Розніца паміж версіямі «Быстрыцкае староства»

др
няма тлумачэння праўкі
др
 
Наступным трымальнікам Быстрыцы ў 2-й палове XVII ст. стаў рэферэндарый літоўскі [[Цыпрыян Павел Бжастоўскі]], аддаючы яму Быстрыцу ў пажыццёвае валоданне кароль паставіў умову штогадовай выплаты «кварты» (чацвёртай часткі) чыстага даходу да скарбу на ўтрыманне арміі. Пасля смерці Цыпрыяна Бжастоўскага ў 1689 годзе, быстрыцкімі старостамі быў яго сын [[Ян Уладзіслаў Бжастоўскі]], затым унук, вялікі пісар літоўскі [[Юзаф Бжастоўскі]]. У 1742 годзе Юзаф з дазволу караля Аўгуста III саступіў староства свайму 9-гадоваму сыну [[Станіслаў Бжастоўскі|Станіславу Бжастоўскаму]]. Пасля смерці апошняга ў 1769 годзе староствам валодала яго ўдава Тэафіля з Радзівілаў.
 
Староства праіснавала да падзелаў Рэчы Паспалітай, у XIX ст. ужо існавала адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Расійскай імперыі — [[Быстрыцкая воласць]] Віленскага павету Віленскай губерні.
 
[[Катэгорыя:Староствы Вялікага Княства Літоўскага]]