Розніца паміж версіямі "Патрон"

985 байтаў дададзена ,  11 месяцаў таму
 
=== XIV - XVIII стагоддзе ===
Папяровыя гільзы (як аднаразовая ёмістаць пад порах, ці нават пад порах і кулю) выкарыстоўваліся на на працягу стагоддзяў. Шэраг крыніц у якіх фігуруюць правобразы сучасных патронаў датуецца канцом XIV стагоддзя. Аднак гэта было накшталт папяровага пакеціка з куляй і спецыяльна адмераннай порцыяй пораху. Стралок паінен быў разарваць папяроы пакецік, высыпаць порах у дула, паперу ад патрона ў якасці клака запхнуць у дула, а потым тудыж затаўкаць кулю.
Папяровыя гільзы (як аднаразовая ёмістаць пад порах, ці нават пад порах і кулю) выкарыстоўваліся на на працягу стагоддзяў. Шэраг крыніц у якіх фігуруюць правобразы сучасных патронаў датуецца канцом XIV стагоддзя. Гісторыкі адзначаюць іх выкарыстанне салдатамі [[Крысціян I (курфюрст Саксоніі)|Крысціяна I (курфюрста Саксоніі)]] і яго сына пад канец XVI стагоддзя, тым часам як дрэздэнскія збройнікі маюць сведчанні, што датуюць іх выкарыстанне 1591 годам.<ref>Джон Метшль (1928). "The Rudolph J. Nunnemacher Collection of Projectile Arms"</ref> Капа Бьянка пісаў у 1597 годзе, што папяровыя патроны даўно выкарыстоўваюцца неапалітанскімі салдатамі. Іх ужыванне атрымала рапаўсюджанне да XVII ст. Патрон у 1586 годзе складаўся з зарада пораху і кулі ў папяровай трубцы (тоўстая папера дагэтуль некаторымі заецца "патронная папера"). Іншая крыніца сцвярджае, што патрон з'явіўся ў 1590 годзе<ref>Вайковае кіраўніцтва для арміі ЗША па выбуховых рэчывах (Верасень 1984 года)</ref>. Кароль Швецыі [[Густаў II Адольф|Адольф Гўстаў I]]I загадаваў сваім войскам выкарыстоўваць патроны ў 1600-х гадах. Папера ўтварала цыліндр з закручанымі канцамі; шар знаходзіўся на адным канцы, і спецыяльна адмеранная колькасць пораха запаўняла іншую частку<ref>Шарп, Филипп Б. (1938), "Распрацоўка патрона", "Вінтоўка ў Амерыке", Нью-Ёрк</ref>.
 
ПапяровыяЗ гільзыцыгам (якчасу аднаразоваяпрацэ ёмістацьсзараджання падстаралія порахпаскорыць, ціі наваттаму падканструкцыя порахпатрона змянялася. Павялічвалася і кулю)колькаць выкарыстоўвалісявойскаў наякія навыкарытоўвалі працягуагнятрэльную стагоддзяўзброю. ШэрагУвогуле крыніцгісторыкі уадзначаюць якіхсведчанні фігуруюць правобразы сучасныхвыкарыстання патронаў датуецца канцомагнястрэльнай XIVзброі стагоддзя. Гісторыкі адзначаюцьпод іх выкарыстанне) салдатамі [[Крысціян I (курфюрст Саксоніі)|Крысціяна I (курфюрста Саксоніі)]] і яго сына пад канец XVI стагоддзя, тым часам як дрэздэнскія збройнікі маюць сведчанні, штоякія датуюць іх выкарыстанне патронаў на полі боя 1591 годам.<ref>Джон Метшль (1928). "The Rudolph J. Nunnemacher Collection of Projectile Arms"</ref> Капа Бьянка пісаў у 1597 годзе, што папяровыя патроны даўно выкарыстоўваюцца неапалітанскімі салдатамі. Іх ужыванне атрымала рапаўсюджанне да XVII ст. Патрон у 1586 годзе складаўся з зарада пораху і кулі ў папяровай трубцы (тоўстая папера дагэтуль некаторымі заецца "патронная папера"). Іншая крыніца сцвярджае, што патрон з'явіўся ў 1590 годзе<ref>Вайковае кіраўніцтва для арміі ЗША па выбуховых рэчывах (Верасень 1984 года)</ref>. Кароль Швецыі [[Густаў II Адольф|Адольф Гўстаў I]]I загадаваў сваім войскам выкарыстоўваць патроны ў 1600-х гадах. Папера ўтварала цыліндр з закручанымі канцамі; шар знаходзіўся на адным канцы, і спецыяльна адмеранная колькасць пораха запаўняла іншую частку<ref>Шарп, Филипп Б. (1938), "Распрацоўка патрона", "Вінтоўка ў Амерыке", Нью-Ёрк</ref>.
Паздней для падпальвання пораху патрона з'яўляецца ўдарна-крамянёвы механізм, у якім камень высякаў іскру якая падпальвала порах.
 
Паздней для падпальвання пораху патрона з'яўляецца ўдарна-крамянёвы механізм, у якім камень высякаў іскру якая падпальвала порах. Гэта нескалька павысіла скарастрэльнасць.
 
=== XVIII стагоддзе ===
Падчас Напалеонаўскіх войн, у Парыжы [[Самуэль Жан Паўлі]], у супрацы з французскім збройнікам Франсуа Прэла стварае фланцавы ўнітарны патрон<ref>Chemical Analysis of Firearms, Ammunition, and Gunshot Residue - James Smyth Wallace</ref>. Дадзены патрон складаўся з кардонавага цыліндра, з напаўненнем з ініцыятара ўзгарання — [[Берталетавая соль|берталетавай солі]] (галоўная навіна Паўлі), дымнага пораху і круглай кулі. Паўлі працягвае дасканаліць свой патрон і 26 верасня 1812 г. патэнтуе яго канструкцыю. У палепшанай версіі патрона гільза была цалкам металічнай ці кардонава-металічнай, на дне гільзы ўсталёўвалася капсульная прылада. Фактычна гэта быў правобраз унітарнага патрона цэнтральнага бою. Асабліва каштоўным было ўжыванне ўнітарнага патрона ў [[Кавалерыя|кавалерыі]], бо традыцыйнае пачарговае зараджанне агнястрэльнай зброі на ходзе вельмі абцяжарана. Вынаходства Прэла і Паўлі было рэвалюцыйным, ім зацікавіўся сам [[Напалеон I Банапарт|імператар Напалеон]], але яго зрынанне перашкодзіла ўкараненню патрона і зброі да дадзенага патрона.
 
Пра яго зноў упомнілі ў 1827 годзе, калі Мікалай Дрэйзе прапанаваў патрон, у якім у адной папяровай [[Гільза (зброя)|гільзе]] ядналася куля, порах і капсуль (дакладней гэта быў яго правобраз, пістон). Працэс вырабу прапанаванага Дрэйзе патрона быў наступным: у папяровую гільзу насыпалі порах, потым устаўлялі суцэльнай, папкавый цыліндр (шпігель), у ніжнюю чатку якога ўпрасоўвалася аладка ўдарнага складу, а ў верхнім рабілася адпаведнае форме кулі паглыбленне, і яйкаватую свінцовую кулю. У канструкцыю зброі ўнеслі некаторые змены, з'яілася ігла якая стукала аладку капсуля-пістона, дэтанацыя якога падпальвала парахавы зарад.
У 1836 годзе [[Казімір Лефашэ]] прапанаваў шпількавы патрон з гільзай з картона і мядзяным донцам. Пазней ён стварае першую зброю пад сканструяваны ім патрон — т. зв. «бундэльревальвер». З'яўленне шпількавых патронаў прывяло да пачатку ўжывання ўнітарных патронаў. Папяровыя ўнітарныя патроны з ігольчастымі ўдарнымі механізмамі, прапанаванымі нямецкім збройнікам Дрэйзе ў 1827 годзе (першы ўзор уведзены ў прускім войску ў 1840 годзе) шырокага выкарыстання для [[Рэвальвер|рэвальвераў]] не атрымалі з-за іх грувасткасці, хоць асобныя ўзоры ігольчастых рэвальвераў былі выпушчаны) і таму неўнітарныя папяровыя патроны для рэвальвераў ужываліся ў ЗША да 1870-х гадоў. Але неўзабаве не мелыя фланца шпількавыя патроны, маючы істотныя нястачы (цяжкасць вымання стрэляных гільзаў з камор — асабліва пры іх «раздзіманні») сталі выцясняцца.
 
У 1836 годзе [[Казімір Лефашэ]] прапанаваў шпількавы патрон з гільзай з картона і мядзяным донцам. Пазней ён стварае першую зброю пад сканструяваны ім патрон — т. зв. «бундэльревальвер». З'яўленне шпількавых патронаў прывяло да пачатку ўжывання ўнітарных патронаў.
 
Першы ўзор [[Патрон кальцавога ўзгарання|патрона кальцавога ўзгарання]] быў створаны ў 1845 годзе французскім збройнікам [[Луі Флабер|Луі Флаберам]] і ўяўляў сабою, па сутнасці, круглую кулю, устаўленую ў (незадоўга да таго вынайдзены) капсуль-запальнік. Запатэнтаваны патрон быў у 1849 годзе. Пад канец 1850-х гадоў былі распрацаваны буйнакаліберныя [[Патрон кальцавога ўзгарання|патроны кальцавога ўзгарання]] — гэтыя патроны мелі ўжо цалкам металічную гільзу, а потым — унітарныя патроны цэнтральнага ўзгарання (паўторнае прапанаваны ў 1861 годзе французам Паттэ і ўдасканалены ангельцам Баксёрам). Буйнакаліберныя (стрэльбавыя) патроны кальцавога ўзгарання сышлі са сцэны да пачатку 1880-х гадоў. [[Бярданка|Вінтоўка Бердана]] прынятая на ўзбраенне ў 1868 годзе была адной з першых вінтовак пад унітарны патрон цэнтральнага ўзгарання.
2 099

правак