Розніца паміж версіямі "Народнае дойлідства Беларусі"

Вільчак з'явіўся як завяршаючы элемент месца злучэння [[Закрыліна|закрылін]] пры будаўніцтве двухсхільных дахаў. Спачатку вільчыкі рабіліся анімалістычнымі, самымі частымі матывамі з'яўляліся конскія галовы, каровіны рогі, фігуркі птушак (пеўняў, буслоў) ці змей, павёрнутых у розныя бакі<ref name="ФРЗ"/>.
 
У канцы XIX — пачатку XX стагоддзя замест здвоеных вільчакоў пачынаюць з'яўляцца ўпрыгожанні, выпілаваныя з адной дошкі. Зааморфныя матывы саступаюць месца раслінным і геаметрычным арнаментам: стылізаваным кветкамсонцам, стрэламкветкам, трызубцам іці г.стралой д. Такіявысокім [[вільчык]]івостраканцовым распаўсюджанышпілем паз сёняшнівыразанымі часна ім рознымі акруглымі ўпрыгожваннямі.<ref name="ФРЗПейзаж"/>.{{cite web
|url = http://ais.by/story/321
|title =Декоративная домовая резьба в архитектуре усадебного дома
|author =
|date =12.11.2004
|work =
|publisher = АРХІТЭКТУРА І БУДАЎНІЦТВА
|accessdate = 2011-12-23
|lang = ru
}}</ref> Такія [[вільчык]]і распаўсюджаны па сёняшні час<ref name="ФРЗ"/>.
 
Самі закрыліны таксама ўпрыгожваліся фігурнымі выпіламі, адтулінамі і інш<ref name="ФРЗ"/>.