Розніца паміж версіямі "Якуб Шчавінскі (ваявода брэсцка-куяўскі)"

др
Пахаваны ў капліцы Шчавінскіх у касцёле св. Андрэя Апостала ў [[Лэнчыца|Ленчыцы]], дзе ёсць надгробак ваяводы з найвялікшым у Польшчы барочным [[Трунны партрэт|трунным партрэтам]].
 
Беларускія выданні, напрыклад «Асветнікі і мысліцелі Беларусі», адзначаюць красамоўства Шчавінскага і, апроч прамоў на сеймах, прыпісваюць яму аўтарства «Прамовы на пахаванне Андрэя Баболі»(Вільня, 1629)<ref>Мысліцелі і асветнікі Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1995. — ISBN 985-11-0016-1 — С. 331.</ref>. АўтарстваГэтыя аднакзвесткі перанесены з Бракгаўза і Ефрона, чые складальнікі напэўна мелі на ўвазе месіянера Андрэя Баболю (1591—1657) і годам смерці Шчавінскага падалі 1673, у «Асветніках і мысліцелях Беларусі» пададзены 1671. Аднак аўтарства "Прамовы" належыць [[Якуб Сабескі (кашталян кракаўскі)|Якубу Сабескаму]] і напісана яна на пахаванне вялікага падкаморага кароннага Андрэя Баболі (1540—1616)<ref name=":0">''Barłowska, Maria''. Jakub Sobieski czy Jakub Szczawiński autorem mowy na pogrzebie Andrzeja Boboli? // Pamiętnik Literacki XCVIII, 2007, z. 4. — PL ISSN 0031-0514 — S. 155—165/.</ref>. Напэўна, складальнікі мелі на ўвазе месіянера Андрэя Баболю (1591—1657), нягледзячы на дату публікацыі «Прамовы…», таму годам смерці Шчавінскага падалі 1671 і наогул уключылі яго ў даведнік. «Прамова…» ж напісана на смерць вялікага падкаморага кароннага Андрэя Баболі (1540—1616)<ref name=":0" />.
 
== Сям’я ==
Жанаты быў, паводле адных звестак, з Ганнай з Карнкоўскіх, паводле другіх — з Сафіяй з Сакалоўскіх. Магчыма, гэта два шлюбы. Меў сыноў:
Меў сыноў:
* Якуба Ольбрахта (-1688), старосту ленчыцкага, кашталяна і ваяводу інаўроцлаўскага,
* Яна Шымана, старосту ленчыцкага і кашталяна брэсцка-куяўскага