Адкрыць галоўнае меню

Алег Паўлавіч Табакоў

савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно

Алег Паўлавіч Табакоў (17 жніўня 1935, Саратаў, РСФСР, СССР — 12 сакавіка 2018, Масква) — савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно, тэатральны рэжысёр і педагог. Народны артыст СССР (1986). Лаўрэат Дзяржаўных прэмій СССР і РФ (1967, 1997).

Алег Табакоў
руск.: Олег Павлович Табаков
Oleg Tabakov-new3.jpg
Дата нараджэння: 17 жніўня 1935(1935-08-17) (84 гады)
Месца нараджэння: Саратаў, СССР
Дата смерці: 12 сакавіка 2018(2018-03-12)[1][2][3] (82 гады)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Грамадзянства: Сцяг СССР СССРСцяг Расіі Расія
Жонка: Ludmila Ivanovna Krylova[d] і Marina Zudina[d]
Дзеці: Anton Tabakov[d], Aleksandra Tabakova[d], Pavel Tabakov[d] і Maria Tabakova[d]
Адукацыя:
Месца працы:
Прафесія:
Кар’ера: 1956 — па цяпер. час
Узнагароды:
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» I ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» II ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» III ступені Ордэн Крыжа зямлі Марыі 3 класа
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1982 Ордэн «Знак Пашаны»  — 1967 Ордэн Дружбы народаў  — 1993 Медаль «За доблесную працу» (Татарстан)
Народны артыст СССР— 1988 Народны артыст РСФСР— 1977 Заслужаны артыст РСФСР — 1970 Дзяржаўная прэмія СССР — 1967 Дзяржаўная прэмія Расійскай Федэрацыі — 1997 Прэмія Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі — 2003
IMDb: ID 0845867
tabakov.ru
Commons-logo.svg Алег Табакоў на ВікіСховішчы

Мастацкі кіраўнік МХТ імя А. П. Чэхава. Заснавальнік, мастацкі кіраўнік тэатра пад кіраўніцтвам Алега Табакова. Прэзідэнт фестывалю дакументальнай меладрамы «Саратаўскія пакуты». Член Савета па культуры пры Прэзідэнце Расіі.

Быў шпіталізаваны ў канцы лістапада 2017 года. Алег Табакоў перанёс экстранную аперацыю, пасля якой акцёра падключылі да апарата штучнай вентыляцыі лёгкіх[6]. Памёр ва ўзросце 82 гадоў 12 сакавіка 2018 года.

ФільмаграфіяПравіць

УзнагародыПравіць

Зноскі

  1. https://meduza.io/news/2018/03/12/umer-oleg-tabakov Праверана 12 сакавіка 2018.
  2. Oleg Tabakov // filmportal.de — 2005. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Oleg Tabakov // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  4. http://www.interfax.ru/culture/603231
  5. (unspecified title) Праверана 5 ліпеня 2019.
  6. nn.by

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

СпасылкіПравіць