Розніца паміж версіямі "Свіння свойская"

1 883 байты дададзена ,  9 гадоў таму
+
др (r2.7.1) (робат Выдаляем: rw:Ingurube)
(+)
| царства = [[Жывёлы]]
| падцарства =
| група вірусаў =
| раздзел =
| падраздзел =
| надтып =
| тып = [[Хордавыя]]
| падклас =
| інфраклас =
| надпарадак =
| парадак =
| падпарадак =
| інфрапарадак =
| надатрад =
| атрад = [[Парнакапытныя]]
| сямейства = [[Свінні]]
| падсямейства =
| надтрыба =
| трыба =
| падтрыба =
| род = [[Свінні]]
| падрод =
| ncbi = 9825
}}
'''Свойская свіння''' (''Sus scrofa domesticus'') — разнавіднасць дзіка[[дзік]]а, адамашненных [[чалавек]]ам каля 7000 гадоў таму, (па некаторых даследаванняў — значна раней) і распаўсюджаная галоўным чынам у краінах Захаду, у Усходняй Азіі і ў Акіяніі. Здзічэлыя свінні (рэйзарбекі) сустракаюцца ў [[Паўночная Амерыка|Паўночнай Амерыцы]], у [[Аўстралія|Аўстраліі]] і ў [[Новая Зеландыя|Новай Зеландыі]].
 
Адрозніваюць мясны, беконны і сальны адкорм свіней. Свінні — жывёлы ўсёедныя. Яны добра засвойваюць як раслінныя, так і жывёльныя кармы і прадукты іх перапрацоўкі. Гэта павялічвае магчымасці іх развядзення пры розных кармавых умовах. Свінні ў 2 разы лепш, чым буйная рагатая жывёла, і ў 1,5-2 разы лепш, чым авечкі, выкарыстоўваюць пажыўныя рэчывы корму на прырост. На 1 кг прыросту жывой масы ім патрабуецца ўсяго 4-4,5 кармавой адзінкі. Яны маюць самы высокі забойны выхад прадукцыі: у маладняку пры жывой масе 80-100 кг ён складае 70-75%, пры жывой масе 100-120 кг — 76-80%, пры жывой масе 150 кг і больш — 80-85%.
 
Свінаматка за апарос дае 10-14 парасят. Перыяд цяжарнасці (супароснасці) — 114 дзён (магчымы адхіленні ад 102 да 128 дзён), лактацыі (3-4 тыдні). Палавая сталасць у свіней настае ў 6-7 мес., асемяненне магчыма ў 8,5-9 мес. Пры адкорме маладняк дасягае жывой масы 100 кг за 180-210 дзён.
 
Свінні вырошчваецца ў асноўным дзеля мяса. Сусветная вытворчасць свініны ў 2005 склаў 97,2 млн тон (па дадзеных Мінсельгаса ЗША).
 
Свініна мае высокую каларыйнасць, у параўнанні з мясам іншай жывёлы ў ёй менш вады (60-62%) і больш тлушчу (да 57%). Яе добра кансерваваць, а пры засольванні і вэнджанні яна не толькі не зніжае сваёй якасці, а становіцца яшчэ больш смачнай і каштоўнай у харчовых адносінах і прыгоднай для працяглага захоўвання.
 
== Літаратура ==
* Энцыклапедыя сельскага гаспадара. - Мн.: БелЭн, 1993.
 
[[Катэгорыя:Парнакапытныя]]