Розніца паміж версіямі "Ульяна Аляксандраўна"

др
арфаграфія
др
др (арфаграфія)
'''Юліянія Цверская''' (? — восень<ref group="з">Часта сустракаюцца ўказанні на '''вясну''', напр. у Піскароўскім летапісцы (ПСРЛ 34, С. 143) пад 6900 г.: ''«Toe же весны преставися княгиня Ольгирдова Ульяна, дщи князя Александра тферскаго, нареченна во мнишеском чину Марина; и положена бысть в пещере на Киеве»'', — аднак Ніканаўская летапіс указвае на '''восень''': ''«Въ лето 6900. … Тоя же осени преставися въ Литве великая княгини Ольгердова Гедимановичя Ульяна, дчи великаго князя Александра Тверскаго, внука Михаилова, правнука Ярослава Ярославича, во иношческомъ чину, и наречено ей бысить имя Марина, и положена бысть въ Киеве въ Печере.»'', — што болей стасуецца з хадой падзей паводле Кароткага зводу і інш. беларуска-літоўскіх летапісаў.</ref> 1392, [[Кіеў]]) — княжна цверская, вялікая княгіня літоўская — 2-я жонка [[Альгерд]]а.
 
Сучасных даследаванняў біяграфіі Юліяніі Цверскай няма, літаратура абмяжоўваецца энцыклапедычнымі артыкуламі, між тым жыццёяе Юліянііжыццё даволі добра асветленаяасветленае крыніцамі (напр. Кароткі звод).
 
Пасля смерці Альгерда (1377) атрымала ў дажывотнае Віцебск, дзе выхоўвала малодшага Альгердавіча — Свідрыгайлу. З 1384 была ў Віцебску фактычна ў ссылцы, у Крэўскім дагаворы ужоўжо не згадваецца, аднак і далей актыўна спрабуе ўдзельнічаць ў палітыцы. Паводле сведчання немцаў, Ягайла даў Вітаўту Луцк па радзе Юліяніі, верагодна, такім чынам яна хацела захаваць Трокі за Скіргайлам.
 
Пазнейшыя крыніцы прыпісваюць Юліяніі будаўніцтва каменнай сцяны вакол [[Ніжні Віцебскі замак|Ніжняга Віцебскага замка]].