках]] і на перавозачных квітках. Яны таксама могуць утрымліваць [[RFID|радыёметкі]], [[транспондэр]] і/ці [[Інтэгральная мікрасхема|мікрачып]].
 
Фізычныя характарыстыкі картак з магнітнай паласой (памер, гнуткасьць, разьмяшчэньне магнітнай паласы, магнітныя характарыстыкі, фарматы дадзеных) вызначаюцца некалькімі стандартамі [[ISO|Міжнароднай арганізацыі па стандартызацыі]]: [[ISO/IEC 7810]], [[ISO/IEC 7811]], [[ISO/IEC 7812]], [[ISO/IEC 7813]], [[ISO 8583]] і [[ISO/IEC 4909]]. Яны таксама апісваюць стандарты для фінансавых картак.
 
=== Смарт-картка ===
{{Асноўны артыкул|Смарт-картка}}
[[Файл:Carte vitale anonyme.jpg|міні|Смарт-картка для страхаваньня здароўя ў Францыі]]
Смарт-картка, чып-картка, ці [[Інтэгральная мікрасхема|мікрачыпавая]] картка — любая картка кішэннага фармату з інтэграванымі мікрачыпамі для апрацоўкі дадзеных. Гэта азначае, што яна можа атрымоўваць уваходныя дадзеныя, апрацоўваць іх, і вяртаць вынік. Існуе дзьве шырокія катэгорыі смарт-картак. [[Картка памяці|Карткі памяці]] месьцяць толькі кампанэнты энэрганезалежнае памяці і, магчыма, спэцыфічную лёгіку бясьпекі. [[Мікрапрацэсарная картка|Мікрапрацэсарныя карткі]] зьмяшчаюць энэргазалежную памяць і мікрапрацэсарныя складнікі. Карткі вырабляюцца з плястыку, звычайна [[Палівінілхлярыд|ПВХ]], хоць сустракаюцца і з [[Акрыланітрыл-бутадыен-стырол|ABS-плястыку]].
 
=== Радыёкартка ===
{{Асноўны артыкул|Радыёкартка}}
[[Файл:Proximity badge.km.jpg|міні|Радыёкартка]]
Радыёкартка — агульная назва для бескантактавых прыладаў з інтэгральнымі схемамі, ужыванымі для [[Кантроль доступу|абароны доступу]] ці ў аплатных сыстэмах. Тэрмін можа адносіцца як да старых 125&nbsp;kHz прыладаў, такі да сучасных 13.56&nbsp;MHz бескантактавых [[RFID]]-картак, больш вядомых як бескантактавыя смарткарткі.
 
Сучасныя радыёкарткі рэглямэнтаваныя стандартам [[ISO/IEC 14443]]. Існуе таксама падобны стандарт [[ISO/IEC 15693]]. Радыёкарткі забясьпечваюцца рэзанансавым пераносам энэргіі і ў большасьці выпадкаў маюць дыяпазон дзеяньня 0—3&nbsp;цаляў, што дае магчымасьць ўладальніку карыстацца імі, не дастаючы з кашальку ці паперніку (?).
 
== Крыніцы ==
{{Крыніцы}}
 
== Вонкавыя спасылкі ==
{{Commons}}
 
[[Катэгорыя:Гандаль]]
[[Катэгорыя:Грошы]]
[[Катэгорыя:Фінансы]]
[[Катэгорыя:Банкаўская справа]]
165 726

правак