Розніца паміж версіямі "Янка Гінько"

857 байтаў дададзена ,  1 год таму
др
дапаўненне
др (дапаўненне)
др (дапаўненне)
|род дзейнасці = грамадскі і вайсковы дзеяч
|дата нараджэння = 03.01.1912
|месца нараджэння = в. [[Загор'е]], Залеская гміна, [[Польская Рэспубліка (1918—1939)|Польская рэспубліка]]
|месца нараджэння =
|дата смерці = 1980-я
|месца смерці =
 
== Біяграфія ==
Нарадзіўся [[3 студзеня]] [[1912]] г. у в. [[Загор'е]] Залескай гміны на Дзісненшчыне ў [[Польская Рэспубліка (1918—1939)|Польскай рэспубліцы]] ў праваслаўнай сям'і Піліпа і Анастасіі Гінько. У [[1939]] г. скончыў [[Варшаўская палітэхніка|Варшаўскую палітэхніку]] па спецыяльнасці інжынера геадэзіі. У [[1940]]—[[1941]] гадах працаваў па сваёй спецыяльнасці ва ўсходняй Беларусі.
 
Пасля пачатка нямецкай акупацыі Янка Гінько працаваў старшынёй [[Беларуская народная самапомач|Беларускай народнай самапомачы]] ў [[Глыбокае|Глыбокім]]. Быў сябрам Цэнтральнага Камітэту падпольнай [[Беларуская незалежніцкая партыя|Беларускай Незалежніцкай Партыі]], стаў кіраўніком палітычнай рэферэнтуры БНП, старшыня БНП у Глыбокім. Уступіў да [[Беларуская краёвая абарона|Беларускай краёвай абароны]], атрымаў чын лейтэнанта.
У [[1944]] г. адмовіўся працаваць намеснікам прэзідэнта [[Беларуская цэнтральная рада|Беларускай Цэнтральнай Рады]] ў [[Слуцк]]у. [[27 чэрвеня]] [[1944]] г. удзельнічаў у [[Другі Усебеларускі кангрэс|Другім Усебеларускім кангрэсе]].
 
Пасля эвакуацыі з [[Усходняя Прусія|Усходняй Прусіі]] летам [[1944]] г далучыўся да [[Паветрана-дэсантны спецыяльны батальён «Дальвіц»|батальёна «Дальвіц»]]. [[17 лістапада]] [[1944]] г. дэсантаваўся ў раёне [[Ліда|Ліды]] ў групе з [[Кастусь Шышэя|Кастусём Шышэяй]], але яны былі выкінутыя ня ў тым месцы і раззброеныя польскай [[Армія Краёва|Арміяй Краёвай]]. У снежні таго ж года трапіў у палон [[НКУС]]. Праходзіў на працэсе кіраўніцтва [[Беларуская незалежніцкая партыя|Беларускай незалежніцкай партыі]] у [[Мінск]]у ў [[1946]] г.. Янка Гінько быў асуджаны на 25 гадоў савецкіх канцлагераў.
 
У [[1953]] г. або [[1954]] г. трапіў на [[Інта|Інту]], працаваў маркшэйдарам (спецыяліст у падземнай геадэзіі) і пазнаёміўся з [[Пятро Рашэтнік|Пётрай Рашэтнікам]]. Вызваліўся пасля [[1956]] г., застаўся працаваць на [[Інта|Інце]]. Ажаніўся і з дапамогай жонкі атрымаў дазвол на пражыванне ў [[Масква|Маскве]]. Наведваў Беларусь.
 
Апошнія гады жыцця моцна хварэў. Памёр у [[1980-я|1980-х]] гадах.