Розніца паміж версіямі "Замак Мансаро"

19 байтаў дададзена ,  4 месяцы таму
др
др
 
=== сярэднявеччы ===
Назва замка Мансаро застаецца, перш за ўсё, cвязанным з гарой Саро, на якой ён пабудаваны. На самай справе, на гары СорозаСаро за ўсю яго двухтысячагадовую гісторыю было пабудавана тры будынка. Пра першы будынку нічога не вядома, акрамя калоны, найденнойвоякая была знойдзена равах падчас рэстаўрацый ў дваццатым стагоддзі. Затым на Гары Саро Эдом I дэ Блуа была пабудавана крэпасць і неўзабаве яна перайшла пад праўленне Фульк III Анжуйскага. Гэтая крэпасць з'яўляецца арэнай эпічных бітваў паміж графамі Анжуйскім і графамі Блуа спачатку, а затеммеждузатым паміж каралём Англіі і каралём Францыі. Апошняе будынак ўсё яшчэ знаходзіцца на месцы ў 21-м стагоддзі, і нават калі яно з'яўляецца адным з самых першых будынкаў эпохі Адраджэння ў Францыі, яно, тым не менш, асацыюецца з жорсткасцю свайго ўладальніка падчас Варфаламееўскай ночы ў Анжу.
 
=== Графы Анжуйскім і графы дэ Блуа ===
Першая пісьмовая згадка пра засяленне гэтай мясцовасці маёнткам Рестис датуецца VI стагоддзем. Каля 990 года яна была ператвораны ў крэпасць графам Эд I дэ Блуа, а затым перайшла пад уладу графа Анжуйскага некалькі раней 1001 года. Граф Фульк III Анжуйскі даручае ахову крэпасці рыцару Гацье дэ МонсороМансаро, што належыць да аднаго з самых прэстыжных сямействаў Анжу.
 
Такім чынам, Каструм МансареллиМонсорелли з'яўляецца адной з сорокакрепостейсарака крэпасцяў рэгіёну Анжу і з'яўляецца адным з нешматлікіх месцаў, якія ўжо мелі статус сеньёр ў пачатку 1000 года. Вакол замка хутка развіваецца агламерацыя, у la narratio de commendatione Turonice provincie апублікаваным СалмономвСаломы ў 1854 годзе, мы знаходзім згадка Monte Sorelli як аднаго з oppidis munitissimi e popuylosis, другой паловы адзінаццатага стагоддзя (пасля 1050 года). Пошліна за права выстаўляць свае тавары на рынку засведчана ў пісьмовых крыніцах з дванаццатага стагоддзя.
 
=== Каралеўскае абацтва Фонтевро ===
 
=== Генрых II Плантагенет ===
У 1150 году Генрых II стаў герцагам Нармандыі ва ўзросце 17 гадоў, а праз год, у 1151 годзе, ён атрымаў у спадчыну графства Анжу Паслясмерціпасля смерці свайго бацькі Жоффруа V Анжуйскага. У 1152 году Генрых II ажаніўся на герцагіні Алиеноре Аквітанскай, разведзенай васьмю тыднямі раней з каралём Францыі Людовікам VII. Гэта супярэчыла ўсім феадальным звычаяў. Гэты шлюб, акрамя абразы і недаверу, якое ён прадстаўляў у адносінах да Людовіка VII, выклікаў глыбокае абурэньне ў караля Францыі. Такім чынам, падчас паўстання, арганізаванага Жоффруа VI у 1152 годзе супраць свайго брата за яго уладаннях у Анжу, ён знайшоў адпаведнага саюзніка ў асобе Людовіка VII. Гэта паўстанне скончылася падчас аблогі і ўзяцця крэпасці Мансаро, вымусіўшы Жоффруа капітуляваць, калі яго галоўныя саюзнікі ўжо здаліся і Людовік VII захварэў. Генрых II застаўся графам Анжу, але крэпасці Шинон, Миребо, Лудён і Мансаро былі вернутыя Жоффруа ў 1154 годзе, тады як у тэстаменце яго бацькі згадвалася, што графства Анжу павінна вярнуцца кЖоффруа, калі Генрых IIстанет каралём з Англіі. Законны ўладальнік Анжу, Нармандыі і Аквітаніі, якую ён получилотатрымаў саюзаад саюзу з Алиенорой, Генрых II імкнецца адваяваць Англію, у той час акупаваную Стэфанам Блуаским, стрыечным братам яго маці Мацільды, дачкі ангельскага караля Генрыха I. У 1153 годзе ён падпісаў з каралём Стэфанам Уоллингфордский дагавор аб прадастаўленні яму Англіі ў якасці спадчыны, а пасля яго смерці ў 1154 годзе Генрых II стаў каралём Англіі. У 1156 годзе Жоффруа задавальняе другое паўстанне супраць свайго брата, якое зноў завяршылася ўзяццем МансароМонсаро ў канцы жніўня 1156 года, нягледзячы на ​​ўсе намаганні па яго ўмацаванню. Жоффруа і Вільгельмам дэ Мансаро ўзятыя ў палон. Жоффруа вяртае камандаванне Лудёном, як і Вільгельм дэ МонсороМансаро свайго феод крыху пазней, таму што Генрых II пакідае Мансаро для ўласнага выкарыстання аж да сваёй смерці. Каля 1168 года Генрых II загадаў пабудаваць першую дамбу Луары паміж Ланж і Сен-Мартэн-дэ-ла-скокі на працягу больш за 45 км, каб абараніць даліну. Гэты каралеўскі ўказ караля Англіі быў падпісаны Вільгельмам дэ Монсоро і яго сынам Вільгельмам. У 1171 годзе ён падаў манахам Турпене права будаваць у каструме дома, свабодныя ад пошлін.
 
=== Савари дэ Монбазон ===
25

правак