Розніца паміж версіямі "Даасізм"

2 байты выдалена ,  11 гадоў таму
Асноўнымі крыніцамі даасізму паслужылі містычныя і шаманскія культы царства [[Чу (царства)|Чу]] і іншых «варварскіх» дзяржаў на поўдні Кітая, вучэнне аб неўміручасці і магічныя практыкі, якія развіліся ў царстве [[Ці (царства)|Ці]] і філасофская традыцыя паўночнага Кітая.
 
Філасофскія складанні, якія адносяцца да даасізму, пачынаюцца з эпохі ШтоЦарстваў змагаюццаякія ЦарстваўЗмагаюцца ([[Чжаньго]]) у [[V стагоддзе да н. э.]], практычна адначасова з вучэннем [[Канфуцый|Канфуцыя]]. Традыцыя лічыць заснавальнікам даасізму легендарнага Жоўтага Імператара [[Хуандзі]].
 
Іншым заснавальнікам даасізму лічыцца старажытнакітайскі мудрэц [[Лао-цзы]]. Даоскай традыцыяй яму прыпісваецца аўтарства адной з асноўных кніг даасізму — «[[ДаоДаа Дэ Цзін]]» кіт. 道德經. Гэты трактат з'явіўся ядром, вакол якога стала фармавацца вучэнне даасізму.
 
Іншым знакамітым тэкстам ранняга даасізму з'яўляецца [[Чжуан-цзы]], аўтарам якога з'яўляецца [[Чжуан-цзы|Чжуан Чжоу]] (369—286 гг. да н. э.), вядомы пад імем [[Чжуан-цзы]], у гонар якога і названа яго твор.
 
У пачатку 2 тысячагоддзі н. э. постаць Лао-цзы абагаўляецца, распрацоўваецца складаная іерархія бажаствоў і дэманаў, узнікае культ, у якім цэнтральнае месца займаюць варажбу і абрады, «выганяючыя» злых духаў. Пантэон даасізму ўзначаліў Яшмавы ўладар (Шан-дзі), які пачытаўся як бог неба, вышэйшае бажаство і бацька імператараў («сыноў неба»). За ім вынікалі ЛаоЛаа-цзы і творца міру — [[Пань-гу]].
 
=== Першыя даоскія школы ===
 
Даасізм як рэлігійная арганізацыя з'явіўся пазней. Перадумовай узнікнення даасізму з'явілася [[Паўстанне Жоўтых павязак]], а афармленне даасізму адбылося падчас позняй дынастыі Хань, у другой палове [[II стагоддзе]]а н. э. [[Чжан ДаолінДаалін]] заснаваў школу [[Школа Нябесных Настаўнікаў|Нябесных Настаўнікаў]] і стаў яе першым патрыярхам. Трэці Нябесны настаўнік [[Чжан Лу]] смог атрымаць у кіраванне тэрыторыю ў горах правінцыі [[Сычуань]], якая стала першай даоскай тэакратычнай дзяржавай. Даоская дзяржава патрывала паразу ад [[Цаа Цаа]] у [[215]] і спыніла сваё існаванне.
 
Пазней утвараліся іншыя даоскія школы. Важную ролю ў развіцці даасізму згулялі школы [[ШанцинШанцын|Маошань]] (яна жа [[Шанцын]]) і [[ЛінбаоЛінбаа]].
 
У літаратуры (уключаючы кітайскую) нярэдка абмяркоўваецца магчымасць запазычанняў становішчаў даасізму з індыйскай філасофіі, або наадварот, перанясенні даасізму ў Індыю і падстава тамака будызму{{''Васильев В. С.'' История религий Востока. — М.: Высшая школа, 1983, с. 284./|}}. Паказваецца таксама падабенства з кітайскай філасофіяй індыйскай канцэпцыі безаблічнага Абсалюту, эманацыя якога стварыла бачны фенаменальны мір і зліцца з якім (сысці ад фенаменальнага міру) было мэтай [[брахманы|брахманаў]]. Гэтае пытанне неаднаразова ставіўся ў розных даоскіх школах. Аднак дэталёвае даследаванне адпрэчвае гіпотэзу прамога запазычання.
=== Фармаванне канону ===
 
Да [[V стагоддзе]]у н. э. складаецца даоскі канон [[Дао цзан]] (Скарбніца ДаоДаа), уключалы ўжо больш 250 даоскіх тэкстаў па ўзоры [[ТрипитакаТрыпітака|БуддийскогоБудыскага Канону]]. Канчаткова Дао цзан аформіўся ў 1607 году, калі да яго была дададзеная апошняя група з 56 складанняў. У сваім сучасным выглядзе Дао цзан уяўляе збор 1488 складанняў.
 
=== Развіццё даасізму ===
=== Заняпад даасізму ў Цынскую эпоху ===
 
Вядома, што імператар [[Кансі]] (1654 — 1722) скептычна ставіўся да ўсякага роду забабонам і містычным практыкам. Што не дзіўна, т.к. ён быў маньчжурам і яму гэтыя кітайскія "мудраванні" і ўся кітайская філасофія былі да лямпачкі. Так, калі падчас аднаго з вандраванняў па поўдні Кітая нейкі прастачына паднёс яму трактат аб дасягненні неўміручасці пасродкам алхіміі, КансиКансі загадаў шпурнуць яму кнігу зваротна. Даосы высокага рангу таксама не складаліся ў яго ў фаворы.
=== Даасізм у цяперашні час ===
На тэрыторыі даоскага храма Чан Чунь (Вечная Вясна) у Ухане
21

праўка