Аляксандра Аляксандраўна Станкевіч

вучоны ў галіне мовазнаўства

Аляксандра Аляксандраўна Станке́віч[1] (нар. 25 снежня 1946) — вучоны ў галіне мовазнаўства, доктар філалагічных навук (1997), прафесар (2000).

Аляксандра Аляксандраўна Станкевіч
Дата нараджэння 25 снежня 1946(1946-12-25) (75 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоная
Навуковая сфера мовазнаўства
Месца працы
Навуковая ступень доктар філалагічных навук (1997)
Навуковае званне
Альма-матар
Узнагароды
медаль Францыска Скарыны Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь

БіяграфіяПравіць

Нарадзілася ў вёсцы Вялікія ТупалыКарэліцкім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі)[1]. Скончыла Томскі дзяржаўны ўніверсітэт у 1968 годзе па спецыяльнасці «Руская філалогія». У 1975 годзе скончыла аспірантуру пры Гомельскім дзяржаўным універсітэце па спецыяльнасці «Беларуская мова»[2]. З 1968 года працавала ў Мазырскім педагагічным інстытуце[1]. З 1969 года А. А. Станкевіч у Гомельскім дзяржаўным універсітэце (прафесар, у 1991—2012 гадах — загадчык кафедры беларускай мовы філалагічнага факультэта[2]).

Навуковая дзейнасцьПравіць

Аўтар навуковых прац па сучаснай і гістарычнай лексікалогіі літаратурнай і народна-дыялектнай беларускай мовы, стылістыцы і культуры мовы, рыторыцы; агульным мовазнаўстве, па лацінскай мове, методыцы выкладання лінгвістычных дысцыплін у вышэйшых навучальных установах.

Сярод апублікаванага:

  • манаграфія «Лексіка іншамоўнага паходжання ў беларускіх народных гаворках» (1996),
  • Зборнік практыкаванняў і тэкстаў па лацінскай мове (1978, разам з Н. Старасценка),
  • Практыкаванні па лексіцы і стылістыцы (1984, разам з В. Ляшчынскай),
  • Набожнае слова і антычная мудрасць крочаць побач (1997, разам з У. Анічэнкам),
  • Лацінская мова (1999, разам з С. Лін),
  • Слоўнік-даведнік асобных імёнаў (2001, разам з Н. Фраловай)[1].

Таксама з’яўляецца адным з аўтарам «Слоўніка мовы Янкі Купалы» (т. 1—3, 1997—2001)[1].

УзнагародыПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць