Розніца паміж версіямі "Размовы з удзельнікам:Rasool~bewiki"

:: 2) Асабіста мне абсалютна паралельна спадарыня Марозава і ўзровень яе навуковых прац. Я вымушаны быў разгорнута адказаць Максіму ў межах нашае з ім размовы, бо Максім падаў мне Марозаву як нейкую апошнюю інстанцыю ў пытаннях гісторыі рэлігіі Беларусі/Літвы, і маўляў з ёй нельга не пагаджацца, а можна адно слухаць кожнае яе слова, і ні кроку ўбок (гл. вышэй). Спадзяюся, сваёй рэцэнзіяй на ейны маленькі 2-старонкавы артыкул я даводна паказаў ейны "узровень", і пытанні аб "апошне-інстанцавасці" ці то Марозавай, ці то нейкага іншага навукоўцы, адпалі. Заўважце, я змясціў мае заўвагі на маёй асабістай старонцы, а не ў абмеркаваннях нейкага артыкула Вікіпедыі, бо я і не прапаную займацца высвятленнем кампетэнтнасці таго ці іншага навукоўцы, гэта проста была разгорнутая адповедзь Максіму, у адказ на ягоную спробу падаць мне Марозаву, як апошні аргумент.
::3) Але ж пачынаць кніжку з чыста маргінальнага АІ, што беларусы пайшлі ад кімбраў - гэта паказуе пэўны ўзровень, мяркую, Вы пагадзіцеся са мной. Дый царкоўнай гісторыяй Сярэднявечча Мартас валодае такі слаба. 1291 год - міфічная дата, можна знайсці літаратуру па гэтым пытанні (той жа Паўлаў), яна ўзнікла праз дрэннае адчытанне даты. Верагодная дата - 1300 год. Пададзеная мной на старонцы "Літоўская мітраполія" літаратура Мартасу невядома, хаця Паўлаў і Шаўчэнка, як я ўжо зацеміў, ёсць у НБ. Выснова: спасылацца на працу Мартаса, як на вычарпальную ці хаця б адэкватную па гэтым пытанні - немагчыма, нават непрыстойна (зважаючы на наяўнасць адэкватнае навуковае літаратуры). [[Удзельнік:Rasool|Rasool]] 10:56, 4 студзеня 2011 (UTC)
 
::: Адносна вашага 1) і часткова 2): як вы, магчыма, ведаеце, прафесар Мараш і яго выхаванцы ў свой час уваходзілі ў перадавы атрад барацьбы з "рэлігійным дурманам" у Беларусі, асабліва з яго каталіцкім ізводам. Феномен неафіцтва вам таксама вядомы. Т.ч., мая думка: не дзіва, што М-ва валодае тэмай нераўнамерна. Але яна піша ў духу нашых заходнікаў, таму і не дзіва, што на "слыху" як "апошняе слова". (Т.ч., я якраз падтрымліваю вашую крытыку М-вай, хоць і не без відавочных агаворак пра скупасць пісьм. крыніц па перыядзе і праблем інтэрпрэтацыі).
::: Адносна вашага 3) -- я не бачу трагедыі ў тым, што вузкаспец. даследаванне (якое, аднак, мусіць спасылацца "на карані" аб'екта даслед.); таксама розніца інтэрпрэтацыі ў 9 гадоў мне (як неспецыялісту) не здаецца трагічнай памылкай, асабліва для аўтара, які пісаў сваю працу далёка за мяжой.
::: Паколькі ў вас напісана літаральна, што Мартас не ведае (зараз не ведае?), якія кнігі ёсць у НБ, то дазволю сабе працытаваць з рэцэнзіі (В.А.Теплова, кандидат исторических наук, доцент. Жизнь, обретенная вновь: предисловие к третьему изданию -- узята на church.by): ''Книга, которую Вы прочитаете, написана не профессиональным историком... Книга об отечестве, Беларуси, которая казалась автору потерянной навсегда, была задумана в 1945 году в Германии, где владыка Афанасий оказался в вынужденной эмиграции после окончания второй мировой войны. Основу ее составила история Белорусской Православной Церкви, написанная еще в 1941-1944 гг. и дополненная краткими историческими сведениями... только в 1966 г. новое переработанное издание этой книги вышло в Буэнос-Айресе. Благодаря усилиям Белорусского Экзархата в 1990 г. это издание без каких-либо искажений получило свою новую жизнь в Беларуси... Книга разошлась быстро... Доступный язык, изложение политических событий в контексте событий церковных, - все это резко выделяет книгу среди того псевдоисторического ширпотреба, который наводнил в начале 90-х годов...''
::: Т.ч., гэта своеасаблівы Ермаловіч царкоўнай гісторыі, усім вядомы, і неяк адносіцца да яго -- як да гледзішча Экзархата (у навуцы багаслоўя ці як яе) -- ў такой прынцыпова кампіляцыйнай крыніцы, як вікіпедыя, неабходна (хоць, сапраўды, не варта лічыць апошнім словам). [[Удзельнік:Yury Tarasievich|Yury Tarasievich]] 13:34, 4 студзеня 2011 (UTC)