Аляксандр Ануфрыевіч Савіцкі; вядомы як Алесь Савіцкі; 8 студзеня 1924, Полацк5 кастрычніка 2015) — беларускі пісьменнік, грамадскі дзеяч. Ганаровы грамадзянін г. Полацка (1987). Член Саюза пісьменнікаў СССР і СП БССР з 1961 года.

Аляксандр Ануфрыевіч Савіцкі
Aleś Savicki.JPG
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 8 студзеня 1924(1924-01-08)
Месца нараджэння
Дата смерці 5 кастрычніка 2015(2015-10-05) (91 год)
Месца смерці
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Belarus.svg Беларусь
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці
Кірунак дакументальная проза
дзіцячая літаратура
Жанр раман і аповесць
Мова твораў беларуская, руская
Грамадская дзейнасць
Партыя
Член у
Узнагароды
Ордэн Францыска Скарыны
Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Славы
Ордэн «Знак Пашаны» Ордэн Айчыннай вайны I ступені
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 8 студзеня 1924 года ў Полацку ў сям’і кадравага афіцэра Чырвонай Арміі. З 1942 года — партызан атрада «Смерць фашызму», з 1943 года — камандзір падрыўной групы атрада «Бальшавік» брыгады імя Варашылава на Віцебшчыне. У 1944—1945 гадах — у Савецкай Арміі, удзельнічаў у вызваленні Літвы, Польшчы, у баях за ўзяцце Берліна. Быў тройчы паранены. Пасля дэмабілізацыі (1945) працаваў у рэдакцыі полацкай газеты «Бальшавіцкі сцяг» (пазней «Сцяг камунізму»). У 1958 годзе скончыў Літаратурны інстытут у Маскве, у 1961 годзе — аспірантуру пры ім. У 1961—1962 гадах — загадчык рэдакцыі выдавецтва «Ураджай», у 1962—1969 гадах — вучоны сакратар Літаратурнага музея Якуба Коласа. У 1969—1973 гадах загадваў сектарам мастацкай літаратуры аддзела культуры ЦК КПБ. Памёр 5 кастрычніка 2015 года[1].

ТворыПравіць

Літаратурнай дзейнасцю займаецца з 1943 года (Ветрынскі раён, газета «Чырвоная звязда»). Першы празаічны твор апублікаваны ў 1948 годзе (полацкая абласная газета «Бальшавіцкі сцяг»). Аўтар мастацкіх і дакументальных кніг, аповесцяў для дзяцей. Шэраг твораў перакладзены на рускую, украінскую, узбекскую, грузінскую, славацкую мовы.

БібліяграфіяПравіць

Мастацкія аповесціПравіць

  • «Кедры глядзяць на мору» (1960)
  • «Пасвілі паводкі» (1962)
  • «Самы высокі паверх» (1969)
  • «І Нічога ўзамен» (1973)
  • «Скажы мне праўду» (1978)
  • «Узаранае поле» (1978)
  • «Белая знічка» (1984)

Дакументальная аповесцьПравіць

  • «Наступ пракладае Першы» (1971)

РаманыПравіць

  • «Жанчыны» (1963)
  • «Палын - зелле горкае» (1967)
  • «Верай і праўдай» (1976)
  • «Толькі Аднойчы» (1979)
  • "Зямля не раскажа» (1980)
  • «Літасці не чакай» (1982)
  • «Памерці заўсёды паспееш" (1983)
  • «Верасы» (1987)
  • «Пісьмо ў рай» (2011)
  • дакументальны раман «Обаль» (1989)
  • зборнік апавяданняў «Белы гарлачык» (1965) зборнік апавяданняў для дзяцей «Шкляная нітка» (1970), трылогія «Дзівосы Лысай гары» (аповесці-казкі «Радасці і нягоды залацістага карасіка Бубліка», «Прыгоды Муркі" і "Яўгенка, Лінда і Рык»). У 1982 годзе выйшаў збор выбраных твораў у двух тамах.

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Зноскі

СпасылкіПравіць