Алег Георгіевіч Давыдзенка

Алег Георгіевіч Давыдзенка (нар. 4 сакавіка 1951, г. Кастрама, Расія) — беларускі вучоны ў галіне генетыкі і селекцыі раслін. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2000), доктар біялагічных навук (1990).

Алег Георгіевіч Давыдзенка
Дата нараджэння 4 сакавіка 1951(1951-03-04) (70 гадоў)
Месца нараджэння
Род дзейнасці выкладчык універсітэта, вучоны
Месца працы
Навуковая ступень доктар біялагічных навук (1990)
Навуковае званне
Альма-матар
Прэміі

БіяграфіяПравіць

Скончыў Белдзяржуніверсітэт (1973).

У 1973—1989 гадах старшы лабарант, малодшы навуковы супрацоўнік, старшы навуковы супрацоўнік, з 1989 загадчык лабараторыі Інстытута генетыкі і цыталогіі НАН Беларусі. Адначасова ў 1994—1995 гадах загадчык кафедры Белдзяржуніверсітэта, у 2000—2003 гадах намеснік начальніка Цэнтра сістэмнага аналізу і стратэгічных даследаванняў пры Прэзідыуме НАН Беларусі[1][2].

УзнагародыПравіць

Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003), прэмія Сібірскага аддзялення Расійскай акадэміі навук і Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі імя акадэміка В. А. Капцюга (2007).

Навуковая дзейнасцьПравіць

Даследаваў ўзаемадзеянне ядзерных і цытаплазматычных генетычных сістэм, ролю геномаў арганэл цытаплазмы ў эвалюцыйных і селекцыйных працэсах. Даказаў магчымасць індукцыі цытаплазматычных мутацый у сельскагаспадарчых раслін (кукуруза, пшаніца, соя, сланечнік); наяўнасць унутрывідавай цытаплазматычнай зменлівасці, якая кантралюе прадуктыўнасць і прыстасаванасць раслін; выявіў эфекты цытаплазматычных генаў на змяненне расшчаплення і частату рэкамбінацыі ядзерных генаў; сфармуляваў тэарэтычныя палажэнні аб механізмах узаемадзеяння ядзерных і цытаплазматычных генетычных сістэм расліннай клеткі і іх выкарыстання ў селекцыі сельскагаспадарчых раслін; распрацаваў метады і прынцыпы адаптацыйнай селекцыі соі для ўмоў паўночных шырот. Правёў буйнамаштабныя даследаванні генетычнага полімарфізму карэннага насельніцтва Беларусі, што дазволіла атрымаць дадатковую інфармацыю аб паходжанні і старажытнай гісторыі беларускага народа.

Аўтар каля 250 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій, падручніка, 9 сартоў раслін.

БібліяграфіяПравіць

  • Нехромосомные мутации. Мн., 1984.
  • Нехромосомная наследственность. Мн. 2001.
  • Миры геномов органелл. Мн., 2003 (совм. с Н. Г. Даниленко).
  • Соя для умеренного климата. Мн., 2004 (в соавт.).

Зноскі