Сіямскі заліў: Розніца паміж версіямі

105 байтаў дададзена ,  7 месяцаў таму
вікіфікацыя
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
(→‎Спасылкі: БелЭн)
(вікіфікацыя)
 
|Катэгорыя на Вікісховішчы =
}}
'''СіямскіСія́мскі заліў'''{{sfn|БелЭн|2002}}, або '''Тайландскі заліў''' — частка [[Паўднёва-Кітайскае мора|Паўднёва-Кітайскага мора]], абмывае на захадзе і поўначы берагі [[Тайланд]]а, на ўсходзе — [[Камбоджа|Камбоджы]] і [[В'етнамВ’етнам]]а, на паўднёвым захадзе — [[Малайзія|Малайзіі]].
 
== Геаграфія і экалогія ==
Заліў адасабляе ўсход паўвострава [[паўвостраў Індакітай|паўвострава Індакітай]] ад [[Малайскі паўвостраў|Малайскага паўвострава]]. Берагавая лінія пачынаецца на ўсходзе ў мыса [[Паўвостраў Камау (паўвостраў)|Бай-Бунг]] вау [[В'етнамВ’етнам]]е і канчаецца ў раёне малайскага горада Ката-Бару на паўднёвым захадзе. З паўднёва-ўсходняга боку Сіямскі заліў пераходзіць у [[Паўднёва-Кітайскае мора]], а яго агульная плошча складае прыкладна 320 000 км².
 
На поўначы ўтварае [[Бангкокскі заліў]] ([[Бухта|бухту]]), у якую ўпадае рака [[Менам-Чао-Прая|Чаўпхрая]]. Другая вялікая рака — [[Тапі (рака)|Тапі]], пачынаецца на схілах гары Луанг і ўпадае ў Сіямскі заліў каля горада [[Суратхані]], утвараючы шырокі [[эстуарый]]. Большая частка ўзбярэжжа Цэнтральнага [[Тайланд]]а цярпіць ад [[Эрозія, геалогія|эрозіі]], але з-за працяглай [[седыментацыя|седыментацыі]] яно ўсё больш прасоўваецца на поўдзень. Глыбіня мора на адлегласці 10-20 км ад узбярэжжа складае толькі 11 м, сярэдняя глыбіня заліва каля 45 м, а найбольшая не перавышае 80 м. У перыяд найбольшай магутнасці апошняга [[Ледніковы перыяд|ледніковага перыяду]] тэрыторыя заліва знаходзілася вышэй узроўню мора і з'яўляласяз’яўлялася працягам цяперашняй нізіны каля ракі [[Менам-Чао-Прая|Чаўпхрая]].
 
Салёнасць заліва даволі нязначная, гэта абумоўлена шэрагам прычын:
# Цячэнне ўнутры заліва вельмі павольнае, таму яно не спрыяе водаабмену з асноўнай акваторыяй.
# Вялікую ролю іграе значны прыток рачной прэснай вады, што выносяць у заліў рэкі Тапі, Чаўпхрая і шэраг невялікіх вадатокаў. Разам з тым утрыманне солі даволі моцна залежыць ад перыяду: у час летняга мусону, калі рачны сцёк дасягае максімуму, салёнасць падае да 2,95-395—3,05 %, у зімовы час разам з памяншэннем рачнога сцёку салёнасць павялічваецца і дасягае 3,35-335—3,55 %.
# Таксама салёнасць вельмі моцна залежыць ад часткі заліва дзе яна вымяраецца. Ёсць залежнасць, паводле якой салёнасць павялічваецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход (з глыбіні заліва да выхаду з яго).
# Павелічэнне салёнасці адбываецца таксама з павелічэннем глыбіні, прыкладна з 50 м у заліў пранікае больш салёная вада з Паўднёва-Кітайскага мора.
Тэмпература вады перыядычна мяняецца на працягу года (20<sup>o</sup>C —20—29 29<sup>o</sup>°C).
 
== Астравы Сіямскага заліва ==
# Архіпелаг Чанг.
# Бе (Такіеў) — востраў належыць Камбоджы, уваходзіць у яе горад-правінцыю [[Горад Сіануквіль|Сіануквіль]]. Паверхня пакрыта лесам, Найвышэйшая кропка — 63 м.
# Вай — востраў належыць [[Тайланд]]у і адносіцца да правінцыі Трат, з'яўляеццаз’яўляецца часткай марскога нацыянальнага парка Му-Ко-Чан. Даўжыня калі 6 км, шырыня — 1,5 км у самым шырокім месцы.
# [[Чанг (востраў)|Чанг]] ([[тайская мова|тайск.]] เกาะช้าง, літаральна — «Слон») — адзін з найвялікшых астравоў Тайланду, адносіцца да правінцыі Тарт.
# Русэ.
# Срамаоць (Шэналь).
# Тао.
# [[Самуй]] ([[тайская мова|тайск.]] เกาะสมุย) — адзін з найбольшых астравоў заліва, належыць Тайланду. Плошча вострава — 228,7 км², найбольшая вышыня — 638 м.
# Пханган.
 
Паводле фаўністычнага раянаваннем акваторыя Сіямскага заліва адносіцца да Інда-Малайскай зоагеаграфічнай вобласці.
 
Да буйных драпежнікаў адносяцца [[акулы]] і грабністы кракадзіл.
 
На астравах Сіямскага заліва пражывае падвід [[Чаплі|чапляў]] — Усходняяусходняя рыфавая чапля.
 
Даволі высокая тэмпература вады спрыяла ўтварэнню [[Каралавыя рыфы|каралавых рыфаў]], але цяпер яны знаходзяцца пад пагрозай знікнення з-за павелічэння тэмпературы вады, выкліканага, магчыма, г.зв. «глабальным пацяпленнем».
 
== Эканоміка ==
З пункту гледжання эканомікі заліў з'яўляеццаз’яўляецца найбуйнейшым рыбалоўным рэгіёнам [[Тайланд]]а. Тут здабываюць [[скумбрыя|скумбрыю]], [[селядзец|селядцоў]], вядзецца вылаў [[Акулы|акул]].
 
Ёсць невялікія радовішчы [[Нафта|нафты]] і [[Прыродны газ|газу]].
 
У 2-й палове ХХ ст.стагоддзя рэгіён пачаў набываць рэкрэацыйнае значэнне: павялічылася колькасць турыстаў, пачалі стварацца нацыянальныя паркі і ахоўваемыя прыродныя тэрыторыі. Ужо ў 1970-х—1990-х гадах невялікі рыбацкі пасёлак Патайя[[Патая]] здолеў развіцца ў адзін з найбуйнейшых у краіне цэнтраў міжнароднага турызму.
 
Паблізу ад вострава Самуй знаходзіцца востраў Пханган, вядомы сваёй штомесячнай пляжнай вечарынкай «Full Moon Party» (Вечарынка на поўню), якая доўжыцца тры ночы і збірае тысячы прыхільнікаў са ўсяго свету.
 
Для аматараў дайвінгу сапраўдным раем з'яўляеццаз’яўляецца востраў Тао, які знаходзіцца паблізу ад вострава Самуй, ён лічыцца адным з найлепшых дайвінгавых месцаў ва ўсёй [[Паўднёва-Усходняя Азія|Паўднёва-Усходняй Азіі]].
 
{{зноскі}}
{{Крыніцы/БелЭн|14|Сіямскі заліў||429}}
 
== Літаратура ==
* {{Крыніцы/БелЭн|14|Сіямскі заліў||429}}
 
== Спасылкі ==