Гандрый Зэйлер: Розніца паміж версіямі

149 байтаў дададзена ,  4 месяцы таму
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8.6
дрНяма тлумачэння праўкі
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8.6)
 
 
== Біяграфія ==
Гандрый Зейлер нарадзіўся ў Слонай Боршчы (Słona Boršć / Salzenforst), якая цяпер увайшла ў склад Будзішына ([[Баўтцэн|Бауцена]]). У 1818-1825 гг. вучыўся ў Будзішынскай гімназіі. Каталіцкі епіскап [[Франц Юрый Лок]] дапамог Зэйлеру паступіць у [[Лейпцыгскі ўніверсітэт|Лейпцыгскі універсітэт]]. Там ён навучаўся ў 1825-1829 гг. (на багаслоўскім факультэце). Будучы студэнтам, удзельнічаў у дзейнасці [[Сербалужыцкае прапаведніцкае таварыства|Сербалужыцкага прапаведніцкага таварыства]]. У супрацоўніцтве з [[Гендрых Крыгар|Гендрыхам Крыгарам]] выдаваў рукапісны часопіс «Serbska nowina»<ref>Anett Brězanec, [http://www.rozhlad.de/nastawk_134.html Abejcejowe knižki] {{Архівавана|url=https://web.archive.org/web/20181024192229/http://www.rozhlad.de/nastawk_134.html |date=24 кастрычніка 2018 }}, [[Rozhlad]], 09/ 2011</ref>.
 
У падлеткавым узросце Зэйлер пісаў патрыятычныя песні на тэмы сорбскага (серба-лужицкого) фальклору. Адна з гэтых песень — «[[Гімн лужыцкіх сербаў|Цудоўная Лужыца]]» — праславілася пад музыку Корлы Аўгута Коцара (1845) і стала сорбскім нацыянальным гімнам. Той ж кампазітар напісаў музыку да іншага вядомага вершу Зейлера. Гэта — напісаны накшталт [[Гімн Польшчы|Мазуркі Дамброўскага]], гімн ''Лужыца яшчэ не памерла''.
55 877

правак