Розніца паміж версіямі "Экзістэнцыялізм"

14 байтаў выдалена ,  10 гадоў таму
др
афармленне
др (афармленне)
'''Экзінстэнцыялізм''' ({{lang-fr|existentialisme}} ад {{lang-la|exsistentia}} - існаванне) -- '''філасофія існавання''' - кірунак у [[філасофія | філасофіі]] [[XX стагоддзе|ХХ стагоддзя]], акцэнтуе сваю ўвагу на ўнікальнасці ірацыянальнага быцця чалавека. Экзістэнцыялізм развіваўся паралельна з роднаснымі напрамкамі [[персаналізм]]у і [[Філасофская антрапалогія | філасофскай антрапалогіі]], ад якіх ён адрозніваецца перш за ўсё ідэяй пераадолення (а не раскрыцця) чалавекам ўласнай сутнасці і вялікім акцэнтам на глыбіні эмацыйнай прыроды.
 
У чыстым выглядзе экзістэнцыялізм як філасофскі кірунак ніколі не існаваў. Супярэчлівасць гэтага тэрміна зыходзіць з самога зместу "[[экзістэнцыя|«экзістэнцыі»]]", бо яна па вызначэнні індывідуальнаіндывідуальная і непаўторнанепаўторная, азначае перажыванні асобна ўзятага індывіда, не падобнага ні на каго.
 
Гэтая супярэчлівасць з'яўляецца прычынай таго, што практычна ніхто з мысляроў, прылічаных да экзістэнцыялізму, фактычна не адносіў сябе да філосафаў-экзыстанцыялістаў. Адзіным, хто выразна выяўляў сваю прыналежнасць да гэтага напрамку, быў [[Жан-Поль Сартр]] . Яго пазіцыя была выкладзена ў дакладзе «экзістэнцыялізм - гэта гуманізм», дзе ён і распачаў спробу абагульніць экзінстэнцыянальныя памкненні асобных мысляроў пачатку XX стагоддзя.
 
== Гісторыя тэрміна ==
 
Адным з першых тэрмін "«экзістэнцыйная філасофія"» ( {{lang-de|Existenzphilosophie}} ) увёў [[Карл Ясперс]] ў 1931 у працы "«Духоўная сітуацыя часу» [http://filosof.historic.ru/books/item/f00/s00/z0000656/st000.shtml "Духоўная сітуацыя часу"]  , а ў 1938 годзе ён вынес яго ў назву асобнай працы. У якасці заснавальніка экзістэнцыяльнай філасофіі Ясперс называе [[Кіркегор]]а . У 1939 г. пасля смерці рускага філосафа-эмігранта Льва ШэстоваШастова выходзіць яго кніга «Кіргегард і экзыстэнцыйная філасофія», аднак знаёмства ШэстоваШастова з творчасцю Кіркегора адбылося толькі ў 1928 , калі рускі мысляр напісаў усе свае асноўныя працы. У 1943 г. кнігу з такой самай назвай выпускае Ота Бальноў . Тэрмін "«экзістэнцыялізм"» выкарыстоўвае ў назве сваёй працы Жан-Поль Сартр ({{lang-fr|L'existentialisme est un humanisme}}, [[1946]]), дзе экзістэнцыялізм падзелены на рэлігійны ([[Карл Ясперс]], [[Габрыэль Марсель]]) і атэістычны ([[Марцін Хайдэгер]]).
 
[[Катэгорыя:Філасофія]]
autoeditor
856

правак