Розніца паміж версіямі "Вілейска-Мінская водная сістэма"

арфаграфія
др (выява)
(арфаграфія)
[[File:Kanał Vialejska-Mienskaj vodnaj systemy - 4.jpg|250px|thumb|Галоўны канал Вілейска-Мінскай воднай сістэмы]]
'''Вілейска-Мінская водная сістэма''' — сістэма каналаў і вадасховішчвадасховішчаў, прызначаняпрызначаная для водазабеспячэння прамысловасці і камунальнай гаспадаркі [[Горад Мінск|Мінска]], добраўпарадкавання прыгараднай зоны. Пачатак будаўніцтва — [[1968]] г., увод у эксплуатацыю — [[15 студзеня]] [[1976]] г. Абслугоўваючы персанал ~300 чалавек.
 
Мінск размешчаны на самым водападзеле басейнаў Чорнага і Балтыйскага мораў, у верхнім цячэнні Свіслачы. Аб'ём сцёку Свіслачы ў сярэдні па воднасці год складае 167 млн м³ вады (5,3 м³/сек), а ў малаводны год гэта велічыня змяншаецца ў больш за 2 разы. Яшчэ ў сяр. 19XIX ст. водазабеспячэнне і воднае добраўпарадкаванне было праблемай горада. За першыя дзесяцігодзідзесяцігоддзі пасля 2-й[[Другая сусветная вайна|Другой сусветнай вайны]] Мінск вырас у буйны прамысловы і культурны цэнтр з больш заяк мільённыммільёнам насельніцтвамжыхароў. Колішнія праблемы абвастрыліся, сцёк Свіслачы недастатковы для Мінска сяр. 19XIX ст., пагатоў не задавальняў патрэбыпатрэб буйнога горада — прамысловыя прадпрыемствы, у т.л.тым ліку трактарны, аўтамабільны, мотавелазавод, завод аўтаматычных ліній, мотавела заводы і інш. карысталіся для тэхнічных патрэб артэзіянскай вадою з падземных гарызонтаў, запасы якой абмежаваныя, пагатоў, артэзіянская вада ў першую чаргу мусіла прызначацца для водазабеспячэння насельніцтва.
 
Праходзіць па [[Вілейскі раён|Вілейскім]], [[Маладзечанскі раён|Маладзечанскім]] і [[Мінскі раён|Мінскім раёнах]]. У сістэму ўваходзяць [[Вілейскае вадасховішча]] (на [[Рака Вілія|ракерацэ ВіліяВіліі]], плошча 64,6 кв², аб’ём 238 млн. м³), дзе забяпечваецца назапашванне веснавой вады з басейна Віліі; злучальны канал (даўжыня 62 км), на якім для захавання і паляпшэння навакольнага асяроддзя і натуральных водаёмаўвадаёмаў пабудаваны дзюкеры, акведукі, ліўняспускіліўневыя і водаспускі, плаціныгрэблі і іншыя гідратэхнічныя збудаванні; вадасховішчы: [[Заслаўскае вадасховішча|Заслаўскае]], [[Вадасховішча Крыніца|Крыніца]], [[Вадасховішча Дразды|Дразды]], зарэгуляваны ўчастак [[Рака Свіслач, прыток Бярэзіны|ракі Свіслач]] ніжэй Мінска да ўпадзення ў яе [[Рака Волма|ракі ВолмаВолмы]].
 
На злучальным канале размешчана 6 помпавых станцый, з іх 5 для пад'ёму вады, бо Вілейскае вадасховішча размешчана ў 159 метрах над узроўнем мора, а Заслаўскае вадасховішча — 211,8 метраў. Помпавыя станцыі на злучальным канале падымаюць ваду на 70 метраў да вяршыні водападзелаводападзелу, дзе размешчана помпавая станцыя №5 "ВязынскайВязынская", адкуль вада можа саматокамсамацёкам цячы ў Заслаўскае вадасховішча. Сістэма разлічана на падачу 22 м³ вады ўна секунду, але падае толькі 5 м³ уна секунду. 2/3 вады пасля помпавай станцыі №5 праз помпы станцыі №6 "КрывасельскайКрывасельская" закачваеццазапампоўваецца ў адмысловае вадасховішча, адкуль саматокамсамацёкам трапляе на ачышчальную станцыю і далей ўу мінскі вадаправод. Толькі 1/3 вады пасля станцыястанцыі №5 дацякае саматокамсамацёкам ўу Заслаўскае вадасховішча і выкарыстоўваецца дзеля абваднення ракі Свіслач.
 
Магутнасць помпаў на 5 станцыях пад'ёму па 1,6 МВт кожная. Помпавая станцыя №6 "Крывасельская" мае помпу магутнасцю 3,2 МВт, самую магутную помпу ў Беларусі.
1 595

правак