Аляксандр Пятровіч Гутар

беларускі футбаліст
(Пасля перасылкі з Аляксандр Гутар)

Аляксандр Пятровіч Гутар (нар. 18 красавіка 1989, Мінск) — беларускі футбаліст, брамнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2013—2021).

Футбол
Аляксандр Гутар
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Аляксандр Пятровіч Гутар
Мянушка Гуці
Нарадзіўся 18 красавіка 1989(1989-04-18)[1][2][…] (35 гадоў) ці 19 красавіка 1989(1989-04-19) (35 гадоў)
Грамадзянства  Беларусь
Рост 190 см[5]
Вага 83 кг[5]
Пазіцыя брамнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб няма
Клубная кар’ера[* 1]
2008—2012 Беларусь БАТЭ (Барысаў) 48 (-25)
2013—2016 Беларусь Дынама (Мінск) 87 (-65)
2016—2017 Расія Арэнбург 12 (-17)
2017 Расія Тосна 0 (0)
2017 Украіна Чарнаморац (Адэса) 12 (-14)
2018—2019 Беларусь Дынама (Брэст) 49 (-43)
2020—2021 Беларусь Шахцёр (Салігорск) 48 (-32)
2023 Казахстан Аксу 3 (-6)
2023 Беларусь БАТЭ (Барысаў) 0 (0)
Нацыянальная зборная[* 2]
2009—2011 Беларусь Беларусь (да 21) 22 (-28)
2011—2012 Беларусь Беларусь (алімпійская) 10 (-15)
2013—2021 Беларусь Беларусь 21 (-38)
Узнагароды і медалі
Дзяржаўныя і ведамасныя ўзнагароды
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 25 сакавіка 2024.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 1 красавіка 2021
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Клубная кар’ера

правіць

Аляксандр з’яўляецца выхаванцам футбольнай школы СДЮШАР «Дынама» горада Мінска.

У 2006 годзе перайшоў у БАТЭ, дзе выступаў за дублюючы склад. З 2011 года, пасля пераходу ва ўкраінскі «Севастопаль» Сяргея Верамко, стаў асноўным галкіперам клуба. Дзякуючы добрай гульні быў уключаны БФФ у спіс 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі, а таксама стаў найлепшым іграком Беларусі ў 2011 годзе. Нягледзячы на гэта, на наступны сезон БАТЭ ўзмацніўся брамнікам гродзенскага «Нёмана» Андрэем Гарбуновым, які амаль адразу выцясніў са складу Аляксандра.

Судовая справа з БАТЭ

правіць

22 снежня 2012 года брамнік, з-за незадаволенасці колькасцю выступаў у матчах клуба, накіраваў у БФФ ліст з просьбай скасаваць разлічаны да 2015 года кантракт з БАТЭ ў аднабаковым парадку[6]. Пасля пасяджэння па справе Гутара бакі атрымалі магчымасць мірным шляхам урэгуляваць канфлікт[7][8]. 22 студзеня Аляксандр атрымаў дазвол на скасаванне кантракта з БАТЭ з выплатай кампенсацыі клуба ў памеры 180 тысяч долараў. Згодна з рашэннем кампенсацыю можа таксама выплаціць клуб, які набудзе іграка[9]. БАТЭ выказаў сваю пазіцыю з нагоды вердыкту БФФ, падаўшы апеляцыю па рашэнні камітэту федэрацыі ў футбольны арбітраж, выступаючы за перагляд сумы кампенсацыі[9][10]. 30 студзеня футбаліст афіцыйна звольніўся з БАТЭ, атрымаўшы статус умоўна свабоднага агента. У лютым 2014 года спартыўны арбітражны суд у Лазане адмяніў рашэнне футбольнага арбітражу БФФ і абавязаў Гутара выплаціць БАТЭ каля 230 тысяч долараў[11].

«Дынама» Мінск

правіць

З 1 лютага 2013 года трэніраваўся ў складзе мінскага «Дынама», з якім 19 лютага падпісаў кантракт на тры гады[12].

У складзе «Дынама» адразу стаў асноўным брамнікам, але часам паказваў няўпэўненую гульню. Пасля мачту з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ» 21 ліпеня 2013 года, калі з-за памылак Гутара «Дынама» саступіла 1:2, трапіў на лаўку запасных, а месца ў аснове заняў Аляксандр Суліма. Пасля матча з «Нёманам» 1 верасня 2013 года Суліма быў адпраўлены ў дубліруючы склад, а Гутар зноў заняў месца асноўнага брамніка.

Сезон 2014 распачаў у якасці асноўнага брамніка. Пачынаючы са жніўня 2014 стаў чаргавацца ў стартавым складзе дынамаўцаў з Сяргеем Ігнатовічам. У пачатку сезона 2015 на некаторы час саступіў месца ў браме Васілю Хамутоўскаму, але неўзабаве зноў стаў асноўным брамнікам мінчан. 15 жніўня 2015 года, захаваўшы ў недатыкальнасці браму ў матчы з салігорскім «Шахцёрам» (1:0), дасягнуў адзнакі ў 100 «сухіх» матчаў на вышэйшым узроўні і тым самым уступіў у беларускі клуб «сухіх» брамнікаў[13].

У кастрычніку 2015 года падоўжыў кантракт з «Дынама» на адзін год[14]. У сакавіку 2016 года быў абраны капітанам каманды[15]. Улетку 2016 года ў якасці свабоднага агента пакінуў «Дынама»[16].

«Арэнбург»

правіць

30 чэрвеня 2016 года стала вядома аб пераходзе Гутара ў склад дэбютанта расійскай Прэм’ер-лігі — клуба «Арэнбург»[17][18]. У другой палове 2016 года трывала гуляў у аснове «Арэнбурга», але ў 2017 годзе ўжо не з’яўляўся на полі, заставаўся другім брамнікам. Па выніках сезона 2016/17 «Арэнбург» страціў месца ў Прэм’ер-лізе, і Гутар пакінуў клуб у якасці свабоднага агента.

«Тосна»

правіць

14 чэрвеня 2017 года было абвешчана аб падпісанні Гутарам кантракта з клубам «Тосна», які ўпершыню выйшаў у расійскую Прэм’ер-лігу[19]. Аднак, не здолеў стаць асноўным брамнікам, і ўжо 4 верасня 2017 года, так і не згуляўшы ніводнага матча за «Тосна», па пагадненні бакоў пакінуў клуб[20].

«Чарнаморац»

правіць

Неўзабаве пасля зыходу з «Тосна» далучыўся да адэскага «Чарнаморца», які незадоўга да таго ўзначаліў беларускі трэнер Алег Дулуб[21]. У складзе «Чарнаморца» стаў асноўным брамнікам, дапамог камандзе пакінуць апошні радок турнірнай табліцы. У снежні 2017 года разарваў кантракт з адэскім клубам[22].

«Дынама» Брэст

правіць

У лютым 2018 года падпісаў аднагадовы кантракт з брэсцкім «Дынама»[23], дзе стаў асноўным брамнікам. У студзені 2019 года падоўжыў кантракт на сезон 2019[24]. У сезоне 2019 заставаўся асноўным брамнікам брэсцкай каманды, дапамог ёй стаць чэмпіёнам краіны, а сам быў прызнаны найлепшым брамнікам чэмпіянату.

«Шахцёр»

правіць

У студзені 2020 года, пакінуўшы «Дынама» па заканчэнні кантракта, перайшоў у салігорскі «Шахцёр»[25]. Стаў асноўным брамнікаў каманды, з якой другі раз запар стаў чэмпіёнам краіны і найлепшым брамнікам чэмпіянату. У сезоне 2021 заставаўся асноўным брамнікам салігарчан, хоць часам саступаў месца ў складзе Сяргею Чэрніку, і зноў стаў чэмпіёнам Беларусі. У студзені 2022 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Шахцёрам»[26].

«Аксу»

правіць

У сакавіку 2023 года, правёўшы год без клуба, далучыўся да казахстанскага «Аксу»[27]. Згуляў у трох матчах чэмпіянату Казахстана, пасля стаў заставацца на лаўцы запасных. У ліпені 2023 года пакінуў клуб.

Вяртанне ў БАТЭ

правіць

У жніўні 2023 года падпісаў кантракт з барысаўскім БАТЭ[28]. Быў рэзервовым брамнікам, толькі аднойчы згуляў у афіцыйным матчы — 7 лістапада 2023 года ў Кубку Беларусі супраць «Астраўца» (3:1). У студзені 2024 года пакінуў БАТЭ[29].

У студзені 2024 года афіцыйна быў дапушчаны да прафесійнай дзейнасці спартсмена ў Беларусі камісіяй пры Генпракуратуры[30].

Міжнародная кар’ера

правіць

Аляксандр з’яўляецца бронзавым прызёрам моладзевага чэмпіянату Еўропы 2011 года, а таксама браў удзел у Алімпійскіх гульнях 2012 года ў Лондане. У студзені 2012 года брамнік быў выкліканы ў нацыянальную зборную Беларусі на таварыскую сустрэчу супраць зборнай Венгрыі[31]. Еўрарадыё</ref>. Дэбютаваў у нацыянальнай зборнай 25 сакавіка 2013 года ў таварыскай гульні супраць зборнай Канады.

Асабістае жыццё

правіць

Аляксандр жанаты са спявачкай гурта «Las Vegas» Марынай Някрасавай. Іхняя сустрэча адбылася на мерапрыемстве ўшаноўвання БАТЭ з нагоды чарговай перамогі ў чэмпіянаце краіны, дзе «Las Vegas» была запрошана ў якасці гасцей.

Дасягненні

правіць

Крыніцы

правіць
  1. Aleksandr Gutor // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Alyaksandr Hutar // FBref.com
  3. National-Football-Teams.com
  4. Sports-Reference.com
  5. а б https://www.fcbate.by/team/base/117
  6. Гуторские страсти. Уйти нельзя остаться (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (26 снежня 2012). Архівавана з першакрыніцы 18 студзеня 2013.
  7. Гутор против БАТЭ. Режим неопределенности (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (15 студзеня 2013). Архівавана з першакрыніцы 18 студзеня 2013.
  8. Дело Гутора. Семь дней отмерь (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (15 студзеня 2013). Архівавана з першакрыніцы 28 студзеня 2013.
  9. а б Чистый развод. Запасной инстинкт (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (22 студзеня 2013). Архівавана з першакрыніцы 25 ліпеня 2014.
  10. ФК БАТЭ: Гутора ожидают месяцы или годы разбирательств (руск.). euroradio.fm (22 студзеня 2013). Архівавана з першакрыніцы 5 сакавіка 2016. Праверана 25 сакавіка 2024.
  11. Спортивный суд в Лозанне обязал Александра Гутора выплатить БАТЭ порядка 230000 долларов (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (3 лютага 2014). Архівавана з першакрыніцы 20 лютага 2014.
  12. Минское «Динамо» подписало контракт с Александром Гутором на 3 года (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (19 лютага 2013). Архівавана з першакрыніцы 22 лютага 2013.
  13. Тур 16. Попурри. Гутор: номер 15-й! (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (17 жніўня 2015). Архівавана з першакрыніцы 4 сакавіка 2016.
  14. Минское "Динамо" продлило контракт с Александром Гутором (руск.). football.by (14 кастрычніка 2015). Праверана 25 сакавіка 2024.
  15. Александр Гутор избран капитаном минского "Динамо" (руск.). football.by (13 сакавіка 2016). Праверана 25 сакавіка 2024.
  16. Александр Гутор официально покинул минское "Динамо" в качестве свободного агента (руск.). football.by (29 чэрвеня 2016). Праверана 25 сакавіка 2024.
  17. Александр Гутор стал игроком "Оренбурга" (руск.). football.by (30 чэрвеня 2016). Праверана 25 сакавіка 2024.
  18. «Оренбург» объявил о переходе Прудникова и Гутора (руск.). by.tribuna.com.
  19. Александр Гутор подписал контракт с "Тосно" (руск.). football.by (14 чэрвеня 2017). Праверана 25 сакавіка 2024.
  20. Александр Гутор покинул "Тосно" (руск.). football.by (4 верасня 2017). Праверана 25 сакавіка 2024.
  21. Александр Гутор стал игроком "Черноморца" (руск.). football.by (7 верасня 2017). Праверана 25 сакавіка 2024.
  22. Александр Гутор покинул "Черноморец" (руск.). football.by (11 снежня 2017). Праверана 25 сакавіка 2024.
  23. Брестское "Динамо" подписало Александра Гутора и словенского полузащитника Желько Филиповича (руск.). football.by (23 лютага 2018). Праверана 25 сакавіка 2024.
  24. Гутор продлил контракт с брестским "Динамо" (руск.). football.by (24 студзеня 2019). Праверана 25 сакавіка 2024.
  25. Официально: Александр Гутор - игрок солигорского "Шахтера" (руск.). football.by (15 студзеня 2020). Праверана 25 сакавіка 2024.
  26. Гутор и Стасевич покинули "Шахтер" (руск.). football.by (25 студзеня 2022). Праверана 25 сакавіка 2024.
  27. Футбол. Александ Гутор внесен в заявку казахстанского "Аксу" на сезон. Он стал 20-м белорусом в чемпионате Казахстана (руск.)(недаступная спасылка). pressball.by (31 сакавіка 2023). Архівавана з першакрыніцы 31 сакавіка 2023. Праверана 31 сакавіка 2023.
  28. Александр Гутор заключил контракт с БАТЭ до конца сезона-2024 (руск.). football.by (31 жніўня 2023). Праверана 25 сакавіка 2024.
  29. БАТЭ расстался с Александром Гутором (руск.). football.by (15 студзеня 2024). Праверана 25 сакавіка 2024.
  30. Семерым "беглым" атлетам разрешили заниматься профдеятельностью в Беларуси (руск.). sputnik.by (26 студзеня 2024). Праверана 25 сакавіка 2024.
  31. Кондратьев вызвал Гутора на товарищеский матч с Венгрией (руск.). euroradio.fm (25 студзеня 2013). Архівавана з першакрыніцы 5 сакавіка 2016. Праверана 25 сакавіка 2024.

Спасылкі

правіць