Леанід Ніканоравіч Дробаў: Розніца паміж версіямі

няма тлумачэння праўкі
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Няма тлумачэння праўкі
Няма тлумачэння праўкі
{{цёзкі2|Дробаў}}
{{навуковец
|Імя =Леанід Дробаў
 
== Біяграфія ==
Нарадзіўся ў сям’і настаўніка. У 1940 годзе паступіў у [[Мінскі гарадскі педагагічны каледж|Мінскае педагагічнае вучылішча імя Н.  К.  Крупскай]]. З першых дзён [[Вялікая Айчынная вайна|Вялікай Айчыннай вайны]] прыняў удзел у партызанскім руху ў складзе 752-га атрада 1-й Бабруйскай партызанскай брыгады. Са студзеня 1944 года мабілізаваны ў [[Чырвоная Армія|Чырвоную Армію]], ваяваў у складзе 37-й гвардзейскай дывізіі 65-й арміі 2-га Беларускага фронту.
 
Скончыў [[Мінскае мастацкае вучылішча]] (1956). Некаторы час працаваў выкладчыкам чарчэння і малявання. У 1958 годзе скончыў [[Інстытут журналістыкі БДУ|факультэт журналістыкі]] [[БДУ]], паступіў у аспірантуру [[Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору|Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору]] [[Акадэмія навук БССР|Акадэміі навук БССР]]. З 1964 па 2002  гг.  — загадчык аддзела выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.
 
У 1965 годзе скончыў мастацкі факультэт [[Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут|Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута]]. Вучыўся ў [[Ахрэмчык|І. Ахрэмчыка]], [[А. Мазалёў|А. Мазалёва]], [[Пётр Серапіёнавіч Крахалёў|П. Крохалёва]].
 
Член [[БСМ|Беларускага саюза мастакоў]] з 1964 года. Удзельнік мастацкіх выставак (з 1965).
 
== Навукова-даследчыцкая дзейнасць ==
Сфера навуковых інтарэсаў — беларускі жывапіс XIX–XX XIX—XX стст., станаўленне стыляў і жанраў у [[Выяўленчае мастацтва Беларусі|беларускім мастацтве]].
 
У 1962 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму ''«Живопись Белоруссии XIX — начала XX века»'', дзе быў даследаваны шлях беларускага жывапісу ад [[класіцызм]]ау да [[Рэалізм (жывапіс)|рэалізмарэалізму]].
 
ВыдадзеннаяВыдадзеная уў 1974 годзе кніга Л. Дробава ''«Живопись Белоруссии XIX — начала XX в.»'' (1974) была крокам наперад у вывучэнні развіцця беларускага мастацтва дарэвалюцыйнага перыяду, змяшчала ў сабе шмат фактычнага матэрыяламатэрыялу аб творчасці выдатнейшыхнайвыдатнейшых майстроў выяўленчага мастацтва, паходзіўшыхякія паходзілі з беларускіх земляў. Пытанням развіцця савецкага мастацтва прысвечана манаграфія ''«Живопись Советской Белоруссии (1917–19751917—1975)»'', якая выйшла уў 1979 годзе. Гэтыя манаграфіі сталі асновай для распрацоўкі праграм па курсу мастацтвазнаўства ў вышэйшых навучальных установах БССР.
У 1983 годзе ў ленінградкім [[Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна|Інстытуце жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І.  Я.  Рэпіна]] абараніў доктарскую дысертацыю на тэму ''«Становление и развитие реализма в белорусской живописи XIX–XXXIX—XX вв.»''
 
Як аўтар і член рэдкалегіі Л. Дробаў удзельнічаў у напісанні дзевяцітомнага выдання ''«История искусства народов СССР»'' (тамы 5–95-9, 1972–19821972—1982), за што атрымаў Залаты медаль Прэзідыума Акадэміі мастацтваў СССР (1982).
 
Навуковы кіраўнік аўтарскага калектыва і аўтар шматлікіх артыкулаў у шасцітомнай ''«Гісторыі беларускага мастацтва»'' (1987–19941987—1994).
 
Даследаваў творчасць выбітных беларускіх мастакоў. Пяру Л. Дробава належыць кніга «Беларускiя мастакi XIX стагоддзя» (1971), а таксама манаграфіі аб [[А. Мазалёў|А. Мазалёве]] (1976), [[А.Акім Міхайлавіч Шаўчэнка|А. Шаўчэнку]] (1980), [[Антон Бархаткоў|А. Бархаткове]] (1988), [[Анатоль Шыбнёў|А Шыбневе]] (1991).
 
== Творчасць ==
Аўтар сюжэтна-тэматычных работ «Камбед» ([[1968]]), «Партызанская кухня» ([[1965]]), «Аўтапартрэт» ([[1972]]), «Успаміны аб юнацтве» ([[1973]]), «Прэлюдыя» ([[1983]]), [[партрэт]]аў [[П. Ф. Глебка|П. Ф. Глебкі]] (1971), «Групавы партрэт беларускіх пісьменнікаў» (1987), [[пейзаж]]аў «Крым. Гурзуф» ([[1970-я]] гг.), «Роднае Палессе», «На рацэ Пціч», «Старая дарога на Парэчча», серыі «Міншчына», «Віцебшчына» (усе [[1990-я]] гг.) і інш.
 
== Узнагароды і прэміі ==
* [[Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь]] 1996 года за работу па стварэнні шасцітомнай «Гісторыі беларускага мастацтва» (1987–19941987—1994) як навуковаму кіраўніку аўтарскага калектыва і аўтару шматлікіх артыкулаў.
 
== Творы ==