БіяграфіяПравіць

Альберт Іпель вывучаў класічную археалогію ў Фрайбургу, Берліне і Боне, і ў 1910 скончыў дактарантуру ў Бонскім універсітэце.

Падчас Першай сусветнай вайны апынуўся ў складзе 10-й нямецкай арміі на Беларусі, Тут заняўся вывучэннем народнага мастацтва, у 1918 годзе зладзіў дзве выстаўкі — у Вільні і Менску, а таксама ўвёў тэрмін «беларускае мастацтва» (ням.: die weissruthenische Kunst)[3] у адрозненне ад польскага і расійскага і выдаў на гэту тэму кнігу[2].

У 19231940 выкладаў у Брэславе і Берліне. У 1940 атрымаў званне ганаровага прафесара археалогіі Берлінскага ўніверсітэта. З 1947 года — ганаровы прафесар універсітэта Гамбурга. У той жа час працаваў дыктарам Імперская ўстанова фільмаў і выяў у навуцы і навучанні (ням.: Reichsanstalt für Film und Bild in Wissenschaft und Unterricht).

З 1954 года на пенсіі. У 1955 узнагароджаны ордэнам «За заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія».

Сям'яПравіць

Быў жанаты з Лётай Эрман (1886—1972), дачкой эгіптолага Адольфа Эрмана.

БібліяграфіяПравіць

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #117201111 // общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 Кривец, Наталия Первый женский батальон смерти воевал под Молодечно (руск.) . Комсомольская правда (2 верасня 2009). Праверана 23 сакавіка 2017.
  3. Свет древних ликов. Советская Белоруссия (18 лютага 2003). Праверана 23 сакавіка 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 Запрос: a001="BY-SEK-245159" (руск.) . Сводный электронный каталог библиотек Беларуси. Нацыянальная бібліятэка Беларусі. Праверана 23 сакавіка 2017.
  5. Повний перегляд запису (укр.) . ЛННБУ імені В. Стефаника. Праверана 23 сакавіка 2017.