Матэрыяльны пункт: Розніца паміж версіямі

др
няма тлумачэння праўкі
др (вандалізм)
дрНяма тлумачэння праўкі
'''Матэрыя́льны пункт''' — [[Цела, фізіка|цела]], якое пры вырашэнні пэўнай фізічнай задачы ўмоўна прымаецца за [[пункт]]. Гэта азначае, што геаметрычныя памеры цела прымаюцца роўнымі да нуля.
 
Матэрыяльны пункт – гэта найпрасцейшая з [[механічная сістэма|механічных сістэм]], якая можа рухацца толькі паступальна і не можа вярцецца або дэфармавацца.
 
Прадстаўленне цела ў якасці матэрыяльнага пункта дапушчальна, калі выконваюцца наступныя ўмовы:
* цела рухаецца [[паступальны рух|паступальна]] або яго [[вярчальны рух]] у дадзенай задачы можна не ўлічваць
 
Дапушчальнасць або недапушчальнасць прыняцця цела за матэрыяльны пункт вызначаецца ўмовамі канкрэтнай задачы. Так, напрыклад, [[Планета Зямля|Зямлю]] можна лічыць матэрыяльным пунктам пры разглядзе яе руху вакол [[Сонца]] і нельга — калі разглядаецца яе рух вакол сваёй асівосі.
 
У вызначэнне матэрыяльнай кропкі мы ўключылі ўмову, што яна павінна быць [[макраскапічнае цела|макраскапічным целам]]. Гэта зроблена для таго, каб да яе руху можна было ўжываць [[класічная механіка|класічную механіку]]. Аднак у шэрагу выпадкаў і рух мікрачасцін можа разглядацца на аснове класічнай механікі. Сюды адносяцца, напрыклад, рух электронаў, пратонаў або іёнаў у паскаральніках і электронна-іённых прыборах. У гэтых выпадках [[мікрачасціцы|мікрачасціны]] можна разглядаць як матэрыяльныя кропкі класічнай механікі.
 
   [[Механіка]] адной матэрыяльнай кропкі або, карацей, механіка кропкі ў класічнай фізіцы з'яўляецца асновай для вывучэння механікі наогул. З класічнай пункту гледжання адвольнае макраскапічнай цела або сістэму тэл можна разумова разбіць на малыя макраскапічныя часткі, якія ўзаемадзейнічаюць паміж сабой. Кожную з такіх частак можна прыняць за матэрыяльную кропку.
 
   Тым самым вывучэнне руху адвольнай сістэмы тэл зводзіцца да вывучэння сістэмы ўзаемадзейнічаюць матэрыяльных кропак. Натуральна таму пачаць вывучэнне класічнай механікі з механікі адной матэрыяльнай кропкі, а затым перайсці да вывучэння сістэмы матэрыяльных кропак.
 
Абярэм якую-небудзь адвольную [[сістэма адліку|сістэму адліку]] і будзем адносіць да яе рух матэрыяльнай кропкі. Рух пункту будзе апісана цалкам, калі будзе вядома яе становішча ў любы момант часу адносна абранай сістэмы адліку. Становішча кропкі мы дамовімся характарызаваць яе прастакутнымі каардынатамі х, у, г, якія з'яўляюцца праекцыямі яе радиуса- вектара г на каардынатныя восі. Поўнае апісанне руху зводзіцца таму да знаходжання трох каардынатаў х, у, г як функцый часу t: