Розніца паміж версіямі "Генадзь Аляксандравіч Лаўрэцкі"

др
Тлумачэнне спасылак using AWB
др (Тлумачэнне спасылак using AWB)
 
== Крытыка ==
 
=== Рэканструкцыя Спаскай царквы ===
Г. Лаўрэцкі з'яўляецца навуковым кіраўніком рэстаўрацыі [[Царква Святога Спаса, Полацк|царквы Св. Спаса]] ў [[Полацк|Полацку]]у<ref>[http://www.poiskturov.by/cgi-bin/newspaper.cgi?t=text&id=2069 «Журналісты за гістарычную спадчыну»] // «Туризм и отдых» №32/2007</ref> і выступае за захаванне выгляду святыні, які тая набыла ў [[XIX стагоддзе|XIX ст.]]<ref>[http://pda.sb.by/post/54666/ Фрески в лесах] // [[Советская Белоруссия]], 19 октября 2006</ref> На цяперашні момант надбудаваны ў тыя часы [[цыбулепадобны купал]] пакрылі пазалотай, якой там ніколі не было.
 
=== Рэканструкцыя Калоскай царквы ===
Улетку [[2010]] беларуская грамадскасць выпадкова даведалася пра распрацаваны Лаўрэцкім праект рэканструкцыі [[Навагрудская Барысаглебская царква|Барысаглебскай царквы]] ў [[Навагрудак|Навагрудку]], згодна з якім на гатычна-рэнесансавы храм мусяць паставіць шатровыя завяршэнні з [[купал-цыбуліна|купаламі-цыбулінамі]] і [[какошнік]]амі ў стылі [[Масковія|маскоўскай сярэднявечнай]] архітэктуры. Беларускія архітэктары, мастацтвазнаўцы, гісторыкі ды [[Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь|Міністэрства культуры]] выступілі з рэзкай крытыкай праекта. Старшыня Таварыства аховы помніка [[Антон Астаповіч]] каментуе сітуацыю наступным чынам<ref>[http://www.belsat.eu/generator.php?p=1,10,27,8598,8611 Цыбуліна на гатычнай бажніцы] // «Аб’ектыў» на [[Белсат]], [[30 чэрвеня]] [[2010]]</ref>:
{{Цытата|Ён [Лаўрэцкі] прапанаваў рэстаўрацыю гэтак званых пазнейшых наслаенняў аб'екту, а не самога аб'екту. Мэтадычна гэта проста абсурдна}}
Беларускі архітэктар [[Уладзімір Папруга]] паказвае на тое, што У. Лаўрэцкі выйшаў за межы сваёй кампетэнцыі<ref>[http://www.nn.by/?c=ar&i=40493 Архітэктар Папруга: Хочуць цыбуліны на царкве — няхай будуюць новы храм] // [[Наша ніва (1991)|Наша Ніва]], [[1 ліпеня]] [[2010]]</ref>:
{{Цытата|Сп. Лаўрэцкі найбольш і грашыць тым, што абсалютна неабгрунтавана дазваляе сабе адвольную «рэстаўрацыю» ад галавы, цалкам ігнаруючы галоўны рэстаўрацыйны прынцып: рэстаўрацыя кожнага канкрэтнага помніка заканчваецца там, дзе пачынаецца здагадка. Ён, як і РПЦ, застаўся галавой у пачатку — сярэдзіне 19 ст., калі ўсе гэтыя цыбуліны і пачалі на беларускія помнікі вешацца. Ці мае такі чалавек права выкладаць рэстаўрацыю студэнтам? Ніякім чынам прафесійныя пытанні рэстаўрацыі не вызначаюцца заказчыкам, бо гэта адразу тады сплывае ў кіч, з бязлітасным разбурэннем самога помніка. Гэта і амаральна, і незаконна}}
 
autoeditor, Боты
536

правак