Яраслаў Яраполчыч: Розніца паміж версіямі

298 байтаў выдалена ,  5 месяцаў таму
др
бібліяграфічныя спасылкі лепей не вікіфікаваць
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
дрНяма тлумачэння праўкі
др (бібліяграфічныя спасылкі лепей не вікіфікаваць)
'''Яраслаў Яраполчыч''' (?— 11.8.1102) — князь луцкі, князь берасцейскі, старэйшы сын [[Валынскае княства|уладзіміра-валынскага]] і [[Тураўскае княства|тураўскага]] князя [[Яраполк Ізяславіч|Яраполка Ізяславіча]].
 
Па звестках [[Васіль Мікітавіч Тацішчаў|В. Тацішчава]], Яраслаў пры жыцці бацькі ў 1079 годзе валодаў [[Луцк|Луцкам]]. Магчыма, пасля [[Любецкі з’езд|Любецкага снему]] (з'езду)]] быў вымушаны саступіць свае ўладанні [[Давыд Ігаравіч|Давыду Ігаравічу]]. У пачатку ХІІ ст. авалодаў [[Брэст|Берасцем]], якое, верагоднаімаверна, разлічваў захаваць за сабою як кампенсацыю за свае былыя ўладанні адабраныя кіеўскім князем [[Святаполк Ізяславіч|Святаполкам Ізяславічам]] свае былыя ўладанні. У 1101 годзе Яраслаў Яраполчыч быў захоплены ў Берасці сваім дзядзькам [[Святаполквялікім князем Ізяславіч|Святаполкам]] і зняволены ў [[Кіеў|Кіеве]]. Пры заступніцтве кіеўскага духавенства быў вызвалены, але ў 1102 годзе ўцёк ад Святаполка на [[Берасцейская зямля|Берасцейшчыну]]. Быў схоплены на р.рацэ [[Нурэц|НурНуры]] сваім стрыечным братам [[Яраслаў Святаполчыч|Яраславам Святаполчычам]]. Вернуты ў Кіеў, дзе паўторна зняволены. Праз нядоўгі часНеўзабаве памёр у няволі.
 
У летапісах няма звестак, ці быў Яраслаў жанаты і ці меў дзяцей. Аднак, на думку [[Аляксандр Васілевіч Назаранка|А. Назаранкі]], сынамі Яраслава Яраполчыча былі [[Клецкае княства|клецкі]] князь [[Вячаслаў Яраславіч (князь клецкі)|Вячаслаў Яраславіч]], які традыцыйна лічыцца сынам [[Яраслаў Святаполчыч|Яраслава Святаполчыча]], і [[Гарадзенскае княства|гарадзенскі]] князь [[Усевалад Гарадзенскі|Усеваладка]], які традыцыйна лічыцца сынам [[Давыд Ігаравіч|Давыда Ігаравіча]]. Паводле В. Тацішчава, Яраслаў пакінуў пасля сябе сына Юрыя, пра якога іншыя крыніцы не ўзгадваюцьзгадваюць.
 
== Літаратура ==
 
* Яраслаў Яраполчыч // [[Энцыклапедыя гісторыі Беларусі]]: У 6 т. Т. 6. Кніга 2: Усвея — Яшын; Дадатак / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мінск: [[Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі|БелЭн]], 2003. — С. 302.
* ''Войтович Л. В.'' Князівські династії Східної Європи (кінець IX — початок XVI ст.): склад, суспільна і політична роль. Історико-генеалогічне дослідження. — Львів: [[Інстытут украіназнаўства імя І. Крыпякевіча НАН Украіны|Інститут українознавства ім. І. Крип’якевича]], 2000. — 649 с.
* ''Войтович, Л. В.'' Княжа доба на Русі: портрети еліти. — Біла Церква: Вид. О. В. Пшонківський, 2006.
* ''Коган В. М., Домбровский-Шалагин В. И.'' Князь Рюрик и его потомки: Историко-генеалогический свод. — <abbr>Санкт-Петербург</abbr>: Паритет, 2004. — 688 с.